Kerst

Dag Bo-97,

Ik probeer me te herinneren hoe dat was, voor mij is dat inmiddels 20+ jaar geleden. Hoe dat de eerste keer was kan ik me niet meer precies voor de geest halen, maar elk gezinslid had zo zijn of haar eigen manier van omgaan met de situatie.
Op een 113 event waar ik aan deelnam afgelopen september zei 1 van de sprekers dat in de praktijk gezinsleden soms “eilandjes” worden. Hoewel nog steeds verbonden, heeft ieder zijn eigen rouwproces en bijbehorende gevoelens.
Ik heb later opgezocht hoe dat werkt en herkende daar wel wat in. Het voelde voor mij bv tijdens de kerstdagen als een te groot onderwerp, om maar 1 voorbeeld te geven. Liever probeerde ik de sfeer altijd een beetje luchtig en gezellig te houden.
Wij zijn al die jaren die volgden vrij stabiel rondom kerst wel als gezin samen blijven komen en de laatste jaren praten we er meer over dan in het begin.
Als ik er nu op terugkijk realiseer ik me dat ik me soms achteraf schuldig heb gevoeld over “gewoon leuke dagen” proberen te hebben. Nu denk ik: we hebben er het beste van gemaakt en dat is ook fijn.

Liefs terug

Goed om te lezen dat je toch gewoon gezellige dagen hebt gehad.
Ik heb de kerst met mixed feelings doorgebracht.
3 jan is het eerste jaar er na. Ik moest veel denken aan, zou hij er al een gedacht hebben nu, tijdens de feestdagen, zou hij dit of dat. Was hij al eenzaam met kerst.

Het blijft bij mij gewoon door mijn hoofd gaan, en het gekke is, dit gaat over de beste vriend van mijn zoon, hij kwam hier regelmatig over de vloer, het voelt gewoon nog steeds alsof er een stukje uit mijn hart en ziel is gerukt. Het voelt alsof er heel veel mensen onrecht is aangedaan en vooral hem zelf, het voelt alsof we samen vast wel een oplossing hadden kunnen vinden.

Denk dat dit dingen zijn die blijven, deze week heb ik ook weer flashbacks naar hoe het nieuws tot ons kwam, denk weer terug aan gesprekken en momenten die daar omheen hebben plaatsgevonden.

Blijf het ook lastig vinden om dingen te zien of horen die gaan over iets wat te maken heeft met, dat moment.

Praten doe ik er wel graag over, denk dat dat ook goed is om te doen, gewoon veel praten, je zal hem nooit vergeten.

Wens je veel sterkte!

Beste Bo,

Wat fijn dat je best goed door de kerstdagen bent gekomen. Ik herken wel wat je zegt hoor. Voor mij waren de eerste kerstdagen ook niet heel anders dan de andere dagen. Misschien zelfs wel makkelijker omdat ik zoveel mensen om me heen had?

En inderdaad, ik vroeg me ook af of ik me daar niet schuldig over moest voelen. Achteraf denk ik dat het eigenlijk best normaal is. Net als dat mensen na een uitvaart vaak gezellig nakletsen. Mijn ervaring is dat de emoties niet te sturen zijn. Het verdriet kwam bij mij juist vaak op andere momenten. Geen afleiding, geen mensen om me heen. Alsof er ruimte voor moet zijn. Op dat moment mis ik haar meer.

Ik wens je een mooi uiteinde van dit jaar en alvast alle goeds voor volgend jaar.

Groeten, Vincent