Lotgenoten Community

De plek waar slachtoffers en hun omgeving ervaringen uitwisselen.

In contact komen met lotgenoten? Maak in 3 klikken een account aan.
Meld je aan of Log in

Nieuwste verhalen

  • Identiteitsfraude

    Daar sta je dan met de brief in je hand van de ministerie van Justitie om proces-verbaal af te leggen. In de brief stond dat er met een betaalpas op mijn naam weggeld werd gepint op een bepaalde datum en plaats. Echter was ik nooit op de betreffende plaats geweest en er was simpel geen enkel mogelijkheid om daar te zijn om de aangegeven datum. Het was zenuwslopende ervaring bij de proces verbaal aangezien ik zowel mijn vingerafdrukken moest achterlaten als de foto’s.  Na een half jaar gewacht te hebben, kreeg ik als resultaat te horen dat er onvoldoende bewijs was tegen mij. Ik vind het verschrikkelijk om met dit gevoel te moeten leven dat iemand mijn gegevens gebruikt. Ik heb enorm veel emoties als wraak en woede en het beïnvloedt mijn dagelijkse levensgenot. 

  • Liefde van vere land

    Hij heeft me via Instagram contact met me gelegd en we raken aan het praten met elkaar en voelde liefde bij elkaar lijkt het lot bestemming zijn . En dat hij werkt in het leger voor Amerikaanse 

  • Moeder verloren als kind

    Hi allen! 

    Mijn moeder heeft op mijn 7e een einde gemaakt aan haar leven. Ik heb geen herinneringen aan haar. Ze is als een vreemde voor mij en dat is wel het laatste dat ze als moeder zou moeten zijn. 

    Inmiddels ben ik een volwassen vrouw en heb ik nog altijd niemand anders ontmoet die ditzelfde heeft meegemaakt - een ouder verliezen door zelfdoding.
    Het heeft ons als familie zeker niet dichter bij elkaar gebracht. Alles gaat onder het tapijt - zowel onderling in de familie als naar de buitenwereld. Alsof door collectief te zwijgen het nooit echt is gebeurd. Ik heb al vanaf jongs af aan meekregen: dit is niet normaal. Dit kun je mensen niet aan doen. Hier slapen mensen niet van. Ik voel mij binnen de familie ongezien en ongehoord, omdat iedereen zichzelf slachtoffer voelt en kampt met een groot eigen verdriet, waar binnen geen ruimte is voor mijn verdriet. Ik draag dit familie geheim en mijn eigen verdriet hierover als grote last op mijn schouders - ik zwijg als het graf. 
    Ik ben van mening dat tijd deze wond nooit zal helen. 
    Ik merk dat ik mij vaak teveel, afgewezen, schuldig en anders voel. Dat ik vaak beren op de weg zie. En dat Mama’s dood voelt als een onvervangbare leegte. 

    Ik ben benieuwd of er iemand is die zich herkent in (iets van) mijn verhaal. Ik merk namelijk naarmate ik ouder word dat ik de behoefte voel om anderen te ontmoeten die als kind een ouder zijn verloren door zelfdoding in een zoektocht naar herkenning in deze complexe, eenzame geschiedenis.

  • Nieuwe lotgenoten ambassadeur: Henriek

    Hallo lotgenoten,

    Ik wil me graag aan jullie voorstellen. Sommige van jullie hebben mijn verhaal kunnen lezen onder mijn de naam Hendrika. Mijn echte naam is Henriek. Ik ben 39 jaar met de nodige levenservaring. Ik woon alleen. Toen ik 31 jaar was ben ik aangerand. Voor degenen die het verhaal nog niet hebben gelezen volgt hier mijn ervaring.

    Het was kerstavond. Ik was onderweg van de kerk naar huis. Een wandeling van nog geen 10 minuten. Ik was net de hoek omgelopen toen ik een hand tussen mijn benen voelde die over de binnenkant van mijn been heen wreef en in een van mijn billen kneep. Ik dacht eerst voel ik dit wel echt. Ik bleef doorlopen. Ik werd op mijn schouder getikt. Ik dacht eerst vast een bekende die nog iets aan mij wil vragen. Toen ik omkeek wist ik dat ik het mij niet had verbeeld en dat het echt was. Ik zag een onbekende man op een fiets in het donker gekleed. Doordat het al donker was en hij zijn capuchon zover over zijn hoofd had zag ik geen gezicht. Ik bleef doorlopen. Ik durfde niet om hulp te roepen. Ik liep door in de hoop dat hij weg zou fietsen. Hij bleef naast mij fietsen met zijn arm om mijn schouder. Ik dacht als ik maar rustig blijf gaat hij wel weg. Vlak voor het einde van de straat liet hij eindelijk los. Hij bleef langzaam voor mij uitfietsen op de stoep en keek regelmatig achterom. Toen hij de hoek naar rechts een andere straat in. Ik moest zelf om thuis te komen rechtdoor lopen. Ik barste in tranen uit. Terwijl ik verder naar huis liep. Het heeft nog jaren geduurd voordat ik zonder angst alleen ’s avonds over de straat durfde te gaan. In de beginperiode schrok ik van elk geluid. Iedere persoon met een capuchon op een fiets was bij mij potentieel verdacht. Ook als er iemand achter mij liep voelde ik mij niet veilig. Inmiddels heb ik het gelukkig een plek kunnen geven en durf ik zonder angstgevoel over straat te gaan. Nooit gedacht dat zoiets zoveel impact op mij zou hebben.

    Wat mij vooral heeft geholpen en die periode is er over te praten. Nu heb ik een goed sociaal vangnet waarbij ik mijn verhaal kwijt kon. Ik weet dat dit niet voor iedereen geldt.

    Ik gun anderen ook een luisterend oor en daarnaast wil ik graag mijn negatieve ervaring in het verleden graag omzetten in iets positiefs.

    Daarom kies ik ervoor om uit de anonimiteit te stappen en ambassadeur te worden voor de lotgenoten community. Als je de behoefte hebt om je verhaal te delen mag je me een privé bericht sturen. Ik zal naar je luisteren zonder oordeel.

    Lieve groet, Henriek

  • Misbruikt?

    Hi allen, ik struggle nu al een tijdje met het volgende: ik heb last van beelden van een nare (of meerdere die ik mij niet kan herinneren) seksuele ervaring. Ik merk dat het veel doet met mij, maar ben er niet over uit of dat de reden is dst ik al jaren last heb van blokkades en eigenlijk altijd mijn gevoelens heb geblokkeerd. Toen ik klein was ben ik namelijk aangeraakt door een oudere nicht. Ik was toen rond de 10 jaar en zij rond 17. Ze zat aan mijn vagina en ik moest aan die van haar zitten. Ik word misselijk als ik er weer aan denk. Ik weet ergens dat het meerdere malen is gebeurd maar heb vooral alleen 1 plaatje voor me.. de vraag voor mij elke keer weer is of dit valt onder seksueel misbruik of dat het experimenteren was. Ik weet alleen dat ik angst gevoelens krijg bij de gedachte van dat plaatje en dat ik me gedwongen voelde. Ik hoop dat jullie kunnen meedenken want ik loop erg vast en durf het mijn omgeving niet te vertellen.. de spanning is op dit momenr zo hoog dat ik niet verder kan.

Alle groepen

Seksueel misbruik

Publieke groep (2)
Besloten groep (2)

Geweld

Publieke groep (1)
Besloten groep (1)

Fraude

Publieke groep (3)

Stalking

Publieke groep (1)
Besloten groep (1)

Verkeer

Publieke groep (1)

Nabestaanden

Publieke groep (1)
Besloten groep (3)

Voor de Helpers

Publieke groep (2)

Oordeel uit, aandacht aan

Publieke groep (1)

Je staat er niet alleen voor

Na een ingrijpende gebeurtenis kan het fijn zijn om in contact te komen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Dat kan in onze lotgenotengroepen. In onze community vinden slachtoffers, nabestaanden en getuigen van misdrijven, ongevallen en/of rampen steun en herkenning bij elkaar. Het is een plek waar je je eigen ervaringen van je af kunt schrijven en vragen kunt stellen aan lotgenoten.

Uit ervaring weten we dat het een opluchting kan zijn als mensen hun gevoelens met elkaar kunnen delen. Juist als zij soortgelijke ervaringen hebben. Mensen vinden erkenning en steun wanneer zij merken dat anderen hetzelfde doormaken.

" Ik ben echt weer een stap verder gekomen met behulp van de community. Ik heb veel positieve reacties gekregen en dat doet me goed. Het voelt zo fijn dat je dit met elkaar kunt delen en elkaar echt kunt helpen." - Antje

Ook voor de Helpers

Wanneer iemand in je omgeving slachtoffer wordt, is alles ineens anders. Je wilt helpen, maar hoe doe je dat goed? Het is logisch als je dan vragen hebt. 'Wat moet ik zeggen tegen iemand die slachtoffer is geworden?' 'Hoe kan ik er echt zijn voor een ander?' Met deze en andere vragen kun je terecht in de Voor de Helpers-groepen . Ook kun je er jouw eigen tips delen met anderen.

Deel je verhaal

Deel je verhaal

Als lid van onze lotgenoten community hoef je niks uit te leggen. Je kunt verhalen lezen en/of je eigen verhaal delen. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

Word ambassadeur van de online lotgenoten community.

Lees meer
Ambassadeur oproep