Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Voor nabestaanden na zelfdoding

vraagje

hallo lieve mensen,

Ik lees een beetje mee met jullie en probeer zo wat beter te snappen waarom ik me zo voel zoals ik me voel of gedraag zoals ik mezelf niet ken. Ik ben moeder van 2 geweldige kinderen (jong volwassen) waarvan 1 is overleden aan zelfdoding afgelopen augustus 2024. nu heb ik me aangemeld bij 113 suïcide preventie, zij groeperen (b.v jongens-meiden-kinderen-jongvolwassenen enz) houden cijfers bij en willen graag alle informatie over de slachtoffers zodat ze misschien een veel voorkomende oorzaak kunnen vaststellen en daar preventief iets mee kunnen. Heeft daar iemand ervaring mee in deze groep? iemand aan dat onderzoek meegedaan misschien? Ik hoop me wat beter te voelen als ik iets betekend heb voor iemand anders. hebben jullie dat ook? 

groetjes.

Bezig met laden...

4 Reacties

29 december 2024 (bewerkt)
Ik had een heel fijn gesprek met de medewerker van het onderzoek. Het heeft mezelf ook goed gedaan om alles nog een op een rijtje te zetten. En als de resultaten ook maar een iemand kunnen helpen, is het voor mij al waardevol. Ik moet wel zeggen dat het voor mij op dat moment zo'n twee jaar geleden was dat ik mijn broer verloor.
29 december 2024
Hoi Melissa,

Zelf heb ik hier geen ervaring mee, maar ik snap heel goed dat je hiermee iets wil betekenen voor een ander. Een mooi streven wat mij betreft. Dat herken ik wel. Ik probeer ook mijn steentje bij te dragen door het onderwerp bespreekbaar te maken bijvoorbeeld.

Groeten, Vincent
28 december 2024 (bewerkt)
Hoi melissa, wat jou is overkomen gebeurde mij ook. Mijn jongste van 20 een meisje heeft zich nu een jaar geleden 4 december 2023 zichzelf van het leven beroofd. Ook mij werd gevraagd mee te doen aan onderzoek. 4 maand geleden Maar ik was,er nog niet aan toe. Het gaat iets beter met me . Ben onder behandeling voor ptts en praat om de week met psychiater. Ook gebruik ik vanaf september medicatie. Ik heb me erg slecht gevoeld. Geamputeerd verloren eenzaam gat in me hart. En er erg veel verdriet. Langzaam klim ik uit het Zwarte dal. Met golf beweging. Ik ben nog erg in de war en kan nog niet veel aan. Ook werk ik niet. De 113 preventie zou mij nog keer vragen in februari 2025. Ikzelf weet niet of ik het weer wil oprakelen. Ik ga me denk ik slechter voelen. Waarom zouden zij kunnen helpen op afstand. Terwijl ik als moeder het op dat moment niet doorhad. Heel veel sterkte en succes met wat je besluit.
28 december 2024
Hoi Melissa, wat vreselijk verdrietig dat dit bij jouw kind is gebeurd. Ik wens je allereerst heel veel kracht en moed toe om dit te kunnen dragen.... heb zelf mijn man in april jl. (53 jaar oud) verloren aan zelfdoding. Ik heb meegedaan aan het onderzoek van 113 suiicide preventie omdat dit ook in de groep mannen van middelbare leeftijd vaak voor schijnt te komen. Had het zelfde gevoel als jij... de hoop daarmee iets te kunnen betekenen voor anderen. Ik heb het interview als waardevol en ook zelfs goed ervaren. Mijn contactpersoon was bijzonder meelevend en respectvol. Het gaf mij in elk geval een goed gevoel om het verhaal van mijn man te kunnen delen al is het maar met de hoop dat hiermee wellicht door alle verzamelde data 1 leven gered zou kunnen worden. Sterkte met alles..... een lieve groet, Ina 't Jong