Nog steeds vermoeid en druk in m’n hoofd
1 juli 2026 zal het 4 jaar geleden zijn dat mijn lieve partner zelfdoding heeft gepleegd. Na ups en downs periodes gaat het best redelijk. Maar ik ben en blijf zo extreem vermoeid, ik kom geen dag normaal door en ga 5 van de 7 dagen s middags een 1,5 uur liggen of slapen. Soms trek ik het om 16.30 niet en ga dan nog liggen.
Ik vraag me af hebben meer nabestaanden hier last van
Ik werkte 24 uur en ben naar 21 uur gegaan maar werk 10 maanden niet door nekartrose en vermoeidheid
Bezig met laden...
3 Reacties
Dag Bintje,
Ondanks dat het best redelijk gaat, geef je aan dat het ook qua vermoeidheid en fysieke klachten nog altijd lastig is.
Dat lijken me erg serieuze signalen om hulp bij te krijgen.
Wellicht/waarschijnlijk heb je die al?
Zo ja, wat doet dat voor je?
Groeten Stefan
Dag Bintje,
Allereerst wil ik u mijn oprechte deelneming betuigen.
Dit gevoel van vermoeidheid, verlies van energie en daarmee een ingrijpende verandering van het leven, het ritme en de inhoud ervan, is mij helaas zeer bekend.
Maar u gaat hier op een heel sterke manier mee om.
Mijn zoon heeft zijn overstap gemaakt in 2020. Ik ben zelf nooit meer in staat geweest om terug te keren naar mijn werk. Ik had een functie als CEO. Geen enkele dag verloopt zonder dat ik overdag in slaap val. Sommige dagen breng ik grotendeels in bed door; ik ben simpelweg niet in staat om op te staan en normaal te functioneren. Vaak weet ik niet eens meer welke dag het is. Soms slaap ik drie tot vier nachten helemaal niet en blijf ik wakker, waarna ik vervolgens twee dagen achter elkaar kan slapen. En toch blijft de energie volledig afwezig.
Sommigen zeggen dat dit komt omdat ik ervoor “gekozen” zou hebben om te blijven rouwen. Net zoals zij zeggen dat mijn zoon ervoor “gekozen” zou hebben om te sterven. Wat weten zij er eigenlijk van?
Daarom wil ik u zeggen dat u het heel goed doet. Ik wens u uit het diepst van mijn hart toe dat u deze verschrikkelijke verlieservaring een plek kunt geven en stap voor stap kunt dragen.
mvg
Natalia
Hoi Bintje, voor mij is het bijna 3 jaar geleden. Heb 4 mnd niet gewerkt en toen bijna na 1 jaar weer volledig aan het werk. 24 uur. Het gaat bij mij op en af. Op de goede dagen doe ik leuke dingen maar er zijn ook dagen waarbij idd ook moet slapen overdag, zit te knikkebollen.. en geef er dan aan toe. Zet wel even de wekker...voor mij is het oké. Het hoort erbij. Rouw gaat nooit over. Het komt in golven. Ik verzet me er niet tegen...en als het even niet lukt is dat ook oké. Ik ben vooral op zoek gegaan wat wel lukt, dat geeft ook energie zeg maar. Als je wil kun je je aansluiten bij mijn FB groep, daar komen de lotgenoten samen en hoop ik dat je je veilig genoeg mag voelen om je gevoel te delen. De groep heet By Nevaeh. Liefs ilona