Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Nabestaanden van een ongeval of geweldsmisdrijf

Moord

Hallo,

26 augustus is mijn broertje vermoord door mijn vriend, nu ex. Mijn broertje en ik zijn altijd samen opgegroeid in de jeugdzorg, maar altijd samen gehouden. Hij was 23 jaar en is met 1 messteek voor mijn ogen neergestoken, en overleden. Ik ben ook zwanger van de dader. Mijn broertje en ik hebben net als iedereen wel ouders, maar geen contact ermee wegens vervelende redenen. We zaten niet voor niks in de jeugdzorg. Ik heb verder geen familie, en ik merk dat het enorm eenzaam voelt. Ehm niet alleen dat ik nu zelf ook moeder ga worden, wat ik ergens ontzettend lastig vind nu. Ik merk dat het mentaal erg zwaar is, en ik vroeg mij af of iemand iets soort gelijken heeft mee gemaakt? Hoe jullie er mee om gingen? Voor mij lijkt het of mijn hele wereld is ingestort, alles wat ik heb opgebouwd na een zwaar leven, na mijn verslaving.. is nu opeens in 1 klap weg. Het is in mijn woning gebeurd, en als ik daar ben lijkt het wel de 'hel' op aarde. Je kan dus wel zeggen.. broertje verloren, mijn huis verloren, mijn aankomende kind heeft een vader verloren, en ik heb daarop ook mijn relatie verloren (wat beter is, want blijkbaar is het een bepaald soort persoon denk ik). De wereld voelt in eens zo groot, maar zo klein tegelijkertijd. Ik zelf ben 25, en ik had nooit verwacht dat ik een crematie moest gaan regelen op deze leeftijd, en als enige familie lid moet ik alles vrijwel regelen. Een erfenis advocaat, een notaris, een straf rechts advocaat wegens de zaak.. het is zoveel.  Ik heb last van flashbacks, paniek aanvallen, op en af huilbuien.. natuurlijk snap ik dat ik hulp nodig heb, en pak ik dat met 2 handen aan.. ik weet enkel zelf gewoon niet meer wat ik moet buiten de hulp om, die zijn er niet 24/7. Dan ben ik nog bang voor jeugdzorg op mijn dak wegens mijn jeugd, ik ook wel een dossier heb opgebouwd in mijn leven.. verkeere relatie's heb gehad in mijn verslaving. Allemaal verleden, maar toch. Ik probeer het allemaal, ik doe mijn best, enkel voelt het alsof ik het allemaal niet meer aan kan mentaal. Ik hoop dat iemand misschien tips heeft, of zelf een levens ervaring wilt delen omdat iemand een soort gelijken situatie heeft mee gemaakt.. 

Bezig met laden...

3 Reacties

03 oktober 2026

Hallo Kaatje,

Als eerste wil ik je condoleren met het verlies van je broertje.
Vind het erg verdrietig om te lezen wat je allemaal is overkomen.
Ik vind het erg knap dat je verhaal hier doet en om hulp en tips vraagt.
Zelf zit ik om een andere reden bij Slachtofferhulp maar het is fijn om hier een luisterend te vinden. Ze hebben ook lotgenoten bijeenkomsten on line, misschien dat dat iets voor je is.

Zelf heb ik ook hulp gezocht met bij mijn huisarts. Via hem kwam ik in contact met een praktijkondersteuner die me verder heeft kunnen helpen naar de juiste therapeut.

Ik hoop dat je snel de juiste hulp vindt en wens je het beste.

liefs
Claudia

24 september 2026

Hoi kaatje ik kan je niet goed steunen omdat ik niet weet hoe maar ik wil wel vertellen dat ik mee leef en heel verdrietig word toen ik je verhaal las en je in me hart zit als steun

21 september 2026

Lieve Kaatje,

Ach wat een ongelooflijk verdrietig en heftig verhaal. Allereerst gecondoleerd met het verlies van je broertje. In 2018 ben ik ook mijn broertje verloren, hij is ook neergestoken. Dus in dat opzicht kan ik me voorstellen hoe je je voelt. Maar jouw situatie is wel extra zwaar en ingewikkeld door de betrokkenheid van je ex en doordat je zwanger bent. Ik kan me indenken dat je je ontzettend eenzaam voelt, omdat je ook geen ouders hebt op wie je terug kunt vallen. Zijn zij ook niet betrokken geweest bij het regelen van de crematie? Heb je contact met hen gehad?

Ik zou je sterk aanraden om hulp te zoeken bij Slachtofferhulp en eventueel ook andere begeleiding om psychische zorg. Ik wil je met alle liefde tips geven en verder helpen, maar besef me ook dat jouw situatie heel complex is. Ik ben geen professionele hulpverlener en ik denk dat jij die nu heel goed kunt gebruiken.

Is er iets waar ik je nu mee zou kunnen helpen? Of heb je vragen waar ik eventueel antwoord op kan geven?

Liefs Iris