Hoe om te gaan met verjaardag geliefde
Hallo,
13 januari zou mijn vrouw jarig zijn, 15 januari wordt mijn zoontje 8. Wat kan ik doen om bij beide momenten los van elkaar stil te staan?
Mijn andere zoontje van 9 heeft de afgelopen dagen een huilbui dat hij mama mist sinds we terug in Nederland zijn (3 weken bij mijn broer geweest die is geëmigreerd).
Halloween/Sinterklaas/Kerst/Oud en nieuw zijn gelukkig voorbij maar deze datum spookt nu erg.
- Extra complicatie is dat ik het niet met familie kan vieren, ik heb het contact met schoonouders verbroken na onacceptabel gedrag en uitlatingen in de week van de uitvaart in oktober en erna
- Ik heb al met ze afgesproken dat een feestje met vriendjes pas in Mei kan en nu te vroeg is
Bezig met laden...
4 Reacties
Beste Sander,
In het eerste jaar zijn alle 'bijzondere dagen' extra beladen inderdaad. En zeker omdat jouw verlies en die van je zoontjes nog vers is. Ik heb zelf geen kinderen, maar kan me voorstellen dat iets maken zoals Helena zegt een goed idee is.
Wat ik van de dagen in mijn 'eerste jaar' nog weet, is dat ze heel onvoorspelbaar waren. Soms zag ik er tegenop en viel het mee. En de andere keren was het ondersom. Maar door op die dagen juist iets anders te doen dan anders, werden het vaak juist weer bijzondere dagen. Zo voelde ze bijvoorbeeld heel dichtbij als ik naar plekken ging waar we vaak samen kwamen.
En misschien is er een manier om jouw vrouw op een bepaalde manier een plek te geven op de verjaardag van je zoontje? Een knuffel die symbool staat voor haar bijvoorbeeld? Of een foto van een mooie herinnering prominent neerzetten?
Heel veel sterkte volgende week in ieder geval. En natuurlijk ook alvast gefeliciteerd met de verjaardag van je zoontje. Hoe lastig de dag nu misschien ook gaat zijn.
Groeten, Vincent
Hallo Sander,
Lastig hoor deze situatie en ik snap heel goed dat dat deze data nu bij je spoken. Ik zou je wel willen aanraden om ook iets te doen met de verjaardag van je jongste zoontje. Die zal z'n moeder natuurlijk ook vreselijk missen, maar die zal ongetwijfeld ook wel behoefte hebben aan een dagje voor hem. Zeker op die leeftijd zou ik kijken of je wat kunt regelen, is het een idee om een vriend of vriendin van jou te vragen wat te organiseren, die staat er natuurlijk wat verder van af en kan dat met een koeler hoofd regelen en er een dag van of uitje van maken. Iedereen in jouw omgeving zou snappen dat je om hulp vraagt en je willen helpen. Neem een ouder in de arm die een kind heeft dat een vriendje is van je zoon en vraag om hulp, regel een paar vriendjes bij elkaar en ga een middagje zwemmen met nog twee ouders erbij, kun jij ook een stapje terug doen. Dan geef je wel richting aan de verjaardag van je zoon met een feestje.
De geboortedag van je vrouw zou ik ook absoluut wat mee gaan doen ook met je zoons erbij, laat de dag niet voorbij gaan, maar maak die ook zeker voor je zoons niet te beladen.
Het zijn lastige dagen en zeker de eerste jaren zijn ze verwoestend, ik hoop dat je er wat van kunt maken waar jullie alle drie wat aan hebben zonder dat het als een betonblok om je nek voelt.
Succes!
Hoi Sander,
Wat je zou kunnen doen met de jongens is voor mama bloemen maken. Het is altijd fijn om samen wat te maken of te knutselen. Die bloemen kun je dan neerzetten en tijdens het maken kun je eventueel praten met ze over je vrouw.
Je kan bv rietjes gebruiken en daarop een bloem plakken en blaadjes die je zelf hebt gemaakt. Je kunt bloemen tekenen op een wit vel en door de jongens laten inkleuren. Of met gekleurd papier kunnen ze zelf bloemen en blaadjes knippen.
Moet je wel even lekker de tijd voor nemen.
Voor de verjaardag van je jongste zou je samen iets lekkers kunnen bakken. Of iets speciaals kunnen eten. Misschien met een vriendje erbij.
Dit zijn hele praktische tips, ik weet niet of je er iets aan hebt Sander. Het is sowieso natuurlijk heel moeilijk deze maand voor jullie. Wat heftig dat je met je schoonouders hebt moeten breken. Hopelijk gaan ze nog eens naar je uitreiken.
Warme groet van
Helena
Dag Helena,
Papieren bloemen maken voor hun mama is een mooie bezigheid,
Om het grote verlies die dag uiting te geven aan hun verdriet en om samen te praten over mama met papa. Wat een goede invulling gaf je Sander om van toch al zo’n beladende dag om te gaan.
Hopelijk kunnen ze die dag toch nog mooi afsluiten.
Ik leef met ze mee, want ook ik weet wat verdriet is wanneer je iemand heel erg mist.
Veel liefs Elsje.