ik zou graag tips willen hoe ik er mee om moet gaan als een vriend het heeft gedaan
ik heb vorigen maand een vriendin van mij verloren aan een overdosses aan medicatie ik weet niet wat voor pillen het zijn en belangrijk om te weten het was een vriendin van online dus ik kon niet om hulp bellen. ze had me gebeld en ze wilden face time dus ik had opgenomen en we hadden een tijdje gepraat en uit eindelijk na ongeveer 20 minuten zij ze tegen mij dat ze veel pillen had genomen ik had toen tegen haar gezegd dat je moest overgeven om de pillen uit haar systeem te halen dat wilden ze niet doen ik heb met haar gebeld tot dat ze uit eindelijk haar ogen dicht deed en stopten met ademhalen ik heb alles gezien en ik weet niet hoe ik er mee moet om gaan ik heb nog 15 minuten aan de lijn gehangen in de hoop dat het nep was ik heb niks meer van haar gehoord en onze gemeenschappelijke vrienden ook niet ze was 18 en ik ben 16 als iemand advies heeft voor mij hoe ik hier door heen kan gaan laat het me alsjeblieft weten ik ben ten einden raad.
5 Reacties
Goedemorgen Pinno,
Zoiets zien en meemaken is heel heftig. Gecondoleerd met dit verlies. Je bent uiteraard meer dan welkom om hier jouw vragen te stellen, gedachten te delen en wie weet zijn er mensen in deze community die vanuit hun eigen ervaring wat kan delen.
Misschien ben je al door iemand vanuit bijvoorbeeld Slachtofferhulp naar deze community verwezen?
Mijn advies zou in ieder geval zijn om ook buiten deze community echt professionele ondersteuning te zoeken die jou hierbij kunnen helpen. Krijg je dat misschien al?
Ik gun je namelijk wel dat je niet alleen door deze ervaring heen hoeft te gaan. Professionele begeleiding kan je hierbij helpen.
Hier een aantal contacten die jou hierbij kunnen helpen:
Slachtofferhulp 0900-0101
Chatten met 113 0800- 0113,
Luisterlijn 0880767000
Ben je misschien ook naar de huisarts geweest? Zij werken met praktijkondersteuners die ook hulp kunnen geven.
Mocht je al ondersteuning krijgen dan is dat fijn. Is dat zo?
Je bent meer dan welkom om wanneer je maar wil je gedachten te delen.
Voor jezelf kan het ook helpen om een aantekeningen boekje aan te leggen waarbij je de komende tijd dingen die je over de dag heen ervaarde kan opschrijven. Feiten, gesprekken, gevoelens.
Dingen die goed, of niet zo goed gingen.
We vergeten als mensen (gelukkig of helaas) best snel en ik kan me goed voorstellen dat er nu veel in je hoofd en in je leven gebeurt waar je over een tijdje nog eens op terug wil kijken.
Heel veel sterkte Pinno.
goedenmidag stefan dank u dat u heeft ge reageerd ik word inderdaad al geholpen door iemand van slachtofer hulp daar ben ik zeer zeker dankbaar voor ik heb wel het gevoel alsof ik een magneet ben voor dit soort dingen want het was ik heb in totaal al 5 vrienden verlooren er aan en gisteren avond heb ik geprobeerd een meisje van 14 te helpen en uit eindelijk stuurede zij mij een video dat ze een handvol met medicijnen in nam dus het is elken keer raak met mij ik weet niet wat ik fout doe sorry dat ik dit zo op eens op u gooi ik hoop dat u een fijne dag heeft en bedankt voor het reageren
Hoi Pinno,
Ik raak stil van het lezen van jouw ervaring. Veel te jong en veel te alleen heb je zeer ernstige gevallen meegemaakt. Überhaupt dat je op deze leeftijd al ervaringen hebt tussen leven en dood, de zelfgekozen dood én dat je in het laatste contact betrokken wordt, is niet wat een 16 jarige hoort mee te maken.
Het spijt me voor jou dat je je vriendin verloren hebt en dat je dat hebt aangezien. Het is zo terecht dat je op dit moment niet weet hoe je erdoorheen hebt te gaan.
Ik denk dat veel lotgenoten zich hierin kunnen herkennen. De meeste van ons weten het niet. Maar in het delen, doen we het een beetje samen 💛.
Des te moediger ik het vind dat je je verhaal hier neerzet en het contact zoekt. Ik ben trots op je.
Stefan heeft je ontzettend goed advies en richting gegeven. Ook mijn advies is dat je gebruik maakt van professionele hulpverlening. Niet alleen omdat je de hulp mag gebruiken, maar simpelweg zodat je voldoende mensen om je heen hebt die je kunnen bijstaan in zulke ervaringen die te groot zijn voor ieder mens om te dragen, laat staan voor jou op een 16 jarige leeftijd. Daarbij speelt mee dat je een vriendin verloren hebt. Een relatie zo persoonlijk, maar dat kan juist het gevolg hebben dat je het verdriet en de herinneringen alleen draagt, ten opzichte van een familielid waar dit mee gedeeld en gedragen wordt.
Met name wanneer de pijn en rouw zo isolerend doorwerkt en je zo alleen en anders kan voelen dan jouw leeftijdsgenoten, is mijn advies of misschien wel mijn wensen voor jou dat je mag voelen/ weten:
- dat je meetelt,
- dat er genoeg mensen zijn die jou willen en kunnen steunen,
- dat het ertoe doet wat je zegt en voelt,
- dat je altijd mag uitreiken,
- dat je niet alleen bent,
- dat je mensen betrekt wanneer het verdriet zo ondraaglijk wordt,
- dat we zoveel vertrouwen hebben in jou. Je bent ontzettend krachtig en belangrijk!
Heel veel liefs en sterkte voor jou!
dankuwel voor dezen woorden dit betekend heel erg vel voor mij ik weet als ik eerlijk mag zijn niet wat ik moet zeggen maar ik dank u heel erg
Fijn dat je er iets aan hebt.