Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Nabestaanden van een ongeval/geweldsmisdrijf

Een lotgenoot in je directe omgeving

Lieve allemaal,

Een paar weken geleden is een collega van mij zijn broer verloren. In de bijna 8 jaar dat mijn eigen broer is overleden, had ik tot nu toe nog niet meegemaakt dat iemand die zo dicht bij mij staat, hetzelfde overkwam. Ik merkte gelijk dat het me triggerde. Ik slaap al twee weken onrustig, ik ben moe en het houdt me bewust en onbewust best wel bezig. En tegelijk wil ik er ook voor hem zijn, omdat het een collega is met wie ik heel nauw samenwerk. 

Hebben jullie dit al meegemaakt en hoe gingen jullie daar mee om?

Liefs!

Bezig met laden...

4 Reacties

16 februari 2026

Lieve Iris,

Ik heb vorig jaar het vergelijkbaar meegemaakt. Niet iemand die mega dichtbij mij stond, maar wel dichtbij een deel van mijn familie. Ook een man die zijn vrouw verloor door een motorongeluk. Vervelende was dat hij reed en zij achterop zat. Omdat ik ze ken en het een bekende is van de familie ben ik toen ook naar de uitvaart geweest. Op de uitvaart keek hij mij aan en zei hij, jij weet hoe ik me voel he? Waarom ik antwoorde, helaas wel. Als ik er nu aan terug moet denken krijg ik weer kippenvel.

Daarna zijn we een weekend weg geweest. Dat doen we elk jaar met die groep. En heb ik veel met hem gepraat. Dat voelde fijn. Maar ook je eigen gevoel komt weer omhoog. Alsof het de dag van gister is.

Ik sliep toen ook weer even wat slechter. Ik heb er ook geen tips voor behalve dat ik probeer te accepteren dat dat op dat moment is wat het is. Gelukkig weet ik dat het tijdelijk is. Daar probeer ik mij dan aan vast te houden. Of ik laat mijn zoontje een paar nachtjes bij mij in bed logeren. Dan slaap ik ook niet goed, maar voelt het wat minder alleen.

Heel veel liefs van mij!

08 februari 2026

Ik lees net deze veelzeggende spreuk van Ernest Hemingway: “We are all broken, that’s how the light gets in”

05 februari 2026 (bewerkt)

Gelukkig heb ik dit nog niet meegemaakt. Je wordt natuurlijk enorm getrickert en misschien ga je wel terug in de tijd van jouw moment dat je vernam dat je broer is overleden. Kwetsbaar ben je ineens weer.
Wat zou je willen? Welke rol ? Wil je actief lotgenoot zijn? Redden? Of ondersteunen? Wat is goed voor jou?
Sterkte 💚

06 februari 2026

Lief, je reactie!

Ja, het voelt inderdaad weer heel kwetsbaar. Ik wil hem graag ondersteunen en probeer dat te doen door af en toe te vragen hoe hij zich die dag voelt. En gelukkig kunnen we er wel even over praten samen. En ook heb ik hem aangeboden dat ik er voor hem ben, ook als luisterend oor. En dat vond hij heel fijn.