Ken je dat dat mensen aan je vragen, ‘heb je het nu nog geen plekje gegeven?’ Of ‘ het is al een jaar geleden? Etc etc. Oef ik wordt daar zwaar geïrriteerd van maar ben vervolgens sprakeloos. Herken je dat ? Hoe reageren jullie...
Gisteren luisterde ik deze podcast waarin veerkracht en doorzettingskracht wordt gedeeld. Dit lukt mij niet altijd. Hoe gaan jullie ermee om wanneer het niet lukt?
Krijgen jullie ook wel eens de vraag of opmerking:hoe lang duurt nu eigenlijk zo’n rouwproces? Ik ga totaal op slot want wil me niet verantwoorden. Hoe gaan jullie daarmee om?