Mijn lieve zoon

Naar de lotgenotengroep ‘Voor nabestaanden van zelfdoding’
27 augustus 20226 reacties190 weergavenPublieke groep
Default profile image
Sabje,36

Vaderdag 2020 was ik aan het werk toen ik mijn man aan de telefoon kreeg. Onze zoon had zich geprobeerd van het leven te beroven en hij had hem net op tijd gewonden gelukkig. Was een heftige periode omdat hij niks liet merken enz. In het ziekenhuis kon hij ons ook niet vertellen waarom. Thuis heeft hij later vertelt dat door vele pesten kwam. Hij werd veel gepest omdat hij anders was dan anderen.

Door zijn beperking praat hij moeilijk over zijn gevoelens dit lukt hem zelf niet goed. Na de eerste gebeurtenis is onze zoon ergens anders gaan wonen hier had hij het super na zijn zin wegens zijn beperking voelde dit goed aan. Hij was emotioneel veel lager dan zijn kalender leeftijd..

Ging weer goed met hem en genoot van school weer en de groep waar hij woonde kwam graag thuis.

Pesten was grootste gedeelte gestopt gelukkig.

En hij leek super gelukkig en lekker in zijn vel te zitten.

 

Tot 26april 2022 ik aan het werk was en politie voor de deur thuis stond en ik via onze video deurbel kon praten met ze dat ik niet thuis was. Ik dacht niet meteen raar ik had veel contact met politie om pest gezin in onze dorp en dacht hier komen ze voor. 

Maar toen ze vroeg dat ze mij mocht bellen en haar gezicht zag dacht ik er is iets niet goed.

Toen ze belde vertelde ze dat onze zoon zich zelf weer wat had aangedaan en het niet goed leek. En dat hun nou meteen naar mij toe kwamen. Dan duurt half uur rijden lang. Ondertussen voelde ik al dit keer komt het niet goed. Stiekem hoopte ik het zo. Toen de politie aankwam vertelde ze al meteen dat onze lieve zoon het niet heeft gered. 

De vloer zakte onder onze benen vandaan waarom ? En die vraag hebben we nog steeds waarom. En zullen daar nooit antwoord op krijgen. 

Hij mocht maar 15 jaar worden

Mis hem zo elke dag is weer moeilijk om uit bed te komen en je dag weer te draaien. Het is dat we nog kleine man hebben van 5 ik moet door.

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

6 reacties

Default profile image
Ukkepuk123

Vreselijk is dit , de wereld maakt het moeilijk en ingewikkeld voor deze kinderen , ik weet wat je als moeder voelt , ik heb pas een Reading laten doen van mij overleden zoon en dat heeft mij veel moois gebracht , terwijl ik er niet in geloofde , wens jullie veel sterkte toe en het gemis word alleen maar groter,

Liefs Diana

Login om te reageren
Default profile image
Sabje,36

Hoi Diana

Dat doet de wereld ook. En denk ook dat dit 1 van de redenen is geweest voor zijn stap.

Had laatst reading via beeld bellen gedaan was ook erg fijn. Maar wil het ooit ook eens in het echt doen.

Ja het gemis verdwijnt nooit weer.

Sterkte ook voor jou.

Liefs sabine

Login om te reageren
Default profile image
Sjaan

Hallo Sabine, wat een groot verdriet, helaas ook voor jullie. Ik weet inmiddels ook hoe het is om een zoon te moeten missen en nog een kind te hebben, waar je voor verder moet.
Mijn zoon was net 16. Na een vakantie had hij ook een poging gedaan met een plastic zak. We hadden nooit vermoed dat ongelukkig zou zijn. Wel dat hij soms wat dieper op iets inging, maar dat vonden we zo mooi aan hem en we dachten dat hij ern gouden toekomst zou kunnen krijgen.
Twijfels over zijn uiterlijk, afgedaan door pubertwijfels, zoals de ingeroepen hulpverlening het zag, leverden gesprekken op. Hij leek ook meer op te bloeien, vrienden weer terug, festjes, start schooljaat..en toch kwamen blijkbaar de gedachten weer terug. Morgen 2 jaar geleden. Het is verder kabbelen door het leven, met een o0gave, maar ook met intens veel verdriet, want wat hield ik van Jurre. Ik vond hem zo mooi, knap, slim, maar hij hield blijkbaar minder van zichzelf.
Alle tegenslagen in een pot, met wat puberhormonen erbij en blijkbaar kan je jezelf dit aandoen. Jurre was heel sociaal en een half jaar ervoor had hij nog gezegd "zoiets kan je je ouders toch nooit aandoen". En het is gebeurd. Een enorme tragedie.
Ik wens je heel veel kracht. Het kost bergen energie. Laat je zoveel mogelijk steundn door anderen. Niemand kan jouw verdriet begrijpen, alleen anderen die dit is overkomen. Het ligt vaak niet aan de ouders, maar zat in het kind zelf, hoe vreselijk ook.

Login om te reageren
Default profile image
Sabje,36

Hallo Sjaan

Bedankt voor u reactie.
Voor u ook heel veel sterkte 💖
Wat heftig ook wat jullie hebben moeten doorstaan en jullie Jurre.

Onze Damian was beperkt maar ook werd hij gewoon een puber met de bijkomende gevoelens. Voor hem zal het een op stapeling van veel dingen geweest zijn. Hij was zo.n lieve jonge zorgzaam voor anderen. Trots om grote broer te zijn.

Maar de gevoelens om je rust te vinden groter zijn dan om bij je dierbaren te blijven moet je heel diep hebben gezeten.

Login om te reageren
Ambassadeur Vincent
Vincent | Ambassadeur

Hoi Sabine,
Goed dat je je verhaal doet. Ik denk dat je veel kunt hebben aan de ervaringen van anderen. In de antwoorden op jouw verhaal zie ik al veel herkenning van andere ouders. Misschien is contact met lotgenoten op een andere manier ook iets voor je. Mij heeft het veel gebracht in ieder geval (https://www.slachtofferhulp.nl/emotionele-hulp/contact-met-lotgenoten/).
Zelf ben ik mijn vriendin verloren, maar ik kan me voorstellen dat het heel moeilijk is om op deze manier afscheid te moeten nemen van je zoon. Heel veel sterkte daarbij.
Ik denk dat het vaak een mengeling van factoren is waarom iemand zoiets doet. We zullen waarschijnlijk nooit helemaal kunnen begrijpen hoe hij dit heeft ervaren. Mijn vriendin sprak er wel over, maar dan nog kon ik het niet begrijpen. Ze was zo onrustig, maar heeft nu rust. Die gedachte troost mij.
Ik hoop dat je veel mooie herinneringen aan je zoon hebt en dat die vaak door je hoofd zullen gaan. Jullie hadden vast ook een bijzondere band.
Groeten, Vincent

Login om te reageren
Default profile image
Sabje,36

Bedankt voor je bericht Vincent.

Ja op dat punt kan je alleen gissen voelen zal nooit willen of je moet zelf zo diep zitten met die gedachten.

Wat jij zegt ze heeft der rust en dat is fijn.
Wij zeggen het ook hij heeft de rust die hij zocht en zijn blij voor hem dat hij dat heeft gevonden. Veel mensen kijken ons gek aan als we dit zeggen.

Login om te reageren