Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Voor nabestaanden na zelfdoding

Partner twee weken geleden verloren

Lieve lotgenoten, allereerst een ieder gecondoleerd met het verlies. Twee weken geleden is mijn (ex) partner uit het leven gestapt en mijn wereld voelt zo leeg en verdrietig. Hij kampte sinds augustus 2025 met psychoses, en ik ben er achter gekomen dat hij bipolair was. Iets wat ik in onze lat relatie nooit zo heb ervaren omdat hij nooit depressief leek. Ik heb tijdens de psychoses afstand genomen omdat er incidenten zijn geweest bij mijn woning en ik voor zelfbehoud moest gaan. We hadden tussendoor nog contact, het leek juist beter met hem te gaan na twee ggz opnames...mijn hart voelt gebroken. Hoe hebben jullie die eerste periode beleefd en overleefd? Lieve groet 

Bezig met laden...

4 Reacties

03 april 2026

Beste as52,
Wat vers nog, een paar weken geleden. Dan is alles nog zo rauw. Heel veel sterkte gewenst met wat je nu doormaakt. Ik ben zelf 3,5 jaar geleden mijn vriend op dezelfde manier verloren, ook na twee ggz opnames. De eerste weken waren voor mij alsof de wereld een stukje gekanteld was en alles scheef stond. Ik kon niet geloven dat hij er niet meer was. Het was alsof ik steeds met mijn hoofd tegen een muur botste wanneer ik weer besefte dat hij was overleden. Nu kan ik zeggen dat het het wel rustiger is geworden. Wat me destijds er doorheen heeft geholpen, los van gewoon het verstrijken van de tijd, was om bezig te zijn met kleine praktische aandenkens aan hem. We appten veel (woonden ook niet samen) en ik heb een boek gemaakt van onze appgesprekken. Tastbare dingen die ik van hem had, zoals kaarten en foto's, heb ik opgeborgen in een mooie doos zodat ik die bij me kon houden. En contact met andere mensen die van hem hielden hielp ook. Ik wilde graag met hem bezig zijn om zo aandacht te geven niet alleen aan het verlies maar vooral ook aan wie hij was.
Veel liefs, Mishi

26 maart 2026

Lieve lotgenoten,

Ik ben nieuw en wil iedereen via deze weg condoleren en sterkte toewensen.Ik las uw bericht en was daardoor geraakt.Mijn man is ruim 3 weken geleden overleden.Totaal onverwachts.Mijn hart is gebroken.Wij waren 45 jaar samen.Op dit moment is het geen leven maar overleven.De leegte in huis is echt verschrikkelijk.Ik voel me enorm eenzaam.En ondanks dat ik weet dat hij nooit meer thuis zal komen heb ik soms het gevoel dat hij zo thuis/binnen kan komen.Het is nog zo onwerkelijk.Het lijkt of het nog niet echt doordringt.Een vriendin van mij adviseerde mij om te gaan schrijven,en dat ben ik sinds kort gaan doen.Verder ben ik boeken aan het lezen over rouwverwerking.Elke keer een stukje.Misschien zou u daar ook wat baad bij kunnen hebben.Ik wens je enorm veel sterkte toe.

21 maart 2026

Wat verdrietig om te lezen en wat een moeilijke situatie juist omdat je dacht dat het wat beter ging.

3,5 jaar geleden is mijn vader uit het leven gestapt en voor mij waren de eerste weken een soort waas. Er kwam zoveel op me af, er moest zoveel geregeld worden en tegelijk zoveel verdriet gevoeld dat ik dacht dat ik er niet uit zou komen.

Maar ik heb geleerd dat alles tijdelijk is, ook het intense verdriet.

2 weken is nog zo recent, dikke knuffel voor jou en veel sterkte komende tijd 💖

21 maart 2026

Hallo as52,

Wat verdrietig om te lezen..
Heel veel sterkte met het verwerken van uw verlies
🌼