Kevin ❤️

Naar de lotgenotengroep ‘Voor nabestaanden van zelfdoding’
18 augustus 202211 reacties199 weergavenPublieke groep
Default profile image
Ukkepuk123

Mijn zoon , in zijn pubertijd begon hij met vanalles te worstelen en vond het leven saai op zoek naar spanning en zocht alles op tot het uiterste, ook verkeerde middelen ,die begonnen bij een joint maar met de tijd meer en meer de verslaving had hem in zijn greep , mijn man werd ziek en kreeg kanker , toen besloot hij plots om naar Afrika tegaan naar een afkick kliniek , wij waren zo blij en dachten nu gaat alles goed komen , dat bleek tot een jaar  , daarna vond hij het leven toch weer saai en de worsteling begon opnieuw ook de Corona pandemie heeft hem niets goeds gebracht , zocht zijn vrienden weer op en wij zagen hem langzaam weer afglijden en wisten niet hoe wij hem konden helpen, huisarts meerdere malen advies gevraagd, maar hij wilde geen hulp weigerde alles en wilde geen opname , hij zei vaak ik vind het leven niet leuk en wil niet oud worden , het licht echt niet aan jullie , jullie zijn de beste ouders maar vind de maatschappij verrot en wil hier niet meer zijn 😢12-12-2021 s’ ochtends zegt hij ineens uit het niets trouwens ik ga het vandaag doen , wil je nog wat zeggen , wil je nog afscheid nemen , hij keek mij aan hij zei nee nou dan niet , ik stond vast genageld aan de grond en wist niet wat ik moest doen of moest zeggen , om 13.30 in de nacht politie aan de deur, hij had het echt gedaan , zich voor de trein gegooid , nooit gedacht of gehoopt dat hij dit echt zou doen , het was zo’n lieve sociale jongen maar cijferde zich zelf weg , iedere dag moet ik leven met dit gemis 😢,

 

liefs zijn moeder 

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

11 reacties

Default profile image
Sjaan

Ach, wat afschuwelijk dat hij zo vastberaden was. Als moeder kan je er gewoon niet bij met de gedachte dat je kind dit kan doen. Ik begrijp dat dit afscheid vreselijk voor je moet zijn.
Ook bij ons achteraf gezien net niet de goede dingen gezegd, zodat hij zich had kunnen bedenken hoe belangrijk hij in ons leven was. En wij hebben nooit gezien of gehoord dat hij het leven niet leuk vond. Volgens mij is dat idee ook pas ontstaan na een conflictje met zijn vrienden.
Bij ons ook een gevoelig joch, mogelijk worsteling met wie hij was en wilde zijn, in COVIDperiode en nog opschreef dat wij de beste familie waren, maar niet geschikt was voor het leven. Zo tragisch, en voor ons zoveel pijn.......

Login om te reageren
Default profile image
Ukkepuk123

Zo herkenbaar , ook veel sterkte met het verlies 🙏❤️

Login om te reageren
Faith28

Wat verschrikkelijk dat je dit leed met je mee draagt, wat een verlies..

Het gedeelte dat je verstijfde en niet wist wat je moest zeggen, ken ik maar al te goed. Je zult vast vaak in je hoofd dat moment terug afgespeeld hebben en gedacht hebben; had ik maar.. of had ik hem maar tegengehouden. Dit heb ik met mijn moeder gehad die suicide heeft gepleegd. Maar de realiteit is dat je je zoon nooit had tegen kunnen houden.. iemand met chronisch suicidaliteit heeft een leegte die niemand kan opvullen..

Inmiddels ben ik zelf moeder, en als ik jou verhaal lees kan ik me echt invoelen en indenken hoe verschrikkelijk dit moet zijn.

Ik wens je heel veel sterkte met dit grote verlies.

Login om te reageren
Default profile image
Ukkepuk123

Dankjewel , ook voor je reactie ❤️

Login om te reageren
Default profile image
Janny

So sorry jou verhaal te horen. Wij willen allemaal de tijd terug draaien en anders reageren. Onze zoon was ook erg gevoelig erg intelligent mooi jongen. Erg lief in zijn goede dagen. De wereld is te hard voor onze kinderen.

Login om te reageren
Default profile image
Ukkepuk123

Ja dat denk ik ook er word zoveel van ze geeist, sterkte voor de toekomst ❤️🙏

Login om te reageren
Default profile image
Sjaan

Mijn zoon was altijd heel erg behulpzaam naar anderen. Thuis liet hij zich ook van een andere kant zien. Kon nukkig zijn, was niet altijd heel vriendelijk naar zijn jongere broer.
Achteraf gezien denk ik dat hij de schijn in de buitenwereld goed kon ophouden. Foto's met duimpjes omhoog tot het laatste moment. Ik schreef nog op zijn verjaardag, 18 dagen ervoor, dat er 16 jaar ervoor een prachtig mens was geboren, met een geweldig karakter, die ook nog goed kon troosten. Maar dat hij wat vastgelopen leek in zijn eigen gedachtes, die zo pasten bij de puberteit. Maar dit was achteraf meer dan pubertwijfels, Dit was een twijfel over het leven, denk ik nu. Ik heb altijd gedacht dat mijn zoon het leven omarmde. Dat hij zijn enorme intelligentie zag als een middel om ver te komen. Blijkbaar kon hij alleen negatief naar zichzelf kijken. Niets nu meer terug te draaien en dat maakt het allemaal zo cru.

Login om te reageren
Default profile image
Ukkepuk123

Herkenbaar niemand had in de gaten hoe slecht het met hem ging , maar hij zei mama als ik de deur uitstap zet ik een masker op en iedereen heeft het leuk met mij , maar het kost mij teveel energie

Login om te reageren
Ambassadeur Vincent
Vincent | Ambassadeur

Wat kan de geest het moeilijk voor iemand maken he? Het is zo moeilijk voor te stellen hoe het werkt in de geest van iemand die tot zoiets in staat is. Ik herken wel parallellen met het karakter van mijn vriendin. Zij nam in 2019 afscheid. Ook zij zocht continu naar prikkels en vond die onder andere in haar werk. Aan de andere kant had ze moeite om die prikkels te verwerken. Die hoopte zich zo nu en dan op en dat leidde tot een depressie. Ze had ook heel veel moeite met onrecht. Misschien is dat iets waar jouw zoon ook moeite mee had? Ze trok het zich enorm aan. Hield ook altijd rekening met anderen.
Dat maakte haar ook tot een heel mooi en sociaal mens. Het lukt mij gelukkig om op die manier aan haar terug te denken. Ik hoop dat ook bij jou dat beeld de overhand gaat krijgen. Zoals je hem ook beschrijft, als een lieve, sociale jongen.
Groeten, Vincent

Login om te reageren
Default profile image
Sjaan

Jurre was een jongen die altijd aan stond; hoorde, zag alles, niets ontging hem. Maar achteraf gezien denk ik dat hij nog zo weinig raad wist met boze gevoelens. Hij was wel eens verbolgen als hij beelden van Syrie zag en tegen ons zei "en jullie doen niets?". Maar hij was niet iemand die met zijn hoge intelligentie dacht ik ga me ergens voor inzetten. We fantaseerden met hem wat hij later mogelijk zou kunnen gaan worden, maar hij zei dat alles al uitgevonden was. We hebben dat nooit als iets zorgelijks gezien. Hij was wel heel begaan op jonge leeftijd met het lijden van mijn moeder en haar ouders, die in de 2e WO als Duitse Joden moesten vluchten en het gemis van familieleden wat ze later moesten dragen. Hij ging dan meteen ook alles opzoeken over die tijd; hij had zo'n behoefte aan kennis. Hij zocht van alles op over het sterrenstelsel en bewees natuurkundige stellingen.
3 weken voor zijn overlijden was er een explosie in Beiroet. Hij was in die periode wat sombertjes, sinds 2 weken. Maar hij leek meer met zichzelf bezig dan met het verdriet van anderen.
Hij was in de laatste 2 weken wel wat meer boos op ons en de wereld.
Het is zo jammer dat hij verder is gegaan met negatieve gevoelens over hemzelf. Als hij ergens zich voor had kunnen inzetten had hij dit met volle overgave gedaan. Nu zag hij weinig meer positiefs. En dat is mijns inziens echt ontstaan in maximaal 8 weken tijd. Nooit eerder heb ik gedacht dat hij het leven niet meer zou willen omarmen. Hij was altijd zo gulzig

Login om te reageren
Default profile image
Ukkepuk123

Zeker Vincent , ik hoop dat hij een mooi plekje heeft gekregen en dat hij zijn rust heeft gevonden in de hemel , want hier was het voor hem een hel , jij ook sterkte

Login om te reageren