Goed voor jezelf zorgen
Hoe vaak krijg je als nabestaande niet het advies: zorg goed voor jezelf. Maar hoe doe je dat eigenlijk?
Hoe weet je in zo’n hectische en verdrietige periode wat goed voor jezelf zorgen is? Je bent vaak al blij als je jezelf uit bed hebt weten te krijgen om de dag weer te beginnen. En als je echt aan je gevoel toegeeft, blijf je misschien wel liggen, ook al weet je dat je daar uiteindelijk niet beter van wordt.
Zelf ben ik in die eerste periode gaan wandelen. Oortjes in, muziek aan en gaan. Zelfs onze hond mocht niet mee. Ik had behoefte aan alleen zijn. Even weg van alles en iedereen.
Inmiddels staat het wandelen een beetje op een laag pitje, maar ik merk dat wanneer ik niet goed in mijn vel zit, ik toch weer alleen ga wandelen of fietsen. Even niets moeten. Even alleen zijn met mijn gedachten en mijn verdriet.
Maar wat betekent goed voor jezelf zorgen voor jullie? Wat helpt jullie om soms gewoon de dag door te komen?
Liefs Anja
5 Reacties
Hoi Anja,
Alle dagelijkse handelingen ; uit bed komen, jezelf verzorgen, je evt. huisdieren verzorgen , ontbijten, de dag doorkomen....
Het kost mij alle energie die ik niet heb.
Een rondje fietsen, lopen, visite put je dusdanig uit dat je maar 1 ding per dag kan verwerken.
Het verdriet, je intens gemis, de allesoverheersende pijn vreet je "batterij" compleet leeg.
Je hersenen die gedachtes & herinneringen oproepen de gehele dag putten je uit....
Geen concentratie, geen geheugen, alles is de dag overleven , blijven ademen, en een leven leiden waarvan je nooit had gedacht het te moeten leven, het hoeft niet meer.... maar voor elkaar probeer je het vol te houden, tot ......
Veel liefs🙏😘
Lieve Johanna,
Ik begrijp heel goed wat je bedoeld. Als zelfs de gewone dagelijkse dingen al zoveel energie kosten, blijft er weinig over voor de rest van de dag. En dan heb je ook nog alle gedachten, herinneringen en het gemis die voortdurend aanwezig zijn.
Het is dan logisch dat je maar één ding op een dag kunt doen.
Wat kost jou op dit moment de meeste energie, het lichamelijke of juist alles wat er in je hoofd blijft doorgaan?
Je doet wat je op dit moment kunt en soms is dat gewoon de dag doorkomen.
Liefs Anja
Lieve Anja,
Naar mijn idee kost het geestelijke mij op dit moment echt wel de meeste energie.
Het constant bewust zijn van je onmenselijke gemis, het intense verdriet, er zijn zoveel vragen zonder antwoorden die afwisselend door je gedachten gaan, hetgeen je zelf invult wat en hoe alles gebeurd moet zijn, het waarom, duizenden herinneringen die pijn doen omdat je realiseert dat er nooit meer nieuwe gemaakt gaan worden, je afvragend hoe je verder kunt gaan in dit leven, wil ik verder zo, word het ooit draaglijk dit gemis, deze pijn.....geen vertrouwen hebben in de toekomst, niets voelt nog normaal, nergens haal je energie uit.
Sommige dagen is ademen al een grote opgave.
Alle adviezen en therapieen waar ik soms moe van word, in theorie soms aannemelijk maar in praktijk brengt het niets, omdat zijn afwezigheid domineert, in alle 24 uren van iedere dag.
Ik wil niet voorruit, kan het niet , alles is zinloos.
Iedere seconde in dit pijnlijke leven is zwaar......zo ontzettend zwaar dat mij vaak de energie & kracht ontbreekt en ik alleen doodmoe kan zijn.....
Hoe gaat jij door, wat vergt bij jou de meeste kracht & energie ?
Knuffeltje, Johanna
Lieve Johanna,
Juist het geestelijke kost vaak de meeste energie. Aan de buitenkant is dat maar beperkt zichtbaar, maar vanbinnen slokt het soms je hele wereld op. En toch sta je iedere dag weer op. Dat vind ik echt super knap van je.
Ik vertel mensen wel eens dat het verliezen van je kind voelt als een grote, rauwe en pijnlijke open wond. Na een tijd komt er een dun vliesje overheen. Maar er hoeft maar iets te gebeuren en het vliesje scheurt weer open en voelt het alsof je weer helemaal van voren af aan begint.
Ook bij mij kost juist het geestelijke de meeste energie. Soms probeer ik bewust de keuze te maken om mijn ding te doen, ook als ik eigenlijk geen zin of energie heb. Juist dan valt het achteraf vaak mee. En dat geeft een positief gevoel.
Weet dat je altijd contact met ons op mag nemen als je het moeilijk hebt.
Liefs Anja
Lieve Anja,
Ik herken wat je zegt! Iets waar ik soms nog steeds mee struggle. Ik heb het een beetje gevonden in veel sporten. Hardlopen, zwemmen, naar de sportschool, maar ook veel wandelen. En dat doe ik nog steeds. En soms heel bewust buiten wandelen zonder oortjes. Luisteren naar de vogels en alles om mij heen.
Liefs!