opzoek naar herkenning

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld’
8 juni 20226 reacties192 weergavenPublieke groep
Default profile image
Leontina-13

Hoi allemaal,

Ik ben afgelopen zomer misbruikt door een van mijn beste vrienden. Ik kende hem al van kleins af aan en had ook goed contact met zijn familie. Elke dag heb ik hier nog last van, ik denk er meermaals aan en heb er nachtmerries over. Ik voel me verraden, boos, gefrustreerd, verdrietig en alles tegelijk. Ik wil graag mijn leven terug en me niet zo hoeven voelen. en toch merk ik dat ik het ergens niet los wil laten. Ik houd best wel vast aan dit gevoel en deze gebeurtenis. Ik denk dat ik ergens bang ben dat als ik het los laat ik het als minder belangrijk ga betitelen of misschien wel ga vergeven... Ik wil niet dat ik er last van heb, maar ik wil wel dat het net zo erg blijft. snapt iemand dat? herkent iemand dat? 

ik heb emdr gehad vrij snel nadat het was gebeurd en dat was heel heftig. voor we begonnen had ik het er ook met mijn therapeut over en heb ik mijn angst ook uitgesproken. Bang om het te vergeten of vergeven. Ik weet gewoon niet hoe ik het een plek kan geven zonder dat het z'n waarde verliest of ik er luchtiger over ga denken? 

 

Daarnaast twijfel ik nog altijd over een aangifte en heb ik nog veel behoefte aan wraak. Ik ben boos op hem maar ook zijn familie. Ik wil erkenning voor wat er is gebeurd en dat dit fout was, maar ik weet niet of ik het gewenste resultaat bereik met een aangifte... ik weet ook niet goed of dit dan een taakstraf of gevangenisstraf zou zijn, en wil ik überhaupt dat hij naar de gevangenis gaat? Ik struggle hier heel erg mee, vooral ook omdat we 21 jaar vrienden zijn geweest. 

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

6 reacties

Default profile image
pieterke

Ik herken je verwarring volkomen. Ik worstel er mee en kan je dus niet helpen nu. Misschien pas later als ik alles een plek heb gegeven. Ik zou het willen ontkennen maar dat lukt niet echt. Het is wel gebeurd. Ik heb een secundair trauma omdat mijn vrouw was misbruikt als jong meisje. Het heeft mijn leven getekend. Mijn vrouw overleed drie jaar geleden. Nu maak ik ruimte voor mijzelf, Moeilijk hoor

Login om te reageren
Naast lotgenoot nu ook ambassadeur
Steven | Ambassadeur

Dag leontina,

Je verhaal is niet vreemd of iets maar juist heel begrijpelijk. Je hebt in die vele jaren een band opgebouwd en een loyaliteit en deze wordt dan op zo'n brute wijze aangetast. Dit maakt dat je de persoon (van voor de situatie) niets aan wilt doen maar aan de andere kant de persoon (na de situatie) wel wilt raken.

Aangifte doen en gevolgen ervan. Tenzij er direct dna bewijs eventueel icm fysieke beschadigingen zijn geconstateerd kort na het voorval. Dan wordt een uitspraak qua straf of dergelijke lastig (tenzij hij bekend).

Je hebt enerzijds een rouwproces. Je bent namelijk een belangrijk figuur in je leven kwijt (1 die je mogelijk niet kwijt wilt)
Je verkeerd in de shock van deze 2 werelden die met elkaar botsen
Je hebt een traumatische ervaring opgelopen.

Het klinkt alsof je nog heel erg in de strijd zit tussen "de goede vriend en de dader"

Heb je erna nog contact gehad met je vriend?

Login om te reageren
Witte vlinder

Hoi
Ik het middelste stukje van jouw verhaal. Is niet erg hoor dat is het stukje rouw dat er mag zijn. Rouw bestaat in verschillemd faces. Hou je van lezen ik kan je een boeken tip geven als je dat wilt.

Groetjes witte vlinder

Login om te reageren
Default profile image
Lineke

Hey,

Beetje laat. Maar voor mij is het ook heel herkenbaar, de strijd tussen vriendschap en verraad. Het kan dat het een tijdje duurt voordat het echt goed tot je doordringt wat voor een bruut verraad, etc. hij je heeft aangedaan. Wat mij al een beetje heeft geholpen is om goed na te gaan waarom ik boos ben en dat aan te geven, boosheid geeft aan dat iemand je grens heeft overschreden. Dat moet je niet voor jezelf houden. Ik zelf had voor mijzelf ook de vraag van hoe kan dit mij gebeuren. Wat heb ik niet gezien om mezelf goed te beschermen? Je bent jong, dus het is niet gek als je deze vraag hebt. Je hebt het niet fout gedaan, hij heeft misbruik van je gemaakt, maar je kan wel van de situatie leren. Dat maakt je minder bang voor de toekomst. Wraak is niet gek, hij heeft het gedeelte van vetrouwen en liefde in je hart beschadigd. Dat is een kerngedeelte van ons mensenhart. En omdat je hem al zo lang kende heeft hij het diep beschadigd. Denk wel goed na of wraak je echt gaat helpen. Bij enkele doet dat, maar andere hebben er juist weer spijt van.
Maar wat vooral belangrijk is, is om alles rustig aan stap voor stap te doen. Als het voelt of je iets nog niet aan kan of liever met een ander onderdeel aan de slag wilt, dan moet je dat doen.

Heel veel sterkte

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Zo herken baar

Login om te reageren
Default profile image
FN.k

Ik kan mij erg vinden in jouw dillema's. Ik begrijp de neiging heel goed om het te willen los laten, omdat het zo ontzettend zwaar en veel is. Maar dit bereik je pas als je er echt doorheen gaat, er naar toe durft te gaan. Dan zal het langzamerhand zijn grip over jouw loslaten. Maar dit is een erg moeilijk proces, en makkelijker gezegt dan gedaan. Heel knap dat je over deze ervaring kan delen!

Login om te reageren