ouder van

Naar de lotgenotengroep ‘Voor de helpers van slachtoffers van seksueel misbruik’
18 juni 20215 reacties276 weergavenPublieke groep
Sarapeter

Sinds een behoorlijke tijd staat onze wereld op zijn kop. Vorig jaar heeft ons zoontje ons verteld dat hij seksueel is misbruikt door zijn badmeester. Niet in deze directe woorden, de details bespaar ik jullie. Vermoedelijk gebeurde dit al langere tijd. Sindsdien zijn we een wereld ingegaan waar we liever nooit mee te maken hadden gehad. Een wereld die je wel eens op televisie zit, of in films, of op het nieuws. Die je dan snel voorbij zapt, want die wereld wil je niet zien. En wat je niet ziet is er niet, denk je. Maar helaas, wij zitten erin en komen er voorlopig niet meer uit.

Het juridische gedeelte loopt en ook zitten we midden in therapieën, voor hem maar ook voor ons. Want hoewel alles om ons heen gewoon doorgaat, voor mijn gevoel staat het stil.

Graag zou ik in contact willen komen met ouders die ook in deze situatie zitten, of hebben gezeten. Voor ervaringen, herkenning of gewoon laagdrempelig contact waarbij een half woord genoeg is. 

En hoewel ik hoop dat er niemand op dit berichtje reageert, want dit gun je je ergste vijand niet, toch heb ik besloten dit te plaatsen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor degene die dit nu leest en zich net zo machteloos voelt als mij.

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Slachtofferhulp Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

5 reacties

Default profile image
Mir1983

Hoi Sarapter

Ik zou mij ook even voorstellen .Ik ben een moeder van 2 kinderen .Jouw verhaal is heel herkenbaar
Ons is namelijk bijna hetzelfde overkomen .Alleen is mijn dochtertje toen pas 5 en is door haar opa misbruikt.
Wij lopen ook tegen al die vragen aan een merkten dat het erg moeilijk is om de juiste hulp te krijgen, Door dat ik samen met mijn man bij een lotgenotengroep loop( wat we erg prettig ervaren) heb ik aan slachterhulp gevraagd om een groep voor ouders op te zetten. Mij lijkt het namelijk erg fijn om gewoon even met mensen in dezelfde situatie hierover te kunnen kletsen en ook te kunnen helpen uiteraard.

Ons is namelijk ook precies hetzelfde verteld dat we het erg klein moesten houden tegenover haar. We mochten totdat ze verhoord werd ook er niet eens om vragen. Dit was erg moeilijk vooral omdat ze nachtmerries had en ze niet haarzelf meer was. Na het verhaal tegen de politie verteld te hebben. Moesten we wachten op slachtofferhulp na 6 weken konden ze pas vaststellen dat ze pttst had. Hiervoor is ze bij een psychiater gegaan maar helaas vinden wij dat dat niet goed geholpen heeft.Inmiddels denken we na bijna 1,5 jaar de juiste hulp gevonden te hebben.

Goed dat je het berichtje plaats mischien dat we elkaar kunnen helpen.
Ik merk ook heel erg dat er een taboe er op heerst .Dus hopelijk trekken wij nog meer mensen over de streep om erover te vertellen

Login om te reageren
Sarapeter

Hallo Mir1983,

Wat ontzettend lief dat je op mijn verhaal reageert. Ons zoontje was gedurende het misbruik 4-5 jaar.

Wat heftig dat je dochtertje is misbruikt door haar opa, het lijkt me vreselijk om dit binnen de familie mee te moeten maken. Het verscheurd ook gelijk een hele familie lijkt me.

Fijn dat je nu de juiste hulp gevonden lijkt te hebben. Hopelijk helpt het haar naar een goed en voorspoedig herstel.

Ons zoontje volgt speltherapie en we zijn erg dankbaar met een geweldige therapeut voor hem. Hij krijgt inmiddels ook EMDR en ondanks de heftige weken zien we wel dat het hem helpt. We gunnen hem zo de rust in dat kleine hoofdje.

Ik herken veel uit je verhaal, het klein houden en het moeilijk vinden van hulp. Na de aangifte hebben wij ook de periode gehad dat we alleen naar hem mochten luisteren maar er niet over praten ivm het kinder verhoor.

Wij hadden ons ook aangemeld bij de lotgenoten maar helaas viel dit gelijk op de dagen met de therapie van ons zoontje.

Vind je het goed dat ik je een privé berichtje stuur?

Login om te reageren
Default profile image
Mir1983

Hoi Sarapeter,

Uiteraard mag u mijn een priveberichtje sturen.Ik weet nog niet als dit via dit forum kan anders krijgt u van mij mijn e-mail adres en misschien kan ik daaruit mijn telefoon nummer geven

Mijn e-mail is miriam.jansen@gmail.com hoor graag van je

Login om te reageren
Default profile image
Vlinder21

Hi,

Je bent niet alleen is het eerste wat in mij opkomt na het lezen van je berichtje. Helaas niet..

Daar waar jullie e.e.a. qua therapïen volgen voor jullie zoontje is dit voor mij een grote zorg, omdat ik bang ben dat dit onnodig dingen ophaalt bij onze dochter.. Terwijl ik heel bang ben dat wij dalijk juist iets missen als we dit niet doen. Niemand die dit voor ons kan beantwoorden, maar dit gevoel van machteloosheid kennen jullie denk ik als geen ander.

Ik zou graag met je willen praten, al is het alleen dat stukje erkenning waar wij beiden denk ik zo naar op zoek zijn.

Het boek waar Steven naar verwijst ligt bij mij al maanden boven mijn bed, maar is nog niet uitgelezen.

Groeten,

Mij

Login om te reageren
Sarapeter

Hallo Vlinder21,

Ik voel je machteloosheid in je berichtje. Ik herken je gevoel heel erg. Ook wij hebben heel erg getwijfeld om een therapie in gang te zetten. Want waar we niet over spraken is er niet. Helaas werkte dat niet en zagen we wel degelijk triggers bij ons zoontje. Hij heeft nu EMDR gehad en hoe heftig de eerst weken waren, het wordt nu beter. De nachtmerries nemen af en ook merken we overdag dat er meer rust is in zijn hoofd.

Wat vreselijk dat dit jullie dochter is overkomen. Het boek waar Steven naar verwijst heb ik ook gelezen en het is een heel fijn boek met veel herkenning. Het heeft hier ook even gelezen voor ik er echt in durfde te lezen. En ik zou de waarheid niet spreken als ik zeg dat ik het in een zucht uitlas. Want er kwamen een hoop tranen bij kijken.

Je mag me altijd een prive berichtje doen om met elkaar te praten. Erkenning is zo ontzettend belangrijk. Heel veel sterkte met je dochtertje.

Login om te reageren