Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Voor slachtoffers van seksueel misbruik

Mijn verhaal

Hoi iedereen, ik moet nog even kijken hoe het hier allemaal werkt, ik ben net nieuw lid. Ik ben al een aantal jaar uit behandelding van de GGZ omtrent het seksueel misbruik door mijn broer. Ik ben onwijs geholpen en zit eigenlijk heel goed in mijn vel. Toch heb ik ook soms nog moeilijke dagen, en ik ben altijd erg nieuwsgierig geweest naar lotgenoten, dit werd door mijn toenmalige psycholoog ook voorgesteld. Ik heb dit altijd in mijn achterhoofd gehad, en kijk eens aan, hier schrijf ik mijn eerste bericht! Ik zoek mensen die misschien iets soortgelijks hebben meegemaakt om eens gesprekken mee te voeren. Of ervaringen met elkaar te delen. Ik denk dat dit voor mij nog meer zal helpen door het allemaal een plekje te geven. Voel je je dus aangesproken? Wees vrij om te reageren! :) Ik zelf zal in een notendop mijn ervaring met seksueel misbruik typen. Ik ben nu 20 jaar, maar van mijn 8e tot 13e jaar ben ik seksueel misbruikt door mijn broer. Na meerdere pogingen om te praten met familie is dit niet gelukt, wat tot de dag van vandaag soms nog zeer doet. Ik vraag me af of er meer mensen binnen het gezin zijn misbruikt, en of ze durven hun verhaal met mij te delen, dat zal ik zeer op prijs stellen. Ik wacht het in ieder geval even af! Het is wel een lang bericht geworden, moet er nog een beetje handig in worden ;).

Bezig met laden...

12 Reacties

15 juli 2021 (bewerkt)

Hallo [~1991] en [~2104] de fysieke groepen zijn wel weer van start en bijeenkomsten vinden plaats op een van de volgende locaties van Slachtofferhulp Nederland (afhankelijk van de aanmeldingen): Almere, Alphen aan den Rijn, Amersfoort, Amsterdam, Arnhem, Breda, Den Bosch, Den Haag, Eindhoven, Groningen, Nijmegen, Roermond, Rotterdam, Utrecht of Zwolle. Je kunt er alles over lezen en je aanmelden via: https://www.slachtofferhulp.nl/emotionele-hulp/contact-met-lotgenoten/

16 juli 2021

Hallo Eva,
Bedankt! Ik ben nu weer wat voorzichtiger met fysiek contacten, nu de besmettingen zo oplopen (mn in Groningen)

Groeten, Joti

15 juli 2021 (bewerkt)

[~2104], ik ben ook een noorderling (Groningen). Hoorde van mijn contactpersoon van slachtofferhulp dat op dít moment het op on hold staat i.v.m. corona.

15 juli 2021

Hoi zus en anderen.
Slachtofferhulp nederland heeft ook face to face lotgenoten contactgroepen mocht dit bij jullie wens zo aansluiten.
Op deze wijze kun je zonder uitwisseling van persoonlijke gegevens toch in contact komen met lotgenoten en is er ook iemand bij aanwezig welke het begeleid indien nodig.

Ik ben persoonlijk enorm voorstander van lotgenotencontact, maar ik houd wel een bepaalde mate van voorzichtigheid. Je kunt elkaar namelijk ook triggeren of in een negatief spiraal duiken. Ik denk dat een bepaalde mate van stabiliteit dan ook op zijn plaats is alvorens je dit zelfstandig doet. Ik ga er vanuit dat bij het lezen van dit je wel weet wat het op roept bij je en of dit passend is.

Als ambassadeur denk ik natuurlijk ook na over de veiligheid van onze leden, zelfs al lijkt dit niet nodig te zijn kan het geen kwaad het toch aan te stippen ?

Ik heb de lotgenoten contactgroep zelf nog niet bij mogen wonen. Dus ik hoop dat bij vragen erover iemand anders het verder toe kan lichten ?

15 juli 2021 (bewerkt)

Hoi Steven, op dit moment zijn er vanwege Corona volgens mij geen lotgenotengroepen. Athana niet bij mij in de buurt. Ben het met je eens dat je eerst enigszins stabiel moet zijn alvorens je er naar toe gaat.

15 juli 2021

Zijn er ook fysieke lotgenotengroepen in het noorden van het land?
Merk vaak als Noordeling (Fries) dat dit vaak in het midden van het land is....

Groeten, Joti

14 juli 2021 (bewerkt)

Hoi hoi!
Knap dat je je verhaal hier een deelt.
Helaas heb ik ook ervaring met misbruik binnen het gezin. Mijn stiefvader heeft mij vanaf mij 15e tot en met 18e misbruikt. Na de confrontatie van een jaar geleden is er geen contact meer met hem, mijn moeder, zusje en zwager. Zij geloven mij niet. Vonden mij labiel, aandacht vragend toen ik het vertelde. (Was toen net moeder geworden en ze deden voor de zoveelste keer vreemd tegen ons dat er iets knapte bij mijn man).
Soms Zóveel moeite mee dat ik niet geloofd wordt door hen. Nu nog steeds soms het gevoel dat ik 'gedwongen' aangifte heb gedaan. Had het liever op willen lossen door gesprekken en hulpverleners. Pffff.
Dus ja, ik heb ook behoefte aan contact met lotgenoten. Je mag mij een privé bericht sturen.

Liefs Meissy

14 juli 2021 (bewerkt)

Ik heb je een privéberichtje gestuurd met mn 06-nummer! Ik denk dat dat het fijnst is!

14 juli 2021 (bewerkt)

Hi, ik ben Laura, 20 jaar en van mijn 4e tot 13e seksueel misbruikt door mijn vader. Ik sta zeker wel open voor lotgenotencontact!

14 juli 2021 (bewerkt)

Hi Laura, super bedankt voor je reactie! Heel fijn om te lezen dat je ook open staat voor lotgenotencontact. Ik denk dat we veel aan elkaar zouden kunnen hebben. Hoe zie je dit contact voor je? Ik hoor het wel! Groetjes, je zus :)

14 juli 2021

Hallo Zus,

Herken je verhaal. Ook ik ben door mijn broer misbruikt (vanaf mijn twaalfde). Ik heb dan niet zo'n succesvolle weg afgelopen in de hulpverlening. Wel heb ik het in mijn familie open 'gegooid'. Ouders zijn beide inmiddels overleden. Geen contact meer met twee van mijn broers (oa dd dader), maar gelukkig een lieve jongere broer en schoonzus die mij/ons niet in de steek hebben gelaten.
Veel moeite mee dat een breuk in de familie het gevolg is.
Maar wat kan/kon ik anders?
Betekent dat je er nooit los van komt.

Liefs, Joti?

14 juli 2021 (bewerkt)

Hallo lieve Joti, bedankt voor het delen van je verhaal! En ik ben heel blij om te lezen dat je de keuze voor jezelf super goed hebt gemaakt, en gelukkig nog contact hebt met je broertje en schoonzus. Ik ben misschien niet super duidelijk geweest in mijn verhaal, ik heb uiteindelijk een heel mooi en goed gesprek weten te voeren met mijn stiefvader. Hierdoor is mijn vader (waar ik het eerste instantie tegen probeerde te vertellen, maar dit was ontzettend lastig op mijn 10e jaar en voor hem niet duidelijk genoeg om aan de bel te trekken) tot het besef gekomen dat het is gebeurd en mijn moeder ook. Ze hebben me gelukkig verder door dik en dun gesteund waar ik ontzettend dankbaar voor ben. Toch blijft het soms aan me knagen dat ik eerst niet goed gehoord werd, of dat het gelooft werd door o.a. mijn stiefbroers. Ik ben blij dat ik uiteindelijk wel de moed weer bij elkaar heb gerapen om mijn verhaal te doen. Ik wil vooral laten weten aan de mensen die zich niet gehoord voelen, zich niet eenzaam hierin hoeven te voelen. Joti, je bent een sterk mens om je uit te spreken en hierna ook voor jezelf te kiezen. Je mag mega trots zijn op jezelf! Dikke knuffel, je zus :)