Ik wil hierbij een schrijfsel delen die ik heb geschreven nadat ik mijn hartsvriendin ben verloren

Beste allemaal dit is een best wel heftig schrijfsel maar toch wilde ik het delen misschien herkent iemand, zich erin hoop, niet iemand hiermee te kwetsen wel op een goede manier te raken 

17-08-1972 

Lieve ether

Vandaag ben je uit het leven gestapt, Mede omdat een klootzak alles van jou had afgepakt Je geld, je zoon, en je leven Je kon er niet meer tegen de pijn was zo hevig alles heeft jou te diep geraakt 2 ex mannen hebben jou kapot gemaakt Waardoor jij je leven heb gestaakt

NOOiT werd je echt begrepen En je bent er nu uiteindelijk  onder bezweken De kracht was op De energie weg En hoeveel oren en woorden ik jou ook had gegeven Het was voor jou zover gekomen dat je nergens meer om kon geven Je zag het niet meer zitten en zag geen andere uitweg meer

Het leven deed je zoveel pijn je had verdriet en deed ondraaglijk veel zeer Telkens maar weer en meer Vooral het gemis van je kind Daardoor ging je van binnen door het lint Een schuldgevoel dat je alles had verkeerd gedaan 

Tja

Hoeveel klappen kan een mens aan En steeds Probeerde jij het toch een goede Draai te geven Tot vandaag dat jij in een moment zat van opgeven en zo stopte met leven Je kon er niet meer om geven 

Elke dag was jij zo met de dood bezig Ik en wij probeerde een lichtpuntje in je leven te zijn Maar positiviteit wint het vaak niet van diep gewortelde pijn Die pijn was te heftig zo uitzichtloos het er voor jou uitzag. Baan kwijt Zoon uit het zicht Bang voor je zieke ex Stond die weer voor je deur of op whats app een dreigende tekst

Ja Er was in jou al die jaren heel wat, onrecht aangericht En dat zag je ook aan je lichaam en in je gezicht. Ik snap als geen ander de pijn, van het leven en het willen opgeven Ik hoop dat de dood jou nu wel de rust heeft gegeven. Al zal ik dat nooit kunnen weten. 

Wel weet ik dat je enorm wordt gemist Ik heb zoveel tranen in me ogen Ik heb nooiteen woord tegen je gelogen toen ik zei Dat, wij en anderen Je heel graag mogen En dat jij nu uit vele mensen hun leven bent uitgewist Dat is een enorm gemis Ik ben niet alleen jou maar ook me honden maatje boomer kwijt En ik ben hier totaal niet op voor bereid Ik kan hem niet nemen in huis En ik hoop dat hij snel vind een fijn en veilig, thuis. 

Altijd stond jij voor een  ander en iedereen klaar Maar een ander voor jou vergeet het maar En nu Nu is het klaar   dat dit, Het voor jou zo pijnlijke leven Er nooit meer zou zijn. Je heb nu niet meer het gevoel van pijn verdriet angst en gemis. Geen eenzaamheid of diep gewortelde ergenis. Niet meer hoeven te vechten en geen angst meer te hoeven voelen Voor je klote exen. 

Ik hoop  dat je nu hebt gevonden en gekregen waar je zo naar zocht dat wat je niet vond in het leven Nogmaals esh Je wordt enorm gemist Meer dan je denk ik ooit had verwacht Mijn laatste woorden in dit schrijfset voor jou Lieve Esther rust zacht