Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Voor verkeersslachtoffers

Afgekeurd na ongeval

Goedemiddag allemaal,


Ik ben nieuw hier en nog geen idee hoe het werkt. Ik plaats dus zelf maar mijn verhaal met mijn vraag.


Ik heb inmiddels 2,5 jaar geleden een auto ongeluk gehad waarbij met hoge snelheid een auto achterop mijn stilstaande auto is geklapt. Hier heb ik PCS (vooral heftige cognitieve klachten) aan overgehouden en ben inmiddels tijdelijk 100% afgekeurd. Een bizarre situatie, zeker door de lopende letselschadezaak. Nu ben ik benieuwd of er hier mensen zijn met vergelijkbare klachten en verloop en hoe dit uiteindelijk is afgelopen. Ik heb 9 maanden revalidatie gehad en ga nog een traject in met exposure omdat ik me er nog niet bij neer kan leggen dat dit mijn realiteit is. 

Ik hoop dat er mensen zijn die zich herkennen en daar iets over zouden willen delen.


Hartelijke groet!

 

Bezig met laden...

2 Reacties

21 september 2026

Lieve Janske,

Ten eerste welkom hier.

Ik had bij mijn ongeval hele andere klachten, maar heb ook nog steeds beperkingen (na 8,5 jaar)
Dus dat je niet kunnen neerleggen bij je nieuwe realiteit ken ik zeker wel!

Door mijn lichamelijke beperkingen ben ik een paar jaar na het ongeval van een roltrap gevallen, waardoor ik inderdaad ook een zeker een jaar congitieve problemen heb gehad.

Die nieuwe realiteit accepteren is denk ik het lastigste wat ik moet doen. Ik wil van alles en kan er maar 50% van doen.
Vaak lukt het me nu het te accepteren, maar, soms bots ik er keihard tegenaan. En dat is goed, mag er zijn, maar ik blijf er niet in hangen, doorvoel het en ga door. Maar dat heeft wel de nodige tijd en therapeutische gesprekken gekost.

Ik kan me goed voorstellen dat jij nog lang niet zover bent. Jij bent nog aan het kijken waar verbetering te halen is.
En daar wens ik jouw alle succes mee, blijf doorgaan tot jezelf merk dat je niet meer heel langzaam vooruit ga.

Hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal

Lieve groet, Nel

26 september 2026

Dank je wel voor je reactie! Het is idd een hele klus om te gaan accepteren dat dit het misschien is… en dat ik misschien nooit meer de WIA uit ga komen. Ik hoop echt dat ik straks weer iets kan werken maar na 2,5 jaar is de grootste rek er misschien gewoon uit…

Wat heftig dat je door je beperkingen ook nog van de roltrap bent gevallen… En voor mij goed om te lezen dat er uiteindelijk een zekere berusting kan komen. Zover ben ik nu nog niet, al merk ik wel een kleine verschuiving van ik moet en ik zal naar: deeltijd is ook oké misschien….