Moeder van slachtoffer en dader
Vanavond te horen gekregen van mijn dochter , dat zij 6 jaar geleden 3 keer is aangerand door haar broer . Zij was toen 10 en hij 15. Ik ben er kapot van . Ik weet gewoon niet wat er boven mijn hoofd hangt . Ik wil er in de eerste plaats natuurlijk voor mijn dochter zijn . Dat zij zich gehoord en gezien voelt. Maar mijn zoon is nog steeds mijn zoon . Ik had dit zo niet zien aankomen . Zij heeft al therapie dus dat is fijn kunnen we daar praten wat we t beste moeten doen. Maar hoe gaat het voor mijn zoon nu aflopen ? Wie heeft dit ook gehad. Het gaat nu zo goed met hem . Hij studeert woont samen . Heeft 2 bijbanen waarvan één die aansluit bij z’n studie . Wat dat betreft ziet z’n toekomst er zo zonnig uit . En nu dit bericht . Ik ben bang voor de gevolgen voor hem wat gaat er gebeuren . Raakt hij alles kwijt ? Ik ben gewoon in shock dus veroordeel me niet ajb. hij is nog steeds mijn zoon . En mijn lieve lieve dochter , vind t ook zo zielig dat ze dit heeft moeten meemaken en daar dus nu al 6 jaar mee rondloopt .
2 Reacties
Ik kan het bericht niet aanpassen dus dan doe ik het hier . Mijn zoon heeft vanavond verteld over dingen uit zijn jeugd bij z’n vader die ik niet wist . Zijn vader is alcoholverslaafd. Dat hadden we eerst niet door. Wonen niet samen. Dat mijn zoon soms midden in de nacht zich te pletter schrok, want dan was vader op de afstandsbediening gaan liggen en ging de keiharde porno aan. Hij was zelf nog jong . Dan ging hij uit bed en deed de tv uit . Dit is meerdere keren gebeurd . Of dat vader dronken bij hem in bed kroop . Dicht tegen m’n zoon ging aanliggen dat mijn zoon bang was . Of dat vader zo laat naar bed ging dat hij zondagochtend afbak saucijzenbroodjes maakte voor mijn zoon. Terug naar bed ging en dan tot half 3. In bed lag. Dus mijn zoon zat regelmatig alleen bijna de hele zondag als hij daar was . Of dat vader dronken op de bank in slaap was gevallen en mijn zoon hem naar bed moest brengen . Of als ze ongezond hadden gegeten dan op de weg terug naar huis zei vader tegen zoon dat hij moest liegen tegen mij dat ze aardappels en broccoli en stukje vlees hadden gegeten . Terwijl het dan weer pizza friet was geweest . Ik wil zijn daden niet goed praten . Maar ik denk dat door op zeer jonge leeftijd veel meegemaakt te hebben dan hem dat geen goed heeft gedaan
Eerst even praktisch je berichten kan je aanpassen als je bericht bewerken aantikt.
Als eerste het is als moeder enorm complex als dit binnen het gezin gebeurd. Ook ik heb dit meegemaakt maar wel in een tijd dat dit nog helemaal taboe was en ik bij hulpverleners niet geloofd werd omdat ik zelf misbruikervaringen had. Zelfs mijn ex en zijn familie bagatelliseerden het enorm. Het is gebeurd met mijn zoontje en dochtertje op zeer jonge leeftijd waar het begonnen is met een buurjongetje.
Wat ik lees is dat je je dochter gelooft. Dat is al heel belangrijk goed en dapper en zeker noodzakelijk. Krijgt zij hulp/ondersteuning?
Echter hulp voor je zoon is eveneens nodig en misschien ook voor jezelf. En/of als gezin. Dat hoeft dan niet perse ook met je ex. Iedereen moet zich veilig kunnen voelen.
Het is wat je schrijft dat hij je zoon blijft en dat is voor mij ook zo.
Houden van echter betekent hierin ook ( ook in belang van je dochter) om hem wel duidelijk te maken dat hij een grens behoorlijk is overgegaan. Ook al blijkt uit je schrijven dat er wel het een en ander aan ten grondslag ligt mogelijk door grensoverschrijdend gedrag van zijn vader.
Dan nog is het vertrouwen van je dochter geschaad in hem en heeft zij veiligheid nodig. Het is ingewikkeld hoe je je dan als ouder opstelt.
Misschien heeft het ook jouw vertrouwen beschadigd?
Mocht hulp zoeken/vinden nog een stap te ver zijn, hou vooral het gesprek gaande. Dat hoeft niet continu. Vaak staat hierin vooral de behoefte van het slachtoffer centraal, maar als ouder kan het geen kwaad toch zo af en toe het initiatief te nemen in deze specifieke situatie. En hen te observeren in hun gedragingen.
Neem voor zowel je dochter als zoon duidelijke standpunten in.
Waar ik zelf tegenaan liep is dat ik mijn dochter ruimte wilde geven erover te mogen praten en dat had weer gevolgen voor mijn zoon.
Het is niet om je schrik aan te jagen, voor ons niet zo goed afgelopen. Mijn gezin is uiteengevallen.
Maar nogmaals een andere tijd, wel realiteit.
Er is nu hulp. Misschien is contact opnemen met Centrum Seksueel Geweld en/of Slachtofferhulp zelf, wel goed om de juiste hulpverlening ondersteuning te gaan zoeken en krijgen.
Ik wens je ongelooflijk veel sterkte en vooral moed, het zal een moelijke periode worden.