Ik lees mee en voel steeds herkenning.

Beste allemaal,

Ik lees al een tijd mee met alle berichten hier. Ik herken zoveel gevoelens, gedachten. Eind 2024 heeft mijn broer, voor iedereen,onverwachts een eind aan zijn leven gemaakt. Ik had al een langere tijd weinig contact met hem. Ik probeerde het wel maar hij ging het uit de weg. Soms zag ik hem en dan was hij heel lief en wilde contact maar dat ging ook snel weer over. Zoals we vroeger echt een band hadden was dat door allerlei omstandigheden er niet meer. Hij was erg gekwetst door zijn ex die het contact met zijn kinderen blokkeerde, maar hij had daar ook wel zijn eigen, niet positieve rol in. Hij was knap, sociaal heel handig, trots op zijn maatschappelijke positie, maar dat is buitenkant. De binnenkant was niet te doordringen. Na een ruzie met zijn vriendin zag hij blijkbaar geen andere uitweg meer. Terwijl hij tegen iedereen zei die het moeilijk had: je moet je best doen! Het is en blijft voor ons allemaal onbegrijpelijk en er is bij zijn vriendin, ex en kinderen ook boosheid.

Ik weet het ook niet. De antwoorden.