Verlies van mijn man - 31 mei 26

Lieve lotgenoten,

Mijn man heeft de keuze gemaakt om op 31 mei 26 het leven te beëindigen. Wij waren getrouwd, gelukkig en genoten van onze vrijheid.

Mijn man kwam half november thuis nadat hij overliep op het werk, week later wilde hij toch omdat hij de verantwoordelijkheid zo onwijs voelde weer gaan starten en is vervolgend in een psychose terecht gekomen. Na vele sessies bij de GGZ konden wij dit rond februari afsluiten en zou hij verder behandeld worden bij de huisarts, psycholoog en praktijkondersteuner. 

De laatste maand zag ik hem opbloeien hij wilde weer samen lekker op vakantie, wijntjes drinken met z'n vrienden en plannen maken. Medicatie was gestopt en je zag de oude hij weer, ik genoot hier zo van!

30 mei ging ik op mama zussen weekend, ik twijfelde nog om te gaan omdat deze week ik weer wat veranderingen zag bij hem. Hij was onzeker, voelde alsof hij faalde etc. Maar hij stond erop dat ik ook er even tussenuit moest. 

30 mei nam ik afscheid, 31 mei kreeg ik het ergste telefoontje wat je maar kan krijgen. Met bloedspoed het vliegtuig teruggepakt maar de dag erna mocht ik hem voor het laatst verzorgen, hem mooi maken om voor paar dagen naar huis te komen. De rust zag ik in z'n gezicht maar accepteren kan ik niet.

Waarom? Dat is en blijft de grootste vraag. Zoeken overal naar antwoorden, die ik niet ga vinden. Wij genoten van onze vrijheid, reizen was onze grootste passie en ineens is je hele toekomst weg. Het gemist is onwijs, schuldgevoel van waarom heb ik dit niet gezien blijft door mijn hoofd tollen. 

Bedankt dat ik hier even mijn verhaal mag delen.

Veel liefs!