Ik ben ineens een stresskip

Lieve allemaal,

De afgelopen tijd is wat onstuimig voor me geweest. Op privé en werkgebied waren er ontwikkelingen die me bezighielden. Zonder daar verder op in te gaan, wil ik wel graag met jullie delen dat het me zwaar viel. Zwaarder dan dat het me vroeger zou vallen. Vroeger, voor de dood van mijn broertje in 2018. Want ja, ik mijn ogen is er echt een 'leven voor' en een 'leven na'. Vroeger was ik de rust zelve, had ik nooit stress en maakte ik me zelden zorgen.

Het is me opgevallen dat ik een lagere tolerantie heb sinds ik mijn broertje verloor. Andere stressfactoren kan ik minder goed handelen. Ik zit snel in mijn hoofd, ben aan het overdenken, maak me sneller zorgen. Ik lig er letterlijk wakker van 's nachts.

Ik ben gaan Googlen en het is daadwerkelijk een veelvoorkomend gevolg van trauma. Het wordt ook wel het tolerantievenster genoemd. Dat betekent dat je zenuwstelsel gevoeliger is geworden. Je bent sneller overprikkeld en kan stress minder goed reguleren. Het kan zich uiten in dus minder stressbestendig zijn, maar ook in hyperwaakzaamheid (altijd een gevoel van onrust hebben) en natuurlijk andere emotionele en fysieke reacties.

Herkennen jullie dit? En hoe gaan jullie ermee om?

Liefs