Hoe verder met je leven na geweld

Hallo,

Ik zou graag hulp willen van mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt. Misschien tips, of ervaringen van mensen die begrijpen hoe je met zo’n situatie omgaat. Ik heb een relatie gehad van ongeveer anderhalf tot twee jaar waarin ik mishandeld ben. Het begon klein, maar het werd steeds erger. Het laatste half jaar had ik begeleiding van een organisatie die mij hielp om eruit te stappen, of op een gezonde manier verder te gaan. Maar dat is niet gelukt, omdat hij ondanks alle afspraken toch weer agressief is geweest.

Ik vind het heel moeilijk om er volledig uit te stappen. Ik heb inmiddels aangifte gedaan, maar ik merk dat ik enorm worstel met gevoelens en traumaklachten. Omdat hij in het verleden steeds terugkwam en manieren vond om mij te manipuleren, ben ik bang dat hij dat opnieuw gaat proberen, ook al heb ik nu aangifte gedaan.

Mijn leven voelt soms alsof het niet van mij is, alsof ik in een nachtmerrie zit die niet eindigt. Op dit moment kan ik me nog niet voorstellen dat dit ooit echt voorbij gaat. Het voelt alsof hij altijd een soort aanwezigheid blijft houden in mijn leven. Ik merk ook dat ik heel alert ben geworden. Ik heb bijvoorbeeld een camera om te kijken wie er aanbelt en of ik veilig ben. De politie is zelfs langs geweest om te checken of het goed met me gaat. Dat vond ik best heftig.

Daarnaast heb ik moeite met concentreren op werk. Ik heb veel last van stress, hoofdpijn en nekpijn, en ik merk dat ik niet lang kan werken. Ik droom elke nacht over hem, ik zie hem op plekken waar hij niet is en ik heb flashbacks. Ik krijg wel hulp van de huisarts, psychologen en andere organisaties, maar we zijn nu op zoek naar de juiste behandeling. Tegelijk wil ik juist wel doorgaan met mijn leven, maar mijn hoofd blijft steeds bij deze situatie hangen. Ik zit nu ook in de fase van afwachten wat er gaat gebeuren na de aangifte. Ik weet dat het nodig was, maar het zorgt er ook voor dat ik er nog steeds mee bezig ben en nog niet echt verder kan. Soms schrik ik zelf van hoe ernstig het eigenlijk was, omdat ik het lange tijd heb geminimaliseerd in mijn hoofd.

Wat ik ook heel lastig vind, is dat ik hem nog steeds niet volledig als “de dader” kan zien, ook al weet ik wat hij heeft gedaan en hoe heftig het was. Mensen om mij heen zeggen dat ook, en mijn lichaam laat het ook merken door alle stressklachten, maar toch blijft dat gevoel dubbel. Hij was namelijk ook een groot deel van mijn leven en we hebben ook veel mooie en leuke momenten samen gehad. Ik weet dat dat niet verandert wat hij heeft gedaan, en dat daar waarschijnlijk ook manipulatie in zat, maar ik vind het moeilijk om te geloven dat iemand volledig “slecht” is.

Ik worstel vooral met het begrijpen hoe iemand die zo lief en zorgzaam kan zijn, ineens zo kan veranderen in iemand die je pijn doet. Dat contrast vind ik heel moeilijk om te verwerken. Daarnaast ben ik ook bang dat wat ik met hem had, de klik en de connectie, iets is wat ik misschien nooit meer ga vinden met iemand anders. Dat is ook een reden waarom ik steeds terugging, omdat het naast de slechte dingen ook op bepaalde momenten juist heel goed voelde. Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar ik denk dat mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt dit misschien wel herkennen. Ik zou heel graag in contact komen met mensen die dit herkennen en echt begrijpen hoe dit voelt, en hoe je hiermee om kunt gaan.