Mijn omgeving gelooft mij niet
Lieve allemaal,
Ik zit met iets lastigs waar ik weinig over kan vinden. In 2015 heeft mijn toenmalige werkgever mij misbruikt. Ik had een ontzettend laag zelfbeeld, was heel erg conflictmijdend en vond het moeilijk grenzen te stellen. Hij speelde daarop in, bleef aandringen op afspraken en ik heb meerdere keren seks met hem gehad terwijl ik dat eigenlijk niet wilde. Hij drong net zolang aan tot ik mee ging. Als ik zei dat ik wilde stoppen negeerde hij me waardoor de sfeer op mijn werk om te snijden was. Dus gaf ik maar weer toe. Op een bepaald moment sprak ik mijn collega’s niet echt meer en ook mijn vriendinnen niet. Tegen mijn man durfde ik het niet te vertellen. Ik probeerde zelf te stoppen maar steeds weer manipuleerde hij me en zette mij onder druk. Uiteindelijk was het alsof hij in mijn hoofd zat en ik hem ‘nodig’ had. Ook nadat ik wel ander werk had, bleef hij aandringen.
Inmiddels is het over en ik heb al meer dan een half jaar psychologische hulp. Daaruit komt de conclusie dat dit mij is gebeurd doordat ik erg gevoelig ben voor manipulatie door iemand met autoriteit, extreem conflictmijdend en een laag zelfbeeld heb. Dat komt voort uit mijn kindertijd met emotioneel afwezige ouders, pesten en jezelf niet ontwikkelen.
Mijn man heeft er erg veel moeite mee om te geloven dat je onder invloed van dit soort dingen zover met iemand kan gaan. Hij vroeg bijvoorbeeld zonder condoom. Of nodigde zich uit bij mij thuis. Dat je niet meteen aangifte doet, in zijn balken trapt, jezelf ziek meldt, gewoon de telefoon niet opneemt en dus is zijn conclusie dat ik het allemaal best leuk moet hebben gevonden. Dat is best moeilijk, als je juist in een proces zit waarbij je leert voor jezelf te gaan staan.
Heeft er iemand tips mbt boeken, filmpjes, waarin wordt uitgelegd hoe ver je jezelf kunt verliezen hierdoor? En dat het echt iets is wat je kunt doen zonder dat je het graag wil?
1 Reactie
Lieve Noor-97,
Wat een akelig verhaal. Als ik het goed lees, ben je misbruikt door je baas. De logische reactie hierop is steun, liefde en bescherming voor jou, en afkeuring, verontwaardiging en eventueel vervolging voor je baas. Toch is dat niet wat ik van je lees. En dat doet me verdriet.
In je woorden lees ik vertwijfeling. Zo begrijp ik ook je vraag naar boeken en filmpjes die ondersteunen dat je jezelf kunt verliezen en dingen tegen je wil kan doen. En dat herken ik wel, twijfel kan een heel vervelend gevoel zijn, of het nou iemand anders is die aan je twijfelt, of dat je aan jezelf twijfelt.
Het heeft bij mij ook lang geduurd voordat ik met enige overtuiging kon zeggen: "Ik ben misbruikt". Wat ik veel makkelijker vond, is te zeggen: " Ik ben waardeloos en slecht". Vanuit die laatste gedachte heb ik anderen vaak over mijn grenzen laten gaan, waardoor mijn heden een soort herhaling van mijn verleden werd. Ik lees ook in jouw verhaal een verleden waarin afwijzing en verlating een rol hebben gespeeld.
Ik heb mijzelf heel vaak aangepast aan een ander om er maar voor te zorgen dat de relatie een beetje leefbaar bleef. En ja, ook zover dat ik het zicht op wat ik zou willen - als ik dat al wist - uit het oog verloor. Wanneer mensen met wie ik beiden bevriend was elkaar voor het eerst ontmoeten, ontstond er dikwijls een soort van sociale kortsluiting. In één van mijn langstlopende vriendschappen heeft een vriendin weleens gezegd dat als ik van het begin af aan degene was geweest die ze later zag in het bijzijn van anderen, dat ze dan met mij nooit vriendinnen had kunnen worden.
Geloof mij maar, je kunt jezelf volledig kwijtraken. En dat is volgens mij in mijn geval niet omdat er iets kwijt raakt wat ooit in volledige toestand aanwezig was, maar omdat dat eigenlijk nooit echt goed is aangelegd. Ik ben voor mijn voortbestaan altijd te veel afhankelijk geweest van de liefde en aandacht van anderen dan mijn ouders. En omdat daar altijd een bepaalde voorwaardelijkheid in school, was ik erg bezig met de vraag of ze me nog wel lief en aardig vonden. Dat is geen uitgangspunt om te zeggen: "Stop. Dit wil ik niet."
Door veel ervaringen te hebben, door veel te praten met anderen en door veel te schrijven ben ik nu veel dichter bij mijzelf en het kind dat ik ooit ben geweest. Uitspreken dat ik ben misbruikt, kost me geen moeite meer. Dat wens ik jou ook toe.
Maar je vroeg om filmpjes en boeken. Ik heb laatst een goed boek gelezen over de traumareactie om jezelf onderdanig te maken, en dat is 'Fawning' van dr. Ingrid Clayton. Een prachtige film over een meisje dat misbruikt is door haar vader, en dat in de jeugdzorg leert om contact te maken met haar authentieke zelf is 'Dalva', een Belgische film. Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
Lieve groet,
Marie