Nog geen antwoord

Ik vraag me af of er hier meer mensen zijn die aangifte hebben gedaan en hoe dat proces bij jullie is verlopen.

Hoe werd er met jullie omgegaan?

Hoe lang duurde het bijvoorbeeld voordat er echt stappen werden gezet, zoals het verhoren van een verdachte of het starten van een zaak?

En heeft het uiteindelijk gebracht wat je had gehoopt?

Ik heb zelf nu een jaar geleden aangifte gedaan. Vrij snel zijn er twee getuigen gehoord. Daarna werd het afwachten of ze de dader, mijn ex-man, gaan verhoren. Inmiddels is dat al maanden de stand van zaken en hoor ik weinig. Die onzekerheid maakt me soms best onrustig.

Ik ben nog steeds blij dat ik aangifte heb gedaan. Het voelde rechtvaardig, ook voor mijn dochter en misschien ook ter bescherming van andere vrouwen. Tegelijk vind ik het proces eromheen zwaar. De manier waarop ik ben benaderd door de zedenpolitie, met momenten van victim blaming, blijft me ook bij.

Ik sta op een punt dat ik verder wil met mijn leven. Dat lukt ook steeds beter, maar deze onzekerheid voelt soms als iets wat er nog steeds boven hangt en elk moment weer alles open kan trekken.

Daarom ben ik benieuwd naar jullie ervaringen. Hoe zijn jullie omgegaan met die onzekerheid? Hoe lang duurde het bij jullie? En hoe hebben jullie het contact met de politie ervaren?

en bijv een grootschalige zaak zoals van Ali B, herkent iemand dat dit enorm triggert?