Ikweethetffniet..

Hoihoi,
Ehmm geen idee waar ik moet beginnen, ik heb niet perse een vraag, wil gewoon even mijn gedachtes hier plaatsen want het zit ff helemaal vol mijn hoofd..

Ik heb nu al 3 keer rape meegemaakt, mijn 1e keer was toen ik 13 was, dit was ook oprecht mijn eerste keer seks, dit heb ik pas 3 jaar later voor het eerst durven delen met iemand. Mijn 2e was rond mijn 15/16e, nadat deze was gebeurd heb ik het eigenlijk wel meteen tegen iemand gezegd, maar daar had ik eigenlijk ook wel spijt van. En mijn 3e keer was afgelopen November, dus op mijn 24e.

Deze laatste keer heeft me eigenlijk wel oprecht hard in de knoop met mezelf gebracht..  

ik heb op dit moment al 3,5 jaar een relatie, en ik hou oprecht echt super veel van mijn vriend, maar ik weet al niet zo goed hoe ik met mezelf om moet gaan, laat staan met mijn relatie.. qua communicatie gaat het wel iets beter gelukkig, maar hij mag me niet zomaar aanraken, ik kan geen seks met hem hebben.. mijn vriend heeft hier echt super veel respect voor gewoon en hij accepteert het wel ook, alleen ik vind dit eigenlijk wel oprecht heel naar.. ik wil hem niet kwijt, (hij mij ook niet, hij gaat ook niet zomaar weg, maar ik ben vooral heel bang dat het me niet meer lukt om dat stukje open te stellen). Ik heb de afgelopen tijd wel ook een intake gehad bij de ggz, in de hoop voor alweer traumaverwerking en ook in de hoop dat het deze keer wel werkt, dus ik doe ook echt wel mijn best enzo..

ik ben gewoon heel bang, iedere keer opnieuw probeer ik erover heen te komen (verwerken), en dan gebeurt het gewoon weer.. ik had eigenlijk voor dat die laatste keer is gebeurd net van te voren mijn hulp afgesloten omdat het weer beter met me ging.. En ik vertrouw opzich wel op mezelf dat het goed komt, maar ik ben wel ook oprecht mijn vertrouwen gewoon verloren in alles..

Ik weet het gewoon ff niet, ik weet dat het opzich uiteindelijk vast wel weer goed komt, maar het is gewoon echt ff kut..

X Kayuki