Omgaan met mentale druk en dreigende communicatie
Ik zit momenteel in een complexe en zware situatie waarin ik fouten heb gemaakt, verantwoordelijkheid neem en bezig ben met het herstellen en afronden van alles wat daarbij hoort.
Tegelijk ervaar ik veel mentale druk, stress en dreigende communicatie vanuit verschillende kanten. Dat maakt het lastig om rustig te blijven en overzicht te houden.
Ik zoek hier geen juridisch advies of inhoudelijke oplossingen, maar vooral herkenning en steun in hoe anderen omgaan met angst, schaamte, spanning en het bewaken van grenzen in zo’n periode.
Tips over hoe je mentaal overeind blijft, hoe je rust bewaart en niet blijft reageren op druk zijn welkom.
Dank je wel voor het meelezen.
Bezig met laden...
2 Reacties
Het helpt mij om een plan te maken. Niet meteen een uitgewerkt plan hoor en het wordt steeds bijgewerkt en uitgewerkt. Het zorgt er voor dat mijn blik op iets verder gaat staan waardoor ik me rustiger kan voelen en wat afstand kan nemen. Er zijn ook mensen die daar juist zenuwachtiger van worden.
De eerste 8 jaar (van de 11 jaar in totaal) kon ik echt wanhopig zijn (hoe stopt dit, wat moet ik doen). Op een gegeven moment had ik zoiets van, als het de stalker niet interesseert of hij een strafblad heeft of niet, waarom ik wel. Toen zag ik alles in het kader om zijn strafblad te spekken. Dat werd mijn plan. Daar kon ik de lol van inzien.
Voor mij is het is net met fietsen: als je je blik net voor je wiel houdt, merk je dat je te kort van te voren steeds iets moet bijsturen. Als je blik verder staat geeft het meer rust en ben je minder beïnvloedbaar. Het helpt ook om je af te vragen of iets goed voelt (een advies bijv.): klopt het met de dreiging die jij voelt of lijkt het meer een uitweg (struisvogelpolitiek). Dat helpt bij het vinden wat je motieven zijn bij het omgaan van stalking.
Ik denk dat iedereen in deze groep zich goed kan voorstellen hoe je je voelt, ook al zijn alle situaties anders.
Wat mij veel heeft geholpen is om er met mijn directe omgeving er veel over te praten, maar er op tijd en plaats ook grapjes over maken, want dat breekt de spanning in je lijf een beetje. Wat ik ook erg fijn vind zijn de gesprekken met een vrijwilliger van slachtofferhulp en samen systematisch een lijstje doorlopen met dingen die je kan doen.
Ik weet niet of je een therapeut hebt, maar dat kan ik ook zeker aanraden.