Ziekenhuis bezoek.

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld’
16 januari 20232 reacties130 weergavenPublieke groep
Janine | Ambassadeur
Janine | Ambassadeur

Hoi allemaal! Ik zou jullie graag mee willen nemen in een nare ervaring in het ziekenhuis. Ik was afgelopen donderdagavond bij de huisartsenpost, ik moet wel is vaker in de avond naar het ziekenhuis. Voor af gezegd tot afgelopen donderdagavond, is het altijd goed gegaan. Bij binnen komst was het een man, vaak geef ik van te voren aan dat ik graag een vrouw heb. Helaas was dit niet mogelijk. Ik moest geholpen worden, het kon niet wachten tot de volgende ochtend. Ik heb het even naast me neer geparkeerd, dat het een man was. “Ga maar liggen op de onderzoeksbank” ik gaf aan dat ik liever blijf zitten. Ik kreeg vervolgens de vraag “waarom?” Daar klapte ik al op dicht, gelukkig kon ik nog net zeggen daarom. Ik ga hem niet vertellen dat door nare herinneringen, ik niet op mijn rug kan liggen. En dat hoeft ook niet, als iemand wilt blijven zitten. Is dat oké, voor het geen waar voor ik kwam kon hij dit makkelijk zittend af. Geïrriteerd “ga dan maar verder met je billen op de bank zitten” ik ging verder naar achteren zitten, ik vond dat ik prima zat maar oké we nemen het voor lief. Vaak wordt het doek die er onder geplaatst wordt, op de bank geplaatst. De mannelijke arts, legde het doek op mijn schoot. Er was heel veel plek naaste me. Op het moment dat hij doekjes pakte deze vervolgens op het doek neer legde vlak bij mijn geslachtsdeel schoot ik op slot en schoot ik in een herbeleving. Ik kon niks meer, op ademen na. Hij bleef vragen stellen, waar ik niet op kon antwoorden. Ik was zo bevroren! Een maal thuis, er veel last van gehad. Dag daarna het besproken met mijn therapeut, ik heb hier veel van geleerd. Vooraf aan te geven dat iets op mij neer leggen niet prettig is. Waarschijnlijk heeft hij gehandeld, zonder er over na te denken. Op het moment door dat ik op slot sloeg, kon ik niks zeggen. Nu ben ik bezig met een brief naar het ziekenhuis, niet om een klacht in te dienen maar om hun mee te laten nemen dat getroffenen van seksueel misbruik hier veel last van kunnen hebben. Ook dit kan iets heel moeilijks zijn, zijn er meer mensen die zoiets hebben mee gemaakt?

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

Inloggen

Geen account? Account aanmaken

2 reacties

Default profile image
Eef-88

Hoi Janine.

Ja ik heb hier ook ervaring mee. Ik moet vaak naar het zkh en schiet regelmatig in een herbeleving. Ik neem vaak iemand mee, maak goede afspraken vooraf en geef aan wat ik niet kan tijdens een herbeleving en hoe ze moeten handelen (bijvoorbeeld deken over me heen leggen, me aanspreken en vertellen waar ik ben) Toch gaat het nog vaak fout, zo had ik pas een operatie waar ik bij het uit de narcose komen in een herbeleving schoot. Ze hebben me iedere keer sedatie toegediend en zo heeft het dus 2 uur kunnen duren. Ik heb er (nog) niets mee gedaan maar ik zou wel graag dat er meer bekendheid komt onder zkh / medisch personeel. Ik zou daar ook best een rol in willen spelen maar zou niet weten waar te beginnen.

Login om te reageren
Default profile image
Mo

Oh zo erg dat dit gebeurd is, Janine! Ik hoor het helaas ook veel.... Ik ben gynaecoloog en heb zelf seksueel geweld meegemaakt. Ik vind het zo erg dat zo vaak over de grenzen van patiënten heen wordt gegaan. Veel van mijn patiënten vertellen mij over deze eerdere ervaring. Vandaag nog. Vanaf de andere kant is het soms ook lastig als niet bekend is dat iemand misbruik of seksueel geweld heeft meegemaakt. De arts gaat per definitie lichamelijke grenzen voorbij. En onder tijdsdruk, een dichtslaande patiënt en misschien nog eigen onzekerheden, komt dan net de verkeerde benadering eruit. Ik heb een stukje geschreven op een website over herstelcirkels (binnenkort online) wat kan helpen je voor te bereiden op een bezoek aan een arts. Maar meer en meer merk ik dat er ook een stukje tekst nodig is voor artsen. "Een stukje" tekst, beter: een cursus of op zijn minst een les tijdens de opleiding. Daar wil ik me graag hard voor maken in de toekomst. (Eerst zelf beter herstellen). Is echt een wens van mij om dit op te zetten. Wanneer het zover is, zal ik zeker input vragen aan hopelijk een grote respons van lotgenoten!

Login om te reageren