Mijn gedachtes

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld’
17 september 20228 reacties141 weergavenPublieke groep
Delina97

Waarom heb ik nog steeds soms de gedachtte gelukkig te kunnen worden met jou. Ik fantaseer dan over hoe het zou zijn geweest als je mij niet zo slecht had behandeld. Hoe gelukkig we dan hadden kunnen zijn. Maar later besef ik mij weer de realiteit en weet ik weer hoe je echt bent. Het gevecht dat ik elke dag moet vechten, tegen mijn gedachtes, de herinneringen. Ik word er gek van. Heb het idee dat mensen mij niet geloven want waar zijn mijn tranen? Dat is hoe ik mijzelf probeer te verdedigen, onbewust, want het is niet goed om alle emoties binnen te houden. Thuis als ik alleen ben krijg ik paniek aanvallen, wil ik mijzelf wat aan doen aangezien ik mijzelf echt haat, ik huil in de douche en soms word ik zo misselijk van de pijn en angst die ik voel. 

Overgevend sta ik in de douche, deze pijn die ik heb, ik durf het niet te laten zien. Want mensen zijn niet te vertrouwen. Sensatie dat is wat ze willen. Teminste dat is mijn ervaring met mensen. En als ik het zou willen delen, hoe?

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

8 reacties

Licht straalt altijd uit
Anlidi 24

Hoi Delina
Wat moeilijk voor je!!
Je bent zo beinvloed door je dader dat je twijfelt aan je eigen oordeel.
En dat is zo logisch!!
Ik wens je goede hulp hierbij.
Ik geloof jou helemaal!!
Misschien heb je wat aan de site van Excetra.
Veel sterkte hoor!!🌺

Login om te reageren
Delina97

Dankjewel!

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Ik ken dit ook. Het is niet te begrijpen. Kan het zijn dat we zelf wel liefhebben en niet kunnen indenken dat de ander van wie wij echt hebben gehouden dat niet kunnen? Zijn zij dan zo kapot gemaakt?

Login om te reageren
Philip | Ambassadeur

Beste Delina, Op de eerste plaats hoop ik dat de relatie echt verbroken is. Dat je niet meer met hem hoeft te vechten.
Mensen zijn niet te vertrouwen, schrijf je. Ja, de mensen die je dit aangedaan hebben zijn misdadigers. Hij heeft zoveel van je gestolen dat je zelfs jezelf bent gaan haten. Dat is heel herkenbaar, je geeft jezelf de schuld. Het is net alsof hij je nog iets kan aandoen, nog de baas over je is. Met je hoofd weet je dat dat niet zo is, maar het voelt wel zo.
Zoals je gemerkt heb kun je dat hier met ons delen. Je leest hoe lotgenoten deze ervaringen verwerken. En je krijgt tips hoe je je leven weer kunt oppakken. Een ding is duidelijk, je moet er mee aan de slag. Dit gaat niet vanzelf over.
Het leidt eerder tot erger. Professionele hulp is nodig. Een afspraak met een medewerker van Slachtofferhulp kan de eerste deur openen. Ook een (dubbele) afspraak met je huisarts is sterk aan te raden. Ik schrijf dit allemaal omdat ik uit je bericht niet kan opmaken of je hulp het gezocht.
Verder hoop ik dat je een paar lieve mensen om je heen hebt waarmee je je ervaringen kunt delen. Niet dat je je ervaringen moet delen maar wel dat ze weten dat je wat ernstigs is overkomen, dat je je rot voelt, bij tijd en wijlen heel erg rot.
Ga aan de slag, ga door, je bent al begonnen.

Login om te reageren
Delina97

Dankjewel voor je reactie.

Ja, ik heb wel de relatie 2/3 jaar geleden gestopt. Maar het is zo dat ik zwanger ben geworden van hem (mijn dochter is nu 4). Hij komt niet uit nederland en is een aantal jaar geleden hier gekomen als vluchteling. Omdat ik zwanger was van hem kon hij uiteindelijk in Nederland blijven. Ik was zwanger geworden na dat hij mij misbruikt had. Maar hij maakt dus nu gebruik van haar om hier te blijven, hij is zelfs naar de rechtbank gegaan hiervoor. Hij doet dus nu precies hetzelfde bij haar als dat hij bij mij deed, hij maakt misbruik van haar. Zijn eigen behoeftes staan op de eerste plek en gebruikt iedereen die hij kan gebruiken om zichzelf maar goed te voelen. En om in Nederland te blijven.

Het voelt voor mij nu dus nog steeds alsof ik tegen hem moet vechten. Maar nu voor de veiligheid van mijn dochter.

Login om te reageren
Chamilla-81

Hallo Delina,
Ik snap dat je je rot voelt. Maar je hebt de eerste stap gezet. Je mag er zijn. Je hebt zoveel meegemaakt. Maak alstublieft een afspraak met Slachtofferhulp. Ik ben een jaar lang gesteund, heb gehuild en kon overal over praten. Ze heeft me overal mee geholpen. Ook naar de rechtbank. Zonder haar was ik niet zo ver gekomen. Ik kon vrijuit praten. Dat ging gemakkelijker dan met mijn familie. Daarnaast heb ik fijne gesprekken gehad met een psychologe. Daarnaast ook EMDR. Dat heeft mij ook geholpen. Ik had veel last van stress en slaapproblemen. Ik kan mij herinneren dat ik jankend onder de douche stond. Op aanraden van de psychologe een boekje bijgehouden hoe ik me voelde per dag. Maar ook wat leuk was. Het leven had toen niet meer zoveel zin. Maar langzaam aan krabbel je weer overeind en kom je er sterker uit hoor. Stap voor stap. Dus hulp zoeken. Je bent het meer dan waard.
Liefs Chamilla.

Login om te reageren
Delina97

Dankjewel voor je reactie. 😊

Login om te reageren
Philip | Ambassadeur

Hoi Delina,
Begrijpelijk dat je het idee hebt steeds tegen hem te moeten vechten, zeker voor je dochtertje.
Daarom, neem het advies van Camilla ter harte om een afspraak met Slachtofferhulp te maken. Dit om alles met jou op een rijtje te zetten en de gevolgen in kaart te brengen. Bv: zijn jullie getrouwd of en geregistreerd partnerschap. Heeft hij haar erkend als zijn dochter en draagt hij bij in de kosten? Is er sprake van een ouder-kind regeling? Wat is zijn status als vluchteling? Heb je aangifte gedaan? Het goede van een afspraak met Slachtofferhulp is: de snappen waar jij mee zit en kunnen tegelijk een onderscheid maken tussen de juridische kant van de zaak en de emotionele. Het zijn twee sporen die zij. Uit elkaar kunnen houden en jou kunnen ondersteunen. Wacht er niet te lang mee ook in het belang van je dochtertje.

Login om te reageren