Wat is het beste../ ik weet het niet meer..

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld’
7 juli 20228 reacties256 weergavenPublieke groep
Default profile image
Smile :(

Hoi iedereen, 

 

Het is alweer ff geleden dat ik hier een verhaal heb geplaatst. Ik ben gewoon erg bang dat ja geen idee hoe ik het kan omschrijven… maarja toch zit ik hier al 2 weken mee enja.. 

 

Als je een beetje wilt weten, van hoe en wat.. is het handig om mijn 1e verhaal te lezen. 

Ten eerste, sorry als dit rommelig is getypt, ik stress hem echt super erg atm..

 

Ik heb binnenkort een trauma week, ik ben alleen erg bang voor hoe en wat… ik heb mijn psycholoog ook nog niet alles verteld wat er is gebeurd, omdat ik bang ben… bang dat ze het tegen mijn ouders vertellen, ik ben nu 17 en ik zit hier nu 2 maanden denk ik, ze hebben al wat meer dingen tegen ze gezegd wat ik liever niet wilde… 

 

Ik heb de laatste dagen veel terugvallen, gedachtes en nieuwe dingen die in me opkomen wat hij allemaal heeft gedaan met mij. Slapen doe ik vrijwel niet meer, het is alleen maar denken, en wachten tot iemand wakker is van mijn Engelse vrienden om met hun te praten, over wat ze vandaag doen en alles. Hun zullen mij niet begrijpen, dus heb hun niets verteld... 

 

Zou het handig zijn om toch alles wel tegen m´n psycholoog te zeggen... ik heb er veel twijfels over, aangezien ik haar dan ook ga & moet vertellen dat ik weer ben begonnen met mezelf te snijden.. ze vraagt er vaak naar, maar ik zeg altijd ‘nee, dat is gestopt’. Ik heb altijd een trui aan, dus ze kan niets zien.

 

Ik heb laatst een nieuw discord account aangemaakt en ben ik ´die oude vriend´zijn discord server gejoined via zijn tiktok. ik heb dingen terug gelezen over mij. Ik heb hem toen een prive bericht gedaan en toen begon hij erg raar over mij te praten, hij weet niet dat ik het ben.. hij zei ook ‘ ´wil je foto´s van haar, je kent haar niet maar you know’’ 

 

ik ben zo bang, dat het verkeerdt gaat. Mijn bewijs stukken waren kwijt bij de zeden, gelukkig weer terug, maar alles moest opnieuw worden aangevraagd, en het schiet maar niet op, alles moet daar opnieuw worden aangevraagd bij snapchat, tiktok, en alles..

 

is het raar dat ik de hoop verlies? 

 

Ik wil gewoon zo graag iemand hebben die ik kan helpen, en dat iemand mij kan helpen... gewoon online, en maybe later in het echt kunnen afspreken.. :/

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

8 reacties

Default profile image
pieterke

Ik snap je helemaal hoor, ik weet het ook niet wat je nu met doen. Je zou degene dje je helpt wel moeten kunnen vertrouwen, dus ik zou vragen waarom die iets heeft gezegd en heel duidelijk bespreken hoe dat beter kan gaan. Het zal goed zijn bedoeld. Zeg dat die eerst jouw instemming moet vragen of op zijn minst moet zeggen, vooraf wat en waarom en hoe. Ik denk dat het allemaal uiteindelijk wel meevalt. Nu kleurt jouw angst alles negatief. Ooit kun je het anders zien en innerlijke rust vinden en ruimte in je hart. Je uit je hier en dat is erg sterk !

Login om te reageren
Default profile image
Smile :(

Hey pieterke,

Dankjewel! Ze is nu op vakantie, dus ik heb nu even iemand anders, maar wanneer ik mijn eiggen psycholoog heb, zal ik het proberen te vragen, dankuwel voor deze reactie en de tips<3

Login om te reageren
Default profile image
Mo

Oh wat naar deze onzekerheid! Ik lees in je bericht heel veel onmacht en onzekerheid. Dit te delen voelt misschien kwetsbaar maar is ontzettend krachtig. Met je psycholoog moet vertrouwen groeien. Dat kost tijd. Afspraken maken over wat gedeeld mag worden met ouders hoort daarbij, daar mag je gerust over beginnen.
Heb je naast snijden nog andere manieren om je pijn een weg te geven? Hou je een dagboekje bij?
Nog 2 dingen: wees minder streng naar jezelf (je pijn mag bestaan) en lees de berichten: wij zijn niet alleen!

Login om te reageren
Default profile image
Smile :(

hoi Mo,

bedankt voor je reactie en je tips! ik ga idd proberen om nieuwe afspraken met haar te maken, ik dacht al dat ik dat had, aangezien ze het elke keer steeds vroeg als mijn ouders erbij zaten, of later kwamen.. ik ga me best doen!

ja ik hou idd al een boekje bij, waar ik vaak dingen in schijf, alleen houd mij dat de nacht soms gewoon wakker en voelt schijven niet genoeg, soms ga ik op de xbox die ik op me kamer heb, maar dat kan ook niet heel de nacht.. ik probeer altijd wel iets te doen voordat ik echt begin met het snijden.. want snijden is vaak het laatste wat ik wil maarja, als ik het dan deed, voelde het weer goed..

ik probeer dat idd, en ja ik lees eigenlijk vrijwel alle berichten, en reactie´s. en zeker, wij zijn 1 groot en sterk team met elkaar <3

Groetjes
Smxle

Login om te reageren
Default profile image
Sofie-44

Hee! Wat een moeilijke periode zit je in. Iedereen is natuurlijk anders en doet dingen op zijn of haar eigen manier dus neem alles wat ik zeg niet serieus als jij je er totaal niet goed bij voelt. Het hebben van een psycholoog is iets zoals een stem in je hoofd die je probeert om te praten om dingen op een andere manier te zien of te verwerken. Zelf heb ik heel lang gezeten bij een psycholoog en heb ik EMDR gedaan. Gedachtes die je in je hoofd krijgt zijn nodig om de situatie te verwerken en je zelf er mee te confronteren. Het is belangrijk om te accepteren dat die gedachtes er zijn en dat jij je zelf daar soms in kwijt kan raken. Laat het gewoon gebeuren en op het moment dat je het echt niet trekt zet dan bijvoorbeeld een afspeellijst aan met nummers die je naar en fijne en veilige tijd terug brengt om afgeleid te worden, maar weet ook dat je nu ook veilig bent en het is voorbij. Wat betreft je psycholoog is het ook heel belangrijk dat je haar eerlijk zegt over dat je het niet fijn vind dat ze dingen meld aan je ouders zonder overleg. Heb je dat ooit voorgelegd? "zou je met mij kunnen communiceren als je dingen aan mijn ouders gaat vertellen" of zorg er voor dat jij haar voor bent en het zelf verteld. En het snijden jeetje lastig om dat te moeten lezen want ik ben er zelf niet bekend mee en durf er daarom niet advies over te geven. Je vriend toevoegen op discord is iets dat jij uit eigenbelang eigenlijk echt niet moet doen. Want je ziet dat hij door gaat met zijn leven en ook doet als of hij niet beschadigd is, maar dat is hij wel en dat is wat je moet onthouden in je achter hoofd. Jij bent sterk want je ben eerlijk en confronteert jezelf met jou situatie en je bent nu hier en dat is al een hele grote stap! Het komt allemaal goed maar push je zelf niet het heeft heel veel tijd nodig!! Liefs van mij.

Login om te reageren
Default profile image
Smile :(

Hey sofie,

Dankjewel voor je reactie, hier heb ik serieus echt wat aan, ik krijg ook EMDR, dus dit geeft wel een beetje hoop... ik heb nog wel wat vragen daar over eigenlijk.. zou ik je via ergens een berichtje kunnen doen? En ja, ik heb idd al met mijn psycholoog gepraat over het vertellen tegen me ouders. Ik hab haar 3 dingen verteld, en dat ik niet wilde dat mijn ouders het wisten, toch hebben ze het verteld.. ik verlies de hoop in vertrouwen een beetje bij hun, daarom zeg ik niet dat die jongen ook shit heeft gedaan irl en niet alleen online...

Ik heb dat discord account verwijderd, omdat het me alleen meer stress gaf, dus je hebt hier idd ook gelijk. Met het snijden, ik ben erg blij dat jou dat niet is overkomen, je bent n sterke meid/vrouw.

Zoals ik lees heb jij ook heel wat mee gemaakt, ik ben trots op je, en bedankt voor deze reactie!

Liefs,

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Weet je , dit geeft mij hoop als ik deze uitwisselingen lees. Uiteindelijk is het leven goed. Ik ben nu 84 en heb zo veel meegemaakt. Ik dacht tot voor kort meer dan ik kan verwerken. Maar ik krijg steeds meer licht om mij heen en kan en durf uiteindelijk wel te geloven in de onvoorwaardelijke liefde🙏. Al is er nog zoveel verdriet, we kunnen dat kennelijk wel dragen en daardoor ook sterker worden in ons geloof in de waarde van het leven, misschien zelfs God, hoewel ik zeer huiverig daarvoor ben. Je weet hoe veel kwaad gelovigen kunnen aanrichten. Gewoon te erg voor woorden. Ieder heeft zijn eigen weg . Ik ook. En ik denk dan aan Confucius en zijn weemoedige gedichten. En aan de troostrijke poëzie van het oude oosten. Ook Remco Campert uitte zich zo mooi!

Login om te reageren
Default profile image
Smile :(

hey pieterke,

ja klopt! het komt uiteindelik goed, ookal duurt het jaren, vaak komt er wel een lichtpuntje.. jeetje, ik heb veel medelijden meet u :(( goed om te horen dat u weer wat licht ziet, en het oppakt. verdriet zal altijd blijven helaas,maar dan kan het niet breken. precies!

ik ben erg trots op u, goed dat u door bent gegaan!

groetjes,

Login om te reageren