Niet kunnen ophalen van herinneringen

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld’
3 mei 20224 reacties137 weergavenPublieke groep
Default profile image
Bowie19

Hallo allemaal,

sinds een paar keer ben ik bezig met trauma therapie. Ze hebben bij mij imaginaire exposure ingezet. Hierbij moet je je trauma herbeleven en alles tot in detail zeggen. Echter heb ik mijn trauma ver weg gestopt. Lichamelijk heb ik veel PTSS klachten zoals spanningen/ snel overprikkeld/ snel geirriteerd. Maar ik merk heel erg veel moeite te hebben met het terug herbeleven van het trauma. Waardoor ik bang ben dat de therapie niet zal helpen. EMDR heb ik al geprobeerd en daar was het zelfde probleem. Herkennen jullie dit? Wat hebben jullie in deze situatie gedaan?

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

4 reacties

Default profile image
Anselma

Hoi Bowie,

Allereerst wil ik je veel sterkte wensen.
Zelf ben ik wel slachtoffer van misbruik, niet seksueel, maar wel traumatische ervaringen meegemaakt en ook ptts.
Ik weet niet of je er iets aan hebt en ik wil ook zeker niet belerend overkomen; ik ben zelf klaar met de gebeurtenissen, die wel hun tol eisen, maar ik wil graag verder met mijn leven. Met mijn psycholoog heb ik dat ook besproken. De traumatische toestanden die ik o.a in log/dagboeken/geluidsbestanden heb bijgehouden...ik ben er klaar mee. Ik kan het niet meer aanhoren. Ook in verband met aangiftes te vaak de verhalen moeten herhalen. De ander was de aanstichter, de pleger, de zieke persoon, níet ik.
Op een gegeven moment ben ik gaan googlen om te lezen of mijn " niet meer willen herbeleven" wel normaal is. En ik wil mijzelf zeker niet als een holocaust slachtoffer/overlever hier neerzetten. Wel dacht ik: daar zal ergens een sleutel liggen. Hoe hebben zij dat gemunt/gedaan?
Dit vond ik op internet, mij heeft het "rust" gegeven om te aanvaarden voor mijzelf dat ik niet into herbeleving ben. Misschien is er bij jou iets anders aan de hand dat je blokkeert. Maar wees vooral niet te streng voor jezelf. Heel veel liefs, Anselma
N.b ik krijg de link naar het artikel niet gekopieerd.
Washington post: holocaust survivors cope by suppressing their past.

Login om te reageren
Default profile image
Bowie19

Dankjewel voor je reactie!

Ik ben een persoon die helaas niet goed emoties uit en ik kan er ook niet goed mee omgaan. Ik merk echter dat sinds mijn trauma naar boven is gekomen dat ik hier hele hevige flashbacks van kreeg. Daarna heb ik de trauma weer weggestopt. Waarschijnlijk door mijn bescherming/overlevingsstand. Ik kan nu dus bijna niet meer bij mijn trauma komen om deze te verwerken. En bij exposure is dit wel nodig. Het zit me heel dwars. Ik heb veel lichamelijk maar ook psychische klachten gerelateerd aan het trauma. Dus het betekend dat ik er wel wat mee moet doen.

Maar hoe is de vraag…

Login om te reageren
Naast lotgenoot nu ook ambassadeur
Steven | Ambassadeur

Hoi Bowie,

Helemaal niet vreemd. Er zijn er velen die hier helaas tegenaan lopen. Soms is het trauma aangaan een stap te ver. Als je bijvoorbeeld nooit goed bent geweest in het delen van emoties dan is het bij zo'n onderwerp extreem lastig. Het is dan niet "even een drempel over" maar het is een hele hobbelweg die je af moet leggen waarbij je bij iedere hobbel gaat twijfelen aan jezelf.

Sommigen kunnen zich er overheen zetten en gaan het "opeens" doen. Vaak gaat dit gepaard met een enorm dieptepunt bereiken qua klachten of het risico op het verlies van andere zaken (zo zie je veel 'jonge' ouders die drive vinden omdat ze hun kinderen voor hun gevoel tekort doen door zichzelf tekort te doen)

Ikzelf ben aan de slag gegaan met alles wat er aan mij "mankeerde" waardoor het misbruik heeft kunnen plaatsvinden. Praten over emoties was er bij mij 1 van. Dus ik ben niet met trauma verwerking aan de gang gegaan maar met praten over mijzelf en mijn emoties. Ik moest eerst erop leren vertrouwen dat mijn emoties en gedachten ertoe deden. Ik ben zelfs in een theatervoorstelling mee gaan doen om te leren (letterlijk ook) in de spotlight te staan.

Ieders traject is persoonlijk. Kijk goed naar waar jij voor staat. Wat helpt jou? Wat drijft jou? Waar zit je motivatie? Wat levert iets doen op en wat kost het.
De confrontatie aangaan can lastig zijn. Maar begin anders eens met het opschrijven van je belevingen. Zo kun je ze ook delen. Sommige therapeuten kunnen daar ook goed elementen uit halen voor therapie.

De opties zijn enorm, maar je moet op zoek gaan naar wat passend is.

Zie het als dat spel op een luchtkussen waarbij de persoon een elastiek op de rug heeft een zo ver mogelijk moet pogen te rennen. Als je weet dat je het eind van de baan niet haalt. Waarom dan niet een stapje terug doen en bekijken wat je nodig hebt om dat wel te bereiken?

Kan hier hele verhalen ophangen maar belang is dus dat je bekijkt naar wie ben je nu en wat moet de persoon kunnen die de exposure aan gaat? Mogelijk dat je je dan kunt richten op wat het verschil is.

Hopelijk kun je er wat mee.
Succes in ieder geval!

Login om te reageren
Default profile image
Emma

Hoi Bowie,

Het is helemaal niet gek dat je alles kan wegstoppen. Ik kan dat ook prima. Heb amper herinneringen en destijds ooit nachtmerries maar ook beperkt en weet niet eens of ze de realiteit waren want dat herinner ik me niet. Wel zou het mijn angst verklaren om verlamd te worden en opgesloten te zijn.

Niet elke therapie is voor iedereen geschikt en op zich kan je steeds stoppen. Ik heb sessies gehad bij de psychologe en op het einde ging alles weer top. Tot ik telkens terug in extreme drukke situaties kwam. Mijn lichaam ervaart extreme spanning dan met als gevolg dat ik veel pijn ervaar en niet gewoon kan functioneren. Ik wil vooral niets meer horen en veel rust.

Als herinneringen en praten niet je ding is omdat je het nu niet herinnert kan je ook werken met je lichaam. Recent doe ik aan ademtherapie. Dat lukt me beter. Je moet wel bij je lichaam durven blijven en toelaten wat er in je lichaam gebeurd. Soms verlamd het, een ander moment ervaar ik helse pijn. Mijn pijn rond het misbruik dus. Zo pel je stuk voor stuk ook de lagen af tot je komt op een moment dat alle energie gewoon stroomt en de blokkades en emoties terug in balans zijn. Anderen volgen hapto-therapie. Er zijn vele andere therapie vormen en je moet doen wat bij jou goed voelt. Voor mij is het spreken ook echt niet evident. Te weinig herinneringen en kan er snel van weggaan met mijn gedachten.

Veel succes

Liefs Emma

Login om te reageren