Monster

Inmiddels ongeveer 1,5 jaar geleden kwam ik een jongen tijdens het uitgaan tegen die helaas geen 'nee' accepteerde. Toevallig was het die avond ook zijn verjaardag en dacht hij dat ik ook een cadeautje was. Hij forceerde zichzelf op mij in de club en het ging van kwaad tot erger. Tactisch duwde hij mij tegen een muur in een hoekje, waardoor niemand mij meer kon zien. Hij betaste mijn hele lichaam, duwde zijn tong met zoenen in mijn mond, sloeg me, hield me tegen en stopte zijn hand in de voorkant van mijn broek. En ondanks dat ik hem heb geprobeerd weg te duwen, meerdere nee heb gezegd en zijn hand meerdere keren uit mijn broek trok, bleef hij doorgaan. Ondanks dat hij in het begin vroeg ik iets wilde doen met hem en ik nee zei, deed hij ja. Zijn naam weet ik niet meer, maar zijn gezicht zal ik nooit vergeten. Toen ik eindelijk van hem af was dacht ik dat ik veilig was, maar dat had ik verkeerd. Ik kwam een vriend tegen waaraan ik vertelde wat er zojuist gebeurd was. Ik ben er niet trots op, maar even later stond ik met hem te zoenen. Dit keer had ik wel ja gezegd in hoeverre ik dat kon. Hij stond er vervolgens op om mij veilig thuis te brengen en hoopte dat hij ook bij mij kon slapen, maar ik gaf aan dat dat niet kon. Zijn reactie daarop was dat hij het toen opeens best wel ranzig vond dat ik met twee jongen gezoend had die avond, terwijl hij wist dat die eerste tegen mijn wil in was. Ook bij zijn vrienden stond ik meteen bekend als de hoer waarbij hij niet kon blijven slapen en hij liet het gebeuren dat ze dit tegen mij zeiden. 

Het heeft mij 1,5 jaar geduurd voordat ik besefte dat niks van die avond mijn schuld was. Sinds dat ik dat ben gaan beseffen heb ik een soort angst gekregen voor intimiteit. Niet zo zeer bang dat het nog een keer gebeurt, maar vooral bang voor de herinneringen die dan weer kunnen gaan afspelen in mijn hoofd. Misschien dat iemand dit herkend. Wordt dit ooit nog beter?