vrachtwagen ongeluk met dodelijke afloop

Op 18-7-2024  rond 17.30 stond ik met mijn vrachtwagen met pech  met motor vermogen op de A67 ter hoogte van km paal 3,2  ik had mijn wagen herstart en had weer vermogen ik had mijn hand aan de parkeerrem vast en wou wegrijden toen ik een enorme klap hoorde en voelde   ik keek rechts voor mijn cabine naar beneden en zag daar de witte auto staan die opengereten was 

Ben toen onmiddellijk uitgestapt om te kijken wat er gebeurd was 

Zag de man met zijn borst op het stuur hing waardoor de claxon bleef aanhouden

En keek de man in zijn gezicht ik zag dat er bloed uit de oren neus en mond liep

Een beeld en geluid wat nu in mijn geheugen vastzit en niet kan loslaten

Op mijn trailer aan de rechter achterkant zat de zonneklep besmeurt met bloed nog vast  aan de trailer dat beeld blijft me ook bij

Er kwam een man hard aan gelopen en riep tegen de man in de auto zijn naam

Blijkbaar bleek dat  de man een kennis van hem was die hem aansprak zo heb ik het begrepen

Heb toen gelijk 112 gebeld maar we zaten op de grens waar de bereik slecht was en ben toen op en neer gelopen om bereik te krijgen wat uiteindelijk lukte het duurde lang voor de hulpdiensten er waren ze moesten van Eersel naar de eerste afslag Arendonk rijden omdat de grens op dat moment gesloten was om te draaien 

Ik ben ook in shock geraakt  ben op mijn knieën op het gras gaan zitten en heb daar zitten huilen

Nadat de hulpdiensten er waren hebben zij mij goed hebben opgevangen  en gekalmeerd 

Ik vond wel dat een fotograaf foto’s staat te maken bij het ongeluk  verschrikkelijk 

Het leed van andere mensen staat te fotograferen waarbij dat ie mij ook heeft gefotografeerd ik heb daar op het moment wel iets van gezegd

Maar dat boeide hem totaal niet

Ik hoorde dat de politie nog tegen hem zei schrik maar niet van de man in de auto hij ziet er niet florieus uit

De politie heeft  mij toen  meegenomen naar Eersel naar het politiebureau

Heb daar een gesprek gehad met de agent en heeft mij gerustgesteld 

Mijn leidinggevende heeft mij opgehaald en thuis afgezet ben thuisgekomen en werd opgevangen door mijn vrouw heb contact gehad met slachtofferhulp

Ben vrijdags thuisgebleven van het werk  om het een en ander te verwerken

En de maandag daarop ben ik weer gaan werken met ups en downs

Ze hebben een paar keer gebeld  van slachtofferhulp om te vragen hoe het ging  ik heb toen ook gezegd het was moeilijk  op dat moment 

Heb toen verdere hulp afgewezen want ik dacht het komt wel goed maar achteraf gezien had ik dat niet moeten doen

Ik had daarna door het jaar genomen veel last van duizeligheid en hoofdpijnen  de herbelevingen werden steeds heftiger ik heb ook wel eens de gedachten gehad zal ik tegen een boom aanrijden dan ben ik ervan af van dat gepieker zo erg was het op dat moment

Totdat ik in juni 2025 het zo erg had dat het niet meer verantwoord was om te gaan rijden ik heb toen ook gezegd  tegen mijn werkgever ik ben een gevaar voor me eigen en zeer zeker voor een ander

Het bedrijf waar ik werkte heeft regelmatig gebeld en mij  bezocht wat ik ook erg gewaardeerd heb in deze moeilijke tijd

Paar keer bij de bedrijfsarts geweest om mijn ziektemelding te bepraten 

Mijn contract werd beëindigd per 31 oktober nu zit ik in de ziektewet bij het UWV

Heb ook hulp gezocht bij ggz in behandeling bij GZ-psycholoog

Ik heb daar mijn levensverhaal moeten doen vanaf mijn jeugd tot heden

Daarbij kwamen deze ook naar boven  zie onder

 dat mijn vader zelfmoord heeft gepleegd hij had zijn eigen in brand gestoken en van de flat was gesprongen toen ik daar aan kwam was zijn lichaam bedekt het was niet meer toonbaar

Ook dat ik mijn moeder dood heb gevonden op de overloop in haar eigen ontlasting en braaksel  ze was overleden aan een maagbloeding

Dat zij allemaal herinneringen die door dat ongeval ook naar boven zijn gekomen door het gesprek van de psycholoog

Heb EMDR gehad  en Narratieve Exposure Therapie   allebei geen resultaat

Heb na december een pauze gevraagd van de behandelingen om zo min mogelijk met alles geconfronteerd te worden heb in februari weer alles opgepakt  ook op mijn huisarts advies

Ze gaan nu behandelingen doen om met de situatie om te gaan

Ik ga ermee naar bed en ik sta er ook mee op

Heb medicijnen Temazepam 20mg  voor te slapen

Oxazepam 10 mg om  rustig te blijven

En ook Lisinopril 10 mg voor de hoge bloeddruk per 09-10-2025 gekregen Van de cardioloog vanwege de spanningen die er op het moment  zijn  Dat ik me eigen druk maak

Heb nou ook zeer veel lichamelijke klachten waaronder zware rugklachten

Volgens huisarts veel spanningen

Mijn dagelijks leven kort gevat

Zeer gespannen 

Me eigen terugtrekken naar een veilige locatie (hobbykamer)

Kort lontje 

Kan niet tegen drukte 

Relatie heeft zwaar te lijden vanwege mijn klachten 

Veel dromen over beknellingen waar ik zelf bij betrokken ben

Zwetend wakker worden

Totaal geen concentratie

Veel herbelevingen

 

Hartkloppingen waar ik al tabletten voor kreeg maar door de situatie  weer opgewekt wordt

Slecht en kort  slapen ondanks de slaappillen het is constant piekeren

Levenslust is ver te zoeken  ging zowat elke week biljarten heb daar totaal geen behoefte aan leef op het moment zeer terug getrokken

Ik heb momenten  dan gaat het goed maar dat kan zo omslaan  naar neerslachtigheid

Zelf durf ik met de auto geen verre afstanden te rijden bang voor ongelukken en het verkeer  voor verre afstanden rijdt mijn vrouw en dan ben ik zelfs nog bang als passagier 

Als er een auto op de vluchtstrook staat met pech dan zie ik mijn situatie weer terugkomen

Als ik een vrachtwagen zie staan op de vluchtstrook denk ik nog altijd aan mijn ongeval en kijk ook altijd wat ik niet wil maar toch automatisch gebeurt naar de rechtse achterzijde van de vrachtwagen  waar de zonneklep met bloed vast gebakken zat

Als ik een ongeluk op tv zie met vrachtwagens dan draai ik me eigen totaal af

Heb contact gehad met 113 omdat ik het op dat moment niet meer zag zitten

Dat zijn gedachten die door me op komen door het piekeren 

Ik heb veel gesprekken met mijn vrouw en dochter die een luisterend oor hebben meeleven met mij in deze situatie

Ik verwijt me eigen steeds had ik maar daar niet gestaan op 18-7-24

Dan was er niets gebeurd of had ik 10 meter verder gestaan er speelde van alles door je hoofd op dat moment

Dat had ik ook met de politieagent besproken hij zei dat ik er totaal niks aan kon doen dit is gewoon een pechgeval  daar moet je je eigen bij neer leggen

Maar dat is mooi gezegd maar dat gaat niet zomaar

En hoe moet het in de toekomst verder 

Kom ik nog ooit op de vrachtwagen wat ik met zeer veel lust en liefde deed

Of kom ik in de WIA  door de PTTS  ik weet het niet 

Dat baart me ook zorgen

Maar werken op het moment zit er totaal nog niet in ik ben erg onzeker zeker in het besturen van een motorvoertuig en te concentreren op alles en ook bang in het verkeer

En ook door het medicijn gebruik wat ik wel probeer te gaan verminderen ook op mijn huisarts zijn advies

We zijn op advies van de kinderen een lang weekend weggeweest naar de camping in Biddinghuizen aan het Veluwe meer

Heb daar geprobeerd om mijn problemen geheel aan de kant te zetten maar is niet gelukt heb daar regelmatig een wandeling gemaakt met mijn hondjes proberen te genieten op een bankje bij het Veluwe meer maar gedachten blijven opspelen over het voorval wat is gebeurd ik kan het niet loslaten ben in de week vooraf bij huisarts geweest omdat ik er toen geheel weer doorheen zat hij heeft mij nieuwe medicijnen voorgeschreven namelijk SEROQUEL XR 50 MG 2 x daags 

Volgens hem moet je een spiegel opbouwen van deze medicijnen om het gewenste resultaat te krijgen  van deze heb ik wel veel hoofdpijn en duizeligheid en ook vermoeidheid 

Ik was ook veel te veel gespannen zei de huisarts dat klopt maar dat merk ik zelf ook wel 

Ga het een plaatsje geven was hem antwoord ik ga nu regelmatig wandelen met mijn hondjes en fietsen wat ik voorheen nooit deed

Ook het financiële plaatje speelt daar ook een rol in 

Je komt toch elke maand een hoop geldtekort had mijn toekomst voor het ongeluk van 2024 anders ingeschat nu ligt heel je leven op zijn kop 

Ik probeer het langzaam weer op te pakken autorijden gaat geleidelijk aan beter maar moet oppassen met mijn medicijnen de ritjes zijn nog steeds in de bebouwde kom