Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Voor slachtoffers van seksueel misbruik

De last van schuld: hoe daders ook lijden

Het is moeilijk om de ervaringen van slachtoffers van seksueel misbruik in een enkel verhaal te vatten, omdat het zoveel dieper gaat dan wat woorden kunnen beschrijven. Maar er is een aspect dat veel mensen vaak over het hoofd zien: de innerlijke strijd van de dader. De meeste daders weten diep van binnen dat wat ze doen fout is. Soms is er zelfs een besef van het onrecht dat ze veroorzaken, maar ze onderdrukken die gevoelens uit schaamte, angst of gewoon omdat ze hun verantwoordelijkheid niet willen nemen. 95% van de daders weet diep van binnen dat hun gedrag verkeerd is. dit is iets waar ze misschien niet altijd openlijk over praten, maar het weegt op hen, zelfs als het niet altijd zichtbaar is.

De stress en het schuldgevoel van een dader kunnen verwoestend zijn, zelfs als ze het niet willen toegeven. Ze kunnen proberen het weg te stoppen, hun gedrag goed te praten of zelfs te ontkennen, maar uiteindelijk heeft de daad invloed op hun gemoedstoestand. Er kunnen momenten van stress, schuld en onrust zijn die zich op een manier uiten die misschien niet onmiddellijk zichtbaar is. De waarheid kan hen achtervolgen, vaak in de vorm van angst, nachtmerries of zelfs depressie.

Er zijn gevallen waarin daders een extern masker dragen van onverschilligheid, misschien zelfs arrogantie of ontkenning. Maar hun diepere gevoelens van schuld kunnen hen langzaam verteren, hen beinvloeden in hun relaties, in hun werk en in hun dagelijkse leven. Ze kunnen innerlijke conflicten ervaren, waarin de kennis van hun eigen daden hen overvallen wanneer ze alleen zijn, in stilte, met hun gedachten. Die spanning tussen het goed weten en het niet willen toegeven aan de fouten kan leiden tot psychologische pijn die moeilijker te dragen is dan je misschien denkt.


 

Maar dat neemt de pijn voor het slachtoffer niet weg. Het is belangrijk om te realiseren dat het herstelproces van het slachtoffer de hoofdrol speelt. Hoe zij omgaan met de schade die hen is aangedaan, is cruciaal voor hun genezing. De dader kan uiteindelijk de schuld niet afschudden, en zelfs als ze doorgaan met hun leven alsof er niets gebeurd is, kunnen de gevolgen van hun daden veel verder reiken dan ze zich realiseren.
De vraag of er karma is wie goed doet, goed ontmoet, en wie slecht doet, slecht ontmoet is een filosofische kwestie. Veel mensen geloven dat wat je doet uiteindelijk weer naar je terugkomt. Als dat zo is, dan zou het kunnen betekenen dat de dader zijn eigen karma ervaart door de innerlijke worsteling die hun daden met zich meebrengen. Echter, het is belangrijk te beseffen dat dit niet altijd betekent dat de dader direct gestraft zal worden zoals jij misschien zou willen. Het is niet altijd duidelijk of en wanneer de gevolgen zich manifesteren, maar velen geloven dat er op een diepere manier altijd iets terugkomt.

Wat betreft geloof in God: voor velen is geloof een manier om houvast en krachten te vinden in de moeilijkste tijden. Geloof kan een bron van hoop zijn voor slachtoffers die zichzelf als verloren voelen. Het kan ze helpen de innerlijke kracht te vinden om door te gaan. Of het nu gaat om geloof in God, het universum, of het idee dat de waarheid altijd uiteindelijk naar de oppervlakte komt, wat belangrijk is, is dat je steun vindt in wat voor jou werkt.

Voor slachtoffers is de focus op hun herstel van cruciaal belang, en hoewel het idee van karma misschien ergens troost biedt, is het belangrijk te onthouden dat de pijn die daders veroorzaken niet gerechtvaardigd kan worden door de gedachte dat ze hun verdiende straf zullen krijgen. De pijn is reeeel, en het herstelproces is complex en heel persoonlijk.

In de loop van de tijd, zelfs als het lijkt alsof daders hun leven voortzetten zonder gevolgen, kunnen ze die innerlijke stress en schuld niet altijd ontvluchten. De waarheid komt altijd uiteindelijk boven water, en hoewel je niet alles kunt controleren, kun je wel werken aan je eigen genezing en kracht. Het is jouw recht om vooruit te gaan, om jezelf te helen, en je pad te vinden, ongeacht wat anderen doen of niet doen.


 

Bezig met laden...

4 Reacties

14 februari 2025
Ik bedoel niet te zeggen dat mannen van nature veroveraars zijn en daarmee dader. Er is volgens mij een verschil tussen een gewone man bij wijze van spreken en een dader maar dat mannen en vrouwen emotioneel verschillend in elkaar zitten is niet verouderd en als je het over daders hebt dus ook relevant naar mijn mening. Maar ik ben een verbitterde oude vrouw dat geef ik toe
14 februari 2025
Als ik vragen mag hoe weet je dit? Je zegt zelf dat daders het niet toegeven, hoe weet jij dit dan. Dit is niet slecht bedoeld, ik geloof het alleen niet. Ik heb het boek mensenhandelaren maar het is niet te zeggen of wat daders hierin zeggen waar is, Er is geen algemene dader natuurlijk maar ik geloof dat mannen en vrouwen verschillend zijn. Vrouwen kunnen hun gevoel niet loskoppelen van sex omdat vrouwen van nature een warm nest willen bouwen met hun man. De man wil daarintegen zoveel mogelijk veroveren van nature en heeft geen gevoel bij de daad dan alleen het lichamelijke. Hij doet bijwijze van spreken gewoon zijn behoefte en begrijpt volgens mij oprecht niet waar de vrouw zo moeilijk over doet. Maar het is duidelijk dat meningen verschillen.
14 februari 2025
Ik begrijp dat er verschillende perspectieven zijn, maar mijn standpunt is niet gebaseerd op aannames. Er is veel psychologisch en criminologisch onderzoek gedaan naar daders van seksueel misbruik, en uit die onderzoeken blijkt dat de overgrote meerderheid van hen wél weet dat wat ze doen verkeerd is. Veel daders rechtvaardigen hun daden voor zichzelf of onderdrukken hun schuldgevoelens, maar dat betekent niet dat ze zich er niet bewust van zijn.

Daarnaast is het belangrijk om niet te vervallen in verouderde stereotyperingen over mannen en vrouwen. De gedachte dat mannen van nature “veroveraars” zijn en vrouwen seks altijd koppelen aan emoties is simpelweg niet correct. Seksueel misbruik gaat niet over lust, maar over macht en controle. Het heeft niets te maken met ‘natuurlijke behoeften’, maar alles met het overschrijden van grenzen en het schenden van andermans lichamelijke autonomie.

Wat voor mij het belangrijkste blijft, is dat de focus ligt op het slachtoffer en hun herstel. Of een dader nu wel of geen schuld voelt, verandert niets aan de schade die zij hebben aangericht. Daarom is het essentieel om slachtoffers serieus te nemen en hen te ondersteunen in hun proces van verwerking
13 februari 2025
Ik ben blij met te lezen dat de daders weten dat wat ze doen fout is, op de een of andere reden geeft dat een soort van rust in mij hoofd