Wanneer heb je het verwerkt, of kan dit nooit helemaal?
Hallo iedereen,
Ik denk dat het voor veel mensen een (onbewust) zware week is geweest. Zeker was dit voor mij het geval, tewijl ik dit eerst niet zo door had. De aflevering van Boos maakt veel los, iedereen heeft het erover, iedere tijdlijn staat er vol mee, ieder programma en journaal ontkom je er niet aan. Aan het begin van de week kon ik mij er nog wel van los maken en had ik ook steeds in mijn hoofd dat het niet veel betrekking/invloed had op mij, ik heb nooit mee gedaan aan The Voice en ken die mensen ook niet. Dat is natuurlijk totaal niet relevant. Te veel vrouwen(ook mannen) hebben zich wel eens in een situatie bevonden waarbij er ongevraagd aan hun wordt gezeten op een manier die zij niet fijn vinden, of nog verder. En het een is niet erger dan het ander. En wanneer dit soort nieuws naar buiten komt is het een trigger voor iedereen en al helemaal voor mensen die dit aan de lijve hebben ondervonden. Maar wanneer dit mij na een week op een bepaald moment weer totaal van mijn pad heeft gegooid (of op ieder moment dat dit nog gebeurd) vraag ik mij toch af of ik het wel goed heb verwerkt of dat dit iets is dat altijd zo zou blijven. Dat ik als het ware een dag of soms langer mij weer net zo ellenig kan voelen, en net zo waardeloos als hoe die gebeurtenis (een verkrachting) mij heeft doen voelen. Dit zit dan weer verweven in mijn volledige gedachte patroon bij alles wat ik die week doe en het bouwt zich op tot een instorting. En dan voel ik het weer, zo veel pijn, alsof het gisteren was dat het gebeurde. Het is voor mij 10 jaar geleden gebeurt toen ik 16 was, toch heb ik nog geen jaar geleden pas aangifte durven doen.
Als er mensen zijn die hier dezelfde of andere ervaring of tips hebben hoop ik dat jullie dit met mij zouden willen delen. Als er vragen zijn of je wilt gewoon even iets kwijt mag dit natuurlijk ook.
Liefs N.
12 Reacties
@ N en anderen als ik de dingen hier boven lees hoop ik dat ik binnenkort goede hulp vind om zaken nog verder te verwerken en minder snel uit het lood te zijn door bepaalde triggers of types die ik buiten op straat tegenkom. Ik heb niet 60min ergens last van maar als ik getriggerd word of nog met bepaalde daders dichtbij weer word geconfronteerd dat ik soms een halve nacht van slag ben/wakker lig, of een dag of meerdere dagen heel gespannen raak, ga blokkeren in gevoel/verkrampen in lichaam om me te weren tegen bepaald gedrag of voor een langere tijd dan 60min alert blijf en dat niet kan loslaten. Nadien heel erg moe en stuk en veel tijd nodig om weer te herstellen en te kunnen ontspannen. Yoga en bewegen/dans/pilates helpt mij om weer te ontladen en meer te ontspannen/herstellen, maar dieper herstel lukt nog niet goed, vooral bezig met stabiliseren en spanningen uit mijn lichaam/systeem weer werken als de triggers/mijn dader(s), bepaalde types buiten op straat teveel losmaken. Terug bij mezelf te komen ipv naar buiten gericht op evt daders. Ik hoop dat deze dynamieken ooit sterk doorbroken worden. Ik sterk in mijn gevoel en lichaam kan blijven. Goed om te lezen dat meerderen hier na EMDR/therapie meer grip op dingen hebben gekregen. [~4059] over de vriendschap die is verbroken goed denk ik dat je je grenzen hebt aangegeven en geen 'ja en amen' dit keer in de vriendschap hebt ingebracht. Je moeder zegt wat papa heeft meegemaakt is velen malen erger. Is jou vader ook misbruikt of? Als buitenstaander zou ik zeggen dat je moeder beter had kunnen zeggen dat je vader is beschadigd en ook hulp moet zoeken voor zijn schade en gedrag, maar dat ze jou schade ook moet erkennen en bij stilstaan ipv wegwuiven. Ik ben zelf wel zoekende in vriendschappen nu. Diversen kwijtgeraakt de afgelopen jaren, deels niet begrepen worden of serieus genomen worden ivm langdurige stalking van mijn dader (ik had geen harde bewijzen dit keer, stond met mijn rug tegen de muur langdurig) die ooit in een ver verleden langdurig is veroordeeld voor een zedenmisdrijf en niet stalking, na zoveel jaar mij wist te vinden even een heel lang verhaal kort, naast in een ver verleden diverse langdurige ervaringen met seksueel geweld/misbruik/uitbuiting te maken hebben gehad. Sommige vriendinnen/mensen het wellicht te lastig vonden die een minder grote rugzak hebben het contact met mij of niet alles echt goed kunnen begrijpen omdat ze niet soortgelijke ervaringen hebben. Deels denk ik onwetendheid en niet kunnen bevatten wat er nog meer vrij rondloopt aan types/daders op deze aarde. Er te makkelijk over denken en er niet mee kunnen of willen verbinden. Het staat te ver van ze af denk ik. En wellicht deels omdat ik niet altijd nog in goed contact met mezelf en mijn gevoel sterk sta me ook niet altijd nog goed sterk kan verbinden met de ander wat mensen die dat wel goed kunnen denk ik lastig vinden in contact met mij. Brengt soms wel een eenzaamheid met zich mee waar ik nu zoekende ben daar verder uit te komen. Meer verbinding te krijgen met mezelf en anderen in mijn omgeving.
Lieve N, Ook voor mij was het een zware week. Ik heb geprobeerd om het nieuws zoveel mogelijk te vermijden, omdat ik merkte dat het me teveel deed. Ook ik dacht dat ik het goed had verwerkt; na therapie en EMDR had ik geen last meer van herbelevingen, maar nu afgelopen week toch weer wel. Dat was een flinke tegenvaller. Maar mijn therapeut zei dat er altijd wel momenten kunnen zijn die moeilijker zijn, maar dat we na verwerking minder diep vallen en sneller weer omhoog veren. Ik denk dat dat wel waar is. Als ik mezelf vergelijk met voor en na therapie, dan is dat wel een wereld van verschil. Helemaal 100% weg kan waarschijnlijk niet, want het is gewoon heftig wat we hebben meegemaakt, maar laat je niet uit het veld slaan. Je komt heel sterk over. Probeer afleiding te zoeken in dingen waar je blij van wordt. Meer tips heb ik helaas niet.
@Luna hoop dat je veel goede mensen om je heen krijgt zodat je hier sterker uitkomt ;) Ben zelf ook ingestort een aantal jaar geleden door langdurige stalking maar ook deels het (misbruik)verleden en meerdere dingen die tegelijkertijd door toedoen van anderen op mijn bordje kwam.
Hoi Roos, heb gelukkig lieve vriendinnen, een hele lieve vriend, en 2 volwassen zoons van 18 en bijna 26 die steunen mij enorm. Maar ik herken jouw verhaal ook, het is alles tegelijk inderdaad, mijn emmer is echt vol er kan geen druppel meer bij :-( ik ben zelfs pal voor kerst een vriendschap kwijtgeraakt puur omdat ik tegen haar in ging. Waarop mijn hartsvriendin zei, lieverd dan was ze jouw vriendschap niet waard. Ik heb altijd ja en amen geroepen, maar nu niet deze keer. Kom niet aan mijn dierbaren waar ik enorm veel van hou, in dit geval mijn lieve vriend. Leuk zo vlak voor kerstavond zei ze dan stopt onze vriendschap hier als jij zo erover denkt. Na 10 jaar is het dan ineens voorbij. Fijn! Was even de weg kwijt. Mijn vriend snapt t nog steeds niet. Ze was gewoon dus jaloers op onze relatie, en probeerde dat kapot te maken. Ben bijna 6 jaar gescheiden, was een topvent. Daarna kreeg ik iets met een grote narcist voor 2 jaar. En nu heb ik al iets meer dan 3 jaar een schatje van een man in mijn leven. Hopelijk blijft dat ook zo. We hebben het erg fijn samen. Maar ik ben er nog lang niet, en de hoofdoorzaak is mijn misbruikverleden. En dat wil ik zo graag een plekje geven. Mijn moeder heeft vaak gezegd, ja het is nu klaar en stel je niet zo aan, want papa heeft het vele malen erger meegemaakt dan jullie. Dan moet ze het echt wel geweten hebben. En dat mag ze niet zeggen tegen mij. Is ze gek geworden.
Zo herkenbaar dat de laatste week veel heeft losgemaakt. Voor mij is het misbruik door verschillende mannen 25 jaar geleden. Ik heb al veel therapieën, emdr gehad en toch haalt het me weer helemaal uit mijn doen. Ik merk dat er nog steeds veel weg gestopte dingen zijn die ik weer aan mag kijken. Alles behalve fijn maar anderzijds weer een stukje verder naar herstel.
Dit is ook de eerste keer dat ik er online mee aan de slag ga, via lotgenoten. Ook heb ik een hele fijne (nieuwe) partner waarmee ik erover kan praten. Iemand die me helpt om alles te (proberen) te snappen en mijn gevoel er te laten zijn.
Dus ik herken je en uit ervaring kan ik vertellen dat wegstoppen niet helpt. Ik heb ook jarenlang in de overleving stand gezeten en op vele manier gevlucht van alles. Nu weet ik dat de pijn op dat moment te groot was om te dragen en dat ik niemand om me heen had met wie ik kon delen.
Nu ben ik volwassen, kan en durf ik het beter aan al blijft het een erg vervelend proces.
Dus supergoed dat je het hier deeld, blijf erover praten als je kunt.
@Luna ik heb precies hetzelfde wat betreft evt dader(s) als je nog in vizier van ze bent, of hij/ze weten waar je wonen of bij jou wonen 5min vlakbij in de buurt. Hoe je dan weer in je kracht komt en goed in je lichaam en gevoel blijft ipv in je hoofd gaan zitten en uit je lichaam/gevoel willen treden (heb ik nu iig nog). Of spanningen en angst ervaren als jij in je kracht, lichaam en gevoel wilt komen. Ik vraag me ook best vaak af hoe andere vrouwen/meiden dat doen als je dader(s) dichtbij wonen of in vizier nog van bent hoe ze daarmee omgaan.
Hoi Roos, het is heel lastig als de dader(s) vlakbij wonen, mij iets te vlakbij. Want ben ze paar keer tegen gekomen in het winkelcentrum hier in de buurt, en ik ontwijk ze dan. Maar zit nu middenin een zware burnout, dus kom nergens momenteel. En dan realiseer ik me, wat ze gedaan hebben. Voel mij door mijn ouders compleet in de steek gelaten, hun zijn de schuldige niet ik. Maar hun zien dat anders, zeker mijn moeder. Heb mijn vader geconfronteerd waarom hij dit geflikt heeft. Zegt ie uit gewoonte. Ik keek m verbaasd aan. Hoe krijgt ie het voor elkaar. Maar ik ben nu ook op zoek naar psychische hulp, had er geen kracht voor en door die burnout veels te moe. Maar die moeheid heeft zich omgezet in kracht om te besluiten om hulp te aanvaarden en accepteren. Door dit hele gedonder zit ik nu al ruim 4 jaar thuis. De muren komen op mij af. Groetjes Luna
Hoi N, het is zeker voor velen een hele zware week geweest. Heeft behoorlijk wat los gemaakt. Ik zelf ben 10 jaar misbruikt door een hele goeie bekende van me, mijn vader. Ik was 8 toen het begon. En moeder heeft niets ondernomen, ik zeg je dat ze het wist, maar ze ontkent. Ben ik nog steeds na ruim 30 jaar pissig en verdrietig over. En heb/wil geen contact meer, maar ze blijven komen, kaartjes sturen en aanbellen soms wel 10 minuten. Ik woon wat hoger dus ze zien me niet. Gelukkig. Maar dit is niet leuk meer. Vind het knap van je dat het deelt. We steunen elkaar hierin.
Hi Luna,
Wat vervelend voor je dat je zo dichtbij de dader(s) woont. Als antwoord op je vraag wat EMDR is en inhoudt: EMDR gebeurt meestal met een bewegend lichtje wat je moet volgen met je ogen. Dit belast je werkgeheugen. Tijdens dit moet je de hele nare ervaring opnieuw herbeleven in je gedachtes, en dit belast ook je hersenen. Doordat je hersenen tegelijk bezig is met deze 2 dingen, valt langzaamaan de emotionele lading weg die je hebt bij de herbeleving van je ervaringen. Dit zal zeker niet meteen de eerste keer lukken. Ik heb zeker 6 sessies gehad. De sessies zijn mentaal erg slopend maar hebben mij nu toch erg geholpen.
Vóór EMDR werd ik emotioneel bij elk ding wat herinneringen ophaalde: zoals een naam, of liedje etc. Ik was dan erg van slag voor ongv 30-60 minuten. Dit belemmerde uiteindelijk te veel mijn dagelijks leven, dat ik besloot hulp te zoeken via de huisarts.
Nu voel ik vooral alleen boosheid naar hem toe. Onbegrip voor zijn acties, en het feit dat hij alles ontkent en mijn familie tegen mij probeert op te zetten. Mijn situatie is dus nog steeds lastig, maar de emotionele lading is bij mij een stuk minder.
Ik hoop je hier een beetje mee geholpen te hebben.
X
Hi N,
ik ben zelf verkracht door mijn stiefbroer. Ik heb hierdoor PTSS gekregen (diagnose door psycholoog). Ik heb EMDR gehad bij Mentaal Beter. Mijn psycholoog zei dat de gedachtes nooit helemaal weg zullen gaan. Maar door EMDR voel ik mij een stuk minder emotioneel bij die herinneringen. Dit heeft mij erg geholpen. Het verdriet, angst en schuldgevoelens zijn van een niveau 9 naar 3 gegaan. Ik ben hier best blij mee. Ik hoop dat dit je enigszins helpt.
X
Hoi, kun jij mij beetje uitleggen wat EMDR met je doet? Ik hoor er zoveel over. Wil zo graag weer mezelf kunnen zijn en niet als ik buiten loop, bang zijn om de daders tegen te komen, die zitten 5 minuten bij me vandaan helaas. Groetjes Luna
Hey,
Heel begrijpelijk, Ik ben er zelf ook behoorlijk van slag van, vooral omdat er veel mensen ook mee bezig zijn en hun mening moeten delen.. ik voel me elke keer bevriezen. Zelf ben ik er nog niet achter wanneer je het echt verwerkt heb maar mijn tip is lees het boek herstellen na sexueel misbruik en blijf erover praten❤️