‘feestje’ wat uiteindelijk anders liep…
Al dik een paar maanden draag ik dit alleen met me mee, voor het eerst vorige maand dit tegen mijn beste vriendin verteld en dierbare collega.
Een oud klasgenoot vroeg eind juli of ik met een vriendin wat kwam drinken bij hem thuis omdat zijn ouders op vakantie waren maar er zouden max 5 mensen komen. Eenmaal daar aangekomen en even later op de avond kwamen er alleen maar jongens en ik merkte dat veel drugs op hadden en alcohol, waardoor ik voor de zekerheid mijn spullen boven had neergelegd. voelde mij niet op mijn gemak maar elke keer was ik mijn vriendin kwijt want die was bij andere jongens ‘aandacht’ aan het zoeken. ik kende van de 15 jongens die er waren er maar 4. ik ging naar boven me spullen pakken en kijken of mijn vriendin boven was, ik zag haar niet maar ging daar even op die kamer zitten om mijn sleutels en alles bij elkaar te vinden omdat ik wilde gaan. op een gegeven moment kwamen 3 jongens de kamer binnen en ik wilde op dat moment naar beneden lopen maar ze hielden me tegen. ze duwden me op bed en 2 ervan pakte mij vast zodat ik me niet kon bewegen en me niet los kon krijgen terwijl de andere mij aan het betasten was en op gegeven moment me uitkleedde. aangegeven dat ze me los moesten laten en ik dit niet wilde maar ze luisterde niet. 1 van hen drong bij me naar binnen en ik schreeuwde om hulp maar ze deden hun hand voor me mond en dat ik me bek moest houden of ze deden me wat aan. Zo hebben ze elkaar allemaal afgewisseld en sommige andere jongens liepen langs en grepen niet in. voelde mij zo machteloos en eindelijk was het klaar en zeiden ze ‘ hier je kleren kleed je maar aan’ en toen liepen ze weg. heb me nog nooit zo vies gevoeld en alleen. ik ben toen naar beneden gegaan en heb ze ook niet meer gezien, ook de vriendin met wie ik was heb ik niet meer gezien.
Het duurt momenteel ook erg lang tot ik bij de psycholoog terecht kan…. dus momenteel herbeleef ik veel en slaap ik erg slecht.
5 Reacties
Echt vreselijk om mee te maken ! Ik vind het heel erg voor je. Misschien is het ook een idee om die oud klasgenoot het verhaal eerlijk te vertellen en ook zijn ouders. Zij zullen de desbetreffende jongens kennen en dan kunnen er stappen genomen worden. Ze mogen er niet mee wegkomen ! Wat ze gedaan hebben is strafbaar.
Hi Jenn,
Wat erg voor je dat je dit hebt moeten meemaken. En dank je voor het delen van je verhaal. Zo vervelend dat het ook is gebeurd in je eigen kamer (of huis) waar je je normaal het meest veilig voelde waarschijnlijk. Deze jongens zijn gewoon walgelijk.
Ben je al naar de huisarts geweest om doorgewezen te worden naar een psycholoog? Als het je dagelijks leven en fysieke gezondheid heel erg belemmert kunnen ze nog wel eens voorrang geven. Ik heb ook zo’n 20 weken moeten wachten totdat ik eindelijk contact had met een psycholoog, helaas.
Onthoud dat je nooit alleen bent, je kan altijd praten met in ieder geval mensen van deze community.
Sterkte met de her belevingen, ze zijn verschrikkelijk maar alles komt uiteindelijk goed.
❤️
Hoihoi Calathea,
Dit was niet in mijn eigen huis gebeurd maar in die van het oud klasgenoot. In november ben ik inderdaad bij de huisarts geweest voor een doorverwijzing… maar helaas zei ze dat overal de wachtrijen zo lang waren en ik op het moment niet meer een ‘acuut’ slachtoffer ben omdat het langer geleden is als 7 dagen geleden.
Dankjewel voor je lieve woorden ?
Hoi Jenn, wat verschrikkelijk dat je dit hebt moeten ondergaan. Heb je je verhaal aan iemand in je omgeving kunnen vertellen. Het is belangrijk om je trauma te delen met iemand die je vertrouwt. Je zou ook kunnen overwegen om aangifte te doen. Ik begrijp dat je de jongens niet kent, maar je kunt je verhaal wel met de politie delen. Laatst vernamen we hier van een persoon die aangifte deed en een tijd later te horen kreeg dat de politie met die aangifte en nog een, mensen opgepakt had, die en straf hebben gekregen. Heb je dat overwogen? Ik hoop dat je zo snel mogelijk een goede behandelaar aan je zijde krijgt. Iemand die met je deze verschrikkelijke gebeurtenis kan aanpakken. Ik snap dat je veel herbelevingen hebt en dat de slaap niet lukt. Probeer je ontspanning te zoeken: wandelen in de natuur bijvoorbeeld. Mijn belangijkste tip zou denk ik zijn om iemand in vertrouwen te nemen en je verhaal te delen. Zoals je hier in de community, ook zo krachtig hebt gedaan. Heel veel sterkte en we zijn er hier voor je. Groetjes, Edwin
Hoihoi Edwin,
ten eerste dank voor je lieve woorden ❤️
Ik heb pas een informatief gesprek gehad met de zedenpolitie en moet mijn beslissing over aangifte nog maken.
Gelukkig kan ik bij mijn beste vriendin en dierbare collega terecht van werk!