Intimidatie en bedreiging door een kind

Nooit gedacht dat ik hier nog eens een bericht zou plaatsen.

Ik ben coach van een sportteam en geniet er van om de jongens en meisjes te begeleiden. Niet alle kinderen zijn hetzelfde en sommige moet je soms wat vaker aanspreken op gedrag dan andere. 

Nu heb ik 1 jongen in mijn team (12 jaar) die vaak wat medestanders op zoekt en steeds incidenten veroorzaakt. Ik reageer niet overal op maar spreek ze wel regelmatig aan op gedrag en probeer ze de normen van de vereniging en het team bij te brengen. Maar omdat je niet overal steeds over wil zeuren worden die grenzen toch steeds iets opgerekt. 

Enige tijd geleden hadden we een wedstrijd waarin ik hem aansprak op zijn taalgebruik en omgang met één van zijn medespelers, hij kleineerde haar. Eenmaal in de kleedkamer gooit hij een shirt naar me, je zal denken wat is daar erg aan, maar in zijn geval was het provocerend gedrag en voor mij was dit de druppel, ik heb gevraagd of hij het shirt in de wastas wilde doen maar hij weigerde. Toen heb ik hem gevraagd de kleedkamer te verlaten. Dat deed hij niet. Daarop heb ik de kleedkamer verlaten met de mededeling dat ik dit met de ouders zou bespreken. 

Ik werd in mijn gang richting de ouder door een andere ouder opgehouden en toen ik de ouder vond stond deze al met zijn armen om zijn kind heen die hevig geemotioneerd was. Het kind riep dat ik dood moest. Keek me daarbij recht aan en de ouder zei er niets van. Ik gaf bij de ouder aan dat ik graag even in gesprek wilde. De ouder knikte maar het gesprek is er niet geweest die dag. Uiteraard heb ik het incident gemeld bij de vereniging, zij namen het hoog op. Ik heb aangegeven alsnog een gesprek te willen en heb de ouder de volgende dag gebeld. Ze waren verbaasd dat ik belde maar begrepen dat er een gesprek moest plaatsvinden. De daaropvolgende week kwam de ouder met het kind naar het gesprek. Er zaten nog twee anderen van de vereniging bij. Ik gaf aan dat ik het gedrag van het kind in het team niet tolereerde maar dat ik er wel graag samen uit wilde komen. De ouder vertelde dat het kind alles ontkende dus dat het zijn woord tegenover het mijne was, ze geloofden mij duidelijk niet. Ik vertelde dat er ook anderen bij waren en dat ze het konden navragen. Het kind begon tegen mij te schreeuwen en bedreigde me opnieuw, de ouder zei er niets van. Één van de personen van de vereniging sprak hem aan op zijn gedrag maar er veranderde niets. Opnieuw schreeuwde hij dat ik dood moest. Hij keek me recht aan en ik voelde me ontzettend geintimideerd, ook omdat de ouder niet ingreep. Sindsdien slaap ik slecht en voel ik me zeer gestressed. Ik heb inmiddels ook contact met een vertrouwenspersoon van de vereniging, het doet me toch meer dan ik verwacht had. Ik overweeg om te stoppen en baal daar ontzettend van omdat ik er altijd zo van kon genieten.