Huiselijk geweld
Hallo allemaal,
Ik weet eigenlijk niet helemaal of ik hier wat mee kan. En lees allemaal best wel hele heftige verhalen en voel me een beetje stom met mn eigen.. ik ben 22 jaar
Ik ben sinds kort definitief uit mijn relatie van (nog maar kort) 8 maanden. Het was zoals het altijd gaat in het begin heel leuk waarnaar deze al vrij snel een omslag kreeg.
Ik was meer zijn bezit dan vriendin en in het weekend werd dat van kwaad tot erger en uitte zich dat in trappen slaan haren trekken bijten. Dit was eigenlijk elk weekend zo.. zn ouders wisten niet wat ze met hem moesten en hebben hem naar 3 verschillende therapieen gestuurd voor deze agressie. Ze dachten dat het aan de drank lag. Wat voornamelijk ook het gedrag versterkte maar natuurlijk niet waar het vandaan kwam. Ik heb het eigenlijk allemaal over me heen laten komen. Ook het vreemdgaan van hem het liegen over drugs gebruik. Alles, ik wou hem niet kwijt en had alles voor hem gedaan. Na vele pogingen had ik het 7 december uitgemaakt. Alleen kon hii zich hier niet bij neerleggen en heeft hij de nacht van 28 december mij op komen zoeken thuis dronken. Je kan wel nagaan hoe dat is afgelopen. Hij moet voor de rechter komen en heeft voor nu een contact verbod. Ik merk aan mezelf dat ik het er heel moeilijk mee heb en eigenlijk elke dag er mee bezig ben en veel moet huilen ik heb weinig motivatie heb voor dingen. Voel me ook heel lelijk en merk dat ik niet positief naar het leven kijk.. ik wil mezelf terug maar zie het niet gebeuren.
4 Reacties
Wat naar wat je hebt meegemaakt en verdrietig dat je je nu zo lelijk voelt.
Heb zelf ook een geweldadige relatie meegemaakt en herkenning dat ook al is de relatie nu "over" dat het voor je gevoel nog niet over is en je er nog veel mee zit
Heel veel sterkte met je verwerkingsproces
en hopelijk heb je wat steun en/of (positieve) afleiding van omgeving
Graag hoor ik iets van jou terug! Veel liefs Denesha
Ik las direct dat je je verhaal zo ernstig niet vind. Ik wil heel graag erop reageren.
8 maanden is te lang niet te kort.
En je geeft aan je stom te voelen. Heel herkenbaar. Je vind jezelf geen echt slachtoffer. Mischien eigen schuld ook beetje?
Elk verhaal is uniek en iedere persoon ook. Er is geen verhaal erger of minder erg. Het is ook nog eens hoe iemand iets ervaart.
Jou verhaal is stom door hem. Dat hij dit je heeft aangedaan!! Dat is het enige stomme wat ik lees hier.
Je verdiende dit niet. Ik vind het heel knap dat je zo ver bent en beseft dat dit niet oke was. Dat is heel sterk! Onthoudt asjeblieft dat ook jou verhaal net zo erg is als alle verhalen. Want deze gedachte brengt slachtoffers vaak terug. Omdat ze het proberen te verdringen...het was niet zo erg.
En uiteindelijk wordt het verhaal dat je 20 jaar verder ben met hem.
Werkelijk alles wat je zegt is een slecht teken. Jij had niets kunnen veranderen. En hij gaat niet veranderen. Je zal geen succes verhaal kunnen vinden na zo een relatie.
Dus niet stom..ik vind je echt heel sterk. Elke dag bij zo iemand is al een dag teveel. En ook jij hoeft jezelf niet weg te cijferen. Heb je lang genoeg gedaan zo te lezen.
Zorg goed voor jezelf!
Dat verdien je.