bewijs geweld achter de voordeur
Beste groepsleden,
Ik ben al langer het slachtoffer van huiselijk geweld. Ik ben getrouwd, heb kinderen en een koophuis. Ik heb geprobeerd te scheiden, maar door hem stagneerde het gesprek steeds. Ik heb geprobeerd instanties op de voorhand te betrekken de afgelopen maanden, maar zonder resultaat. Ik werd afgelopen donderdag weer aangevallen. Ik heb eindelijk een keer 112 gebeld. Ik durfde het! Iedereen zei ook, gaat het mis bel 112. Ik heb de kinderen naar buiten gekregen. Twee van de drie werden door hem vastgehouden. De politie ter plaatse hielp niet. Deed of het een ordinaire ruzie was. Ik had mij verdedigd door met een vlakke hand te slaan en hem weg te duwen, Hij heeft mij geprobeerd te bijten, vast te pakken en tussen de deur te slaan. Ik had letstel, maar de politie nam mijn verhaal en het letstel niet op. Ik werd door de agent zelfs verweten dat ik dat ik dan maar een jaar en vier maanden geleden het huis uit had moeten gaan als het zo erg was. Ik heb niet anders geprobeerd.Hij zit nu prinsheerlijk in zijn eentje in het huis. Ik zit met 3 kinderen al een week bij mijn ouders. Hulp instanties kunnen(willen) niets doen. Ik probeer ze er constant aan te herinneren dat dit niet één voorval is en dat we nog niet veilig zijn.Ik blijf proberen, maar heb geen hoop meer. Ik regel alles voor de kinderen nu. Hoe kan niemand zien dat hij niets doet. Tegen de agent heb ik een klacht ingediend. Maarja dat lost nu weinig op. Maandag ga ik toch proberen om aangifte te doen.
Heeft iemand nog tips aan waar je aan kunt denken aan bewijslast van huiselijk geweld achter de voordeur en om aan te tonen dat het gebeurd is. Waar je misschien niet in eerste instantie aan denkt.
De wereld is kapot naar mijn inzicht. Het is makkelijker om een leugenaar te geloven, dan het slachtoffer. Men doet liever de ogen dicht en laat de bureaucratie het hoogtij vieren.
De kinderen en wij worden niet gezien.
3 Reacties
Dag ikbenhet,
Helaas al weer een bewijs dat aangifte van mishandeling vaak geen zin heeft. Het lijkt wel of victim blaming tot de basisvaardigheden van veel politieagenten behoort. 'U had veel eerder bij die man weg moeten gaan (jouw ervaring)', 'U heeft, door uw middelvinger op te steken het geweld zelf uitgelokt, we doen niets met uw aangifte (mijn ervaring)', 'U had beter niet zo'n kort rokje aan kunnen trekken'. Het zijn voor slachtoffers bekende kreten, die aantonen dat veel agenten volslagen incompetent zijn als het gaat om mishandeling.
Ik kan je niet echt advies geven wat je in jouw situatie moet doen, maar ik vrees dat je kansloos bent met zowel je aangifte als je klacht. Ik heb de zelf-geweld-uitgelokt agent (en ook zijn chef) laten weten wat zijn behandeling met mij heeft gedaan en dat was het veroorzaken van een tweede PTSS na de eerste door de zware mishandeling zelf. Gevolg: hij heeft aangifte wegens belediging tegen mij gedaan en ik ben anderhalf uur lang onder grote druk verhoord. Justitie heeft de aangifte geseponeerd.
Wees alsjeblieft voorzichtig met wat je gaat ondernemen en doe het nooit alleen, want dan heb je geen poot om op te staan. En laat je nooit overhalen door excuses en wat voor lieve woorden dan ook van deze man: hij zal altijd gewelddadig blijven.
Ik wens je van harte toe dat over niet al te lang het leven je weer een beetje gaat toelachen.
Hoi,
Dankjewel. Ik ga nooit meer terug. Als ik geen kinderen had gehad, dan was weggaan simpel. Maar omdat je die ook nog wil beschermen loop ik straks het gevaar dat ik aan ouder vervreemding doe. Ik ben alleen maar bezig ze nu veilig te stellen en ik hoop dit op de lange termijn ook nog te kunnen doen. Als alleen hun een veilige toekomst bieden maar lukt, dan heb ik vrede.
En wat vreselijk wat jou is overkomen. Ik gun je veel geluk, rust en liefde toe
Het ligt voor de hand dat je eerste zorg is om je kinderen te beschermen, maar verlies niet uit het oog dat jij zelf je ook weer veilig moet gaan voelen. Dat is niet alleen voor jou veel beter, maar ook voor je kinderen. Ze hebben je heel hard nodig, ook zij zijn beschadigd.