Seksueel misbruik

Lotgenotengroepen seksueel misbruik

De plek waar slachtoffers en hun omgeving ervaringen uitwisselen.

In contact komen met lotgenoten? Maak in 3 klikken een account aan.
Meld je aan of Log in

Nieuwste verhalen

  • Lieve lotgenoten, 

    Ik heb eerder in deze community een oproep geplaatst voor het project Herstelcirkels maar nog niet eerder mijn verhaal gedeeld. Dat wil ik graag alsnog doen. 

    Op 8 september 2003 stond mijn leven op z’n kop. 20 jaar oud was ik toen en ik woonde bij mijn ouders en broertje in Heelsum (Gelderland). ’s Avonds laat fietste ik van mijn toenmalige vriend naar huis en ben ik van mijn fiets getrokken. Onder bedreiging van een mes werd ik verkracht door een man die later voor meerdere delicten werd veroordeeld. Ik was doodsbang en heb thuis gelijk mijn moeder verteld wat er gebeurd was. Zij belde meteen 112 en maakte m'n vader wakker, die al sliep. Daardoor heb ik geen seconde nagedacht over wel of geen aangifte doen want ik kwam ik gelijk in het traject terecht met politie en onderzoek. Dezelfde nacht is er DNA materiaal van de dader gevonden op de plek van de verkrachting, wat later gematcht is met andere slachtoffers. Door goed onderzoek van de zedenrechercheurs uit Arnhem is de dader twee maanden later opgepakt in Noord-Brabant, waar hij ook andere slachtoffers had gemaakt. Maart 2004 vond de eerste rechtszitting plaats en in juni 2004 werd hij veroordeeld tot 30 maanden cel en TBS. Met een advocaat voerde ik ook nog een civiele procedure die helaas veels te lang duurde waardoor ik pas halverwege 2006 het juridische stuk achter me kon laten.

    Naast alle angst en onzekerheid ná de verkrachting, heb ik me verschrikkelijk alleen gevoeld. Ik trok mezelf terug en vond het moeilijk om over mijn angst en andere gevoelens (boosheid, eenzaamheid, wanhoop) te praten met mijn ouders, broertje, vriend en vrienden. Ik durfde er niets over te delen omdat ik hen niet wilde belasten met mijn negatieve gevoelens en pijn. Ik durfde niet naar hun ervaring te vragen omdat ik dat verdriet er niet bij kon hebben. Pas toen ik in 2016 mijn eigen verhaal uitbracht in een boek, kon ik iets delen van al die emoties die in mij omgingen.

    Voor het eerst voerde ik gesprekken waarin ook zij konden delen wat die hele periode met hen gedaan had en waar ze tegenaan liepen. Ze waren unaniem: ze hadden geen idee van de enorme impact op mij en wisten niet hoe zij mij hierin konden steunen. De gesprekken met mijn ouders en broertje lieten mij zien wat ik gemist had. Wat had ik destijds graag omringd willen worden door hun liefde en steun! Dat is de aanleiding geweest om in 2021 het project Herstelcirkels te starten, waarin ik samen met andere lotgenoten, Slachtofferhulp, Perspectief Herstelbemiddeling, Restorative Justice Nederland en andere organisaties samenwerk om slachtoffers en naasten in de toekomst te ondersteunen en een plek te bieden waar ze samen een stapje in herstel kunnen zetten. 

    Dit is mijn verhaal in een notendop. Ik ben mezelf in die 19 jaar vaak tegengekomen en heb verschillende therapieen gevolgd om met mijn angsten om te kunnen gaan. Na de geboorte van m'n oudste ontwikkelde ik een dwangstoornis, waar ik goede hulp voor gehad heb. 

    Nog steeds ben ik alert als ik op straat loop en het is rustig. Alleen fietsen door het donker is voor mij nog altijd lastig en door het trauma ben ik soms intuitie gaan verwarren met angst waardoor ik rode vlaggen niet zag in latere situaties. Hierdoor ben ik later opnieuw slachtoffer geworden. In 2018 ben ik een spiritueel pad op gegaan (A course in miracles/een cursus in wonderen) en heb een opleiding tot vergevingscoach gevolgd. Vergeving en leven vanuit (zelf)liefde en vertrouwen zijn voor mij het grootste omslagpunt geweest om betekenis te kunnen geven aan wat er gebeurd is en een transformatie door te maken. Ik hoop mijn ervaring uiteindelijk ten goede in te kunnen zetten voor anderen die nog in het donker zitten of nog niet door die dikke mist heen zijn. 

  • Een date vroeg mij terloops of ik in de psychologie werkte en was eerst wat vreemd maar dat trok bij en we hebben het leuk gehad. Maar later op straat werd ik flauw, belde hij een taxi en zei ik dat ik alleen naar huis wilde. Hij werd erg agressief en is (ik was er niet echt bij) toch bij me thuis beland. Uiteindelijk ben ik knock-out gegaan (ik kon niets meer bewegen) en toen ik wakker schrok, was er seks gaande. Daarna was hij heel beledigend.
    Er is buiten mijn weten over me gepraat en gelachen en toen ik (na een tijdje) ietwat begon los te laten over wat er was gebeurd, confronteerden zijn kennissen me opeens (er was iemand bij die ik als redelijk veilig zag en die straalde). Toen schoot ik weer in trauma, bijna erger dan van de daad zelf

    .
    Hebben jullie ervaring met (zulke) reacties van de omgeving? Ook dat ‘het wel spannend lijken te vinden’, hm. 

    Ik merk dat mensen het soms (stellig) opnemen voor iemand met afwijkend gedrag en ook met een psychische kwetsbaarheid heb je natuurlijk vrienden nodig. Maar soms kwetst het me (en meer) en als die persoon mensen (waarschijnlijk) drogeert en verkracht bijv.

  • Ongeveer 2 jaar geleden was ik met mijn ex. In de zomer gingen mijn ouders een weekje weg en hadden wij op het huis gepast. In 1 van deze dagen hadden we zin in voorspel. Natuurlijk was dat leuk, maar daarvoor had ik een stres volle periode achter de rug. We hadden al gemerkt dat wanneer ik bij mijn hoogtepunt was, meerdere keren, het soms teveel kon zijn. Daar hielden we gelukkig dan ook rekening mee. Dus op een gegeven moment werd ik echt licht in mijn hoofd, dat het te heftig werd. Wat deze situatie raar maakt is dat ik we bezig waren en ik al nee had gezegd maar het was fluisterend. Toen klaargekomen keerde ik mijn rug naar hem toe en sprak niet tegen hem. Hij vroeg wat er aan de hand was en had het aan hem verteld. Hij zei dat hij het niet had gehoord en dat hij me echt niet geen pijn wilde doen.  Plots stond hij op en ging naar mijn kamer. Even later ging ik maar toch kijken waar hij was, bleek dat het hem zoveel zeer deed, dat hij mij pijn had gedaan, dat hij aan het huilen was. Dit is waarom ik geen aangifte heb gedaan. Maar ondanks deze situatie ben ik erachter gekomen dat het echt wel meer met mij deed en ook met hoe ik met mannen omga, wat betreft liefde (fysiek en emotioneel) en lust. Heeft iemand misschien een tip voor mij om specifiek dit scenario beter te verwerken?

Groepen per incident

Publieke groepen (2)

Voor slachtoffers van seksueel misbruik

Lotgenoten 184 verhalen124 leden

Besloten groepen (2)

Voor slachtoffers van seksueel misbruik

Lotgenoten 184 verhalen124 leden

Je staat er niet alleen voor

Na een ingrijpende gebeurtenis kan het fijn zijn om in contact te komen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Dat kan in onze lotgenotengroepen. In onze community vinden slachtoffers, nabestaanden en getuigen van misdrijven, ongevallen en/of rampen steun en herkenning bij elkaar. Het is een plek waar je je eigen ervaringen van je af kunt schrijven en vragen kunt stellen aan lotgenoten.

Uit ervaring weten we dat het een opluchting kan zijn als mensen hun gevoelens met elkaar kunnen delen. Juist als zij soortgelijke ervaringen hebben. Mensen vinden erkenning en steun wanneer zij merken dat anderen hetzelfde doormaken.

" Ik ben echt weer een stap verder gekomen met behulp van de community. Ik heb veel positieve reacties gekregen en dat doet me goed. Het voelt zo fijn dat je dit met elkaar kunt delen en elkaar echt kunt helpen." - Antje

Ook voor de Helpers

Wanneer iemand in je omgeving slachtoffer wordt, is alles ineens anders. Je wilt helpen, maar hoe doe je dat goed? Het is logisch als je dan vragen hebt. 'Wat moet ik zeggen tegen iemand die slachtoffer is geworden?' 'Hoe kan ik er echt zijn voor een ander?' Met deze en andere vragen kun je terecht in de Voor de Helpers-groepen . Ook kun je er jouw eigen tips delen met anderen.

Helpers

Deel je verhaal

Als lid van onze lotgenoten community hoef je niks uit te leggen.

Word ambassadeur van de online lotgenoten community.

Lees meer
Ambassadeur oproep