Vandaag 1 jaar geleden..
Vandaag, 1 jaar geleden..rond dit tijdstip, ben ik verkracht en is mijn leven compleet overhoop gegooid door iemand waar ik toen een relatie mee had. Het hele verhaal staat tussen mijn ervaringen..
Hoe gaan/ gingen jullie hiermee om?
Ik ervaar behoorlijke spanning bij mezelf en zie mezelf letterlijk liggen, vechten en huilen en hoor mezelf weer helemaal terug op dat moment, denken: ik ga nu, hier.. op dit moment dood. Dit is het laatste wat ik zie en meemaak. Het moment na deze gedachten kwam er " overgave".. ik ben weg, kan me niet meer verzetten en heb geen idee wat er met me op dat moment gebeurt.
Hoelang het heeft geduurd.. geen idee. Ik kom vervolgens bij, loop de slaapkamer uit, kijk om de hoek de woonkamer in en hij is aan het game en via de headset aan het praten met zijn vrienden.. ik hoor hem, maar ver weg. Vervolgens loop ik naar de badkamer, ik heb ontzettend veel pijn.. ben daar op de grond in elkaar gezakt.
4 Reacties
Ow wat erg! Kei zware herbeleving! Heb je wel professionele hulp aangevraagd met t verwerken van dit trauma een jaar geleden?
Emdr therapie heeft mij wel geholpen met opdringerige flashbacks en ook tegen de nachtmerries en herbelevingen.
Niet alleen mee blijven lopen hoor, je zet jezelf vast. "Mentale gevangenis." Heb je dit nog vaak dan? Veel goeds! grtjs, mmizu
Echt verschrikkelijk E.v. is diegene nu wel weg van jou?
Ik ben er eerst ook niet mee omgegaan erg en onderdrukt. Daarna heb ik express na gedacht over de vervelende gebeurtenis en herbeleven, door middel van tekeningen of schrijven. Het was heel vermoeiend maar het heeft wel geholpen om de spontante herbeleving te laten stoppen.
❤
herkenbaar. ook het verdwijnen op dat moment. heel eerlijk. in het begin ging ik er niet mee om. ik vluchtte er van weg. verzoop mezelf in de drank drugs en losbandigheid. niet bepaald de besteboplossing dus, maar voor mij was dat toen de oplossing. het besef en de confrontatie met de ander rondom wat er gebeurd is zijn voor mij de zaken die eraan hebben bijgedragen om te herstellen.
zekerheid vinden dat het mij niet zomaar nog een keer overvalt en dat ik sterker in mijn schoenen kwam te staan. zowel psychisch als lichamelijk.
de vraag aan mijzelf stellend:
wat maakt mij klein? dus wat maakt mij groot?
kwetsbaar? sterk?
ik ben daarmee aan de slag gegaan zodat die beelden dan ook minder zwaarwegend werden.