Overslaan en naar de inhoud gaan
Terug naar Voor slachtoffers van seksueel misbruik

Avondje stappen

Het is nu bijna 3 jaar geleden na de bewuste stapavond.

Ik was op weg naar huis na een avondje stappen toen hij me op stond te wachten op de hoek. In de kroeg hadden we het gezellig gehad en het voelde dan ook niet gek dat hij mee liep en mee naar binnen ging.

Ik merkte al snel dat hij meer wilde dan dat ik wilde en heb mezelf echt met mijn handen afgeschermd zodat hij maar niet 'binnen' kon dringen. Ik kon alleen maar huilen. Uiteindelijk om maar zo snel mogelijk van hem af te zijn heb ik hem met mijn mond bevredigt. Ik kon alleen maar kokhalzen.

Ik heb me heel lang geschaamd, omdat ik uiteindelijk huilend toe heb gegeven. En heb het binnen mijn vrienden/familiekring ook maar met 1 iemand gedeeld. Waarbij ik niet het gevoel heb dat ik word gehoord. Verder heb ik het nooit gedeeld uit angst en schaamte. 

Ik kerk dat het vertrouwen in andere mensen door deze gebeurtenis echt verminderd is en ik ook een enorme angst heb om me te binden aan mensen. Herkennen meer mensen zich hierin? 

Bezig met laden...

4 Reacties

25 oktober 2020

Vertrouwen dat is toch dat je iemand zegt te geloven maar wacht tot ze doen wat je verwacht wat ze zullen doen, namelijk je teleurstellen?

Ja herkenbaar hoor. Vertrouwen is een vreemd iets maar ook een heel kwetsbaar deel.

Je hebt het 1 iemand verteld. Waarom deze persoon en waarom niet nog iemand?

26 oktober 2020

Beste Leeuw, nu al bij na drie zit je met deze afschuwelijke ervaring waar je dagelijks last van hebt. Dat wat je schrijft is een misdaad met ernstige gevolgen voor jou. Dat je je schaamt is een bekende ervaring. Mensen die misbruikt zijn vragen ze vaak af of ze zelf niet ook een beetje schuld hebben. Nee, jij heb je verzet en hij is over jou grenzen heen gegaan. Anderen kunnen zich geen voorstelling geven over jou aangedaan is. Ik raad je aan snel professionele hulp je zoeken. Centrum Seksueel Geweld kan je verder helpen. Slachtofferhulp is ook een goede insteek. Daar heb je het telefoonnummer al van. Sterkte

29 oktober 2020 (bewerkt)

lieve leeuw88,

wat je schrijft is voor mij ook heel herkenbaar
die angst, die schaamte en dan nog niet het verdriet te vergeten door de afstoting en het ongeloof wat de mensen om je heen in je hebben
en het wantrouwen wat jezelf hebt opgedaan na deze gebeurtenis
Alleen hoe anderen zich opstellen naar jou toe daar heb je geen controle op

ik kan je adviseren met je huisarts te gaan praten en misschien kan die je verder verwijzen of met je meekijken naar iets geschikt voor jou dat je jezelf niet zo blijf verafschuwen en dat je aan jou toegedane leed gewerkt kan worden
Het is een heel negatief emotioneel traject wat jezelf binnenin doorsta
maar onthou 1 ding het is nooit jou fout geweest die ander had dat allang gepland in zijn hoofd
en deze heftige gebeurtenis had nooit mogen gebeuren het ligt niet aan jou

behartig je eigen belangen en luister niet naar de mensen die dit nog nooit hebben meegemaakt want die weten niet waar ze het over hebben
het jou overkomen en niet hun
die hun hebben makkelijk te praten of te denken

dus leeuw88 ga hierover praten met proffesionals die kunnen je begrijpen en juiste richting terug insturen

veel sterkte alone

11 november 2020 (bewerkt)

lieve leeuw88,

Wat naar dat dit jou is overkomen. Echt vreselijk dat iemand zo misbruik van jou heeft gemaakt. Ookal hadden jullie het eerder gezellig samen betekent niet dat hij nu recht heeft op ANYTHING! Ook heb jij het zo duidelijk aangegeven dat je het niet wilde en hij is toch doorgegaan. Ik kan me helemaal voorstellen dat je hem met je mond bevredigt hebt om er maar vanaf te komen, dat zou ik misschien ook gedaan hebben om het alternatief proberen te voorkomen.
Ik ben erg boos voor je en wil je op het hart drukken dat je recht hebt om te voelen hoe je je voelt.
Mijn psycholoog heeft ook gezegd dat mijn ervaring zou worden geclassificeerd als date rape en daar lijkt het voor jou misschien ook op. Ik herken ook helemaal het gevoel dat je minder in mensen kunt vertrouwen. Ons lichaam probeert ons te beschermen maar nu weten we niet meer wie of wat een mogelijk vijand kan zijn. Dat is echt zo'n onrustig en vervelend gevoel. Ik merk ook dat ik door kleine dingen getriggerd ben en dat ik dan mensen in mijn hoofd klassificeer als goed of slecht wat natuurlijk niet zo werkt.
Wat mij heeft geholpen is om in ieder geval die gevoelens te erkennen en als je dan opeens boos/afstandelijk voelt naar iemand (die belangrijk voor je is) dan kun je dat ook eventueel communiceren naar hen zodat ze er ook voor je kunnen zijn en je gerust te kunnen stellen. Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan :) Ik had gehoopt dat ik eerder een goede match met een psycholoog had gevonden, maar ik weet ook hoe moeilijk het is om dat traject aan te gaan. Je kunt ook eventueel vragen aan andere om je daarbij te helpen (wil ik trouwens ook wel doen <3)

hele dikke knuffel voor jou! Als je er aan toe bent om meer erover te praten, kijk ik er naar uit. Ik had ook een lange periode erg veel moeite om er met mensen over te praten dus ik vind het al super knap dat je dat hier doet. Het wordt echt beter <3