Zoon van 16 verloren

In maart 2026 hebben wij onze lieve zoon Zeno van 16 jaar verloren door zelfdoding. Sindsdien is ons leven voorgoed veranderd. We zagen het totaal niet aankomen. Het was een sportieve, vrolijke en lieve jongen. Achteraf liep al een tijdje met depressieve gedachten en toen er iets gebeurde binnen zijn relatie zag hij het  helemaal niet meer zitten. Ik loop met een groot schuldgevoel maar ook een beetje boos omdat we niet gewaarschuwd zijn door mensen die wel wisten hoe erg maar niks zeiden uit angst dat hij dan juist iets zou doen.

Ik woon in Rotterdam (Nesselande) en zou heel graag in contact komen met moeders uit de omgeving die ook een zoon of dochter in de tienerleeftijd door zelfdoding heeft verloren.

Ik neem al deel aan een lotgenotengroep, maar zou het fijn vinden om daarnaast persoonlijk contact te hebben met iemand die dit intense verdriet en gemis herkent.

Misschien kunnen we eens samen wandelen, koffie drinken, over onze kinderen praten of gewoon naar elkaar luisteren.

Zijn er ouders uit Rotterdam of omgeving die hier ook behoefte aan hebben? ❤️🕊️