Niet te doen

Update van mijn gruwelijke verhaal wat ik op 2 mei met jullie heb gedeeld. Mijn oplichting voor de duur van 3 maanden met werkelijk elke cent waar ik voor heb krom gelegen om mijn droom (rust en ruimte) waar te maken weg is en verdwenen. 

Ik werd getriggerd door het verhaal van Lisje en haar man die op dag 1 zoveel uren aan de telefoon hebben gezeten met de criminelen. Ook ik zat op dag 1 van 17.30u tot 01.00u in de nacht aan de lijn met de criminelen. Daarnaast kan ik opnieuw niet slapen en opende deze site. 

Nu ik inmiddels weken verder ben had ik gehoopt dat me wat meer rust was gegund. 

Ik heb allereerst aangifte gedaan. Dit moest face to face wist men (politie) mij te vertellen omdat mijn zaak zo bijzonder is. Op het bureau zijn we gestart, na twee uur vragen beantwoorden waarbjj de agent deze direct digitaal verwerkte waren we nog maar bij 13 februari. (Mijn zaak is op 10 februari gestart). De agent gaf aan dat de zaak zo enorm omvangrijk is dat mij is gevraagd de aangifte thuis uit te werken en toe te sturen. Dit resulteerde in een aangifte van 7 delen die ik door heb gestuurd (50 pagina's).

Hiermee was het nog niet klaar. Men had ook alle communicatie tussen mij en de criminelen nodig. Alle mail, alle transacties, alle facturen, alle telefoongesprekken, alle afbeeldingen en screenshots en alle whatsapp communicatie. Alleen de totale whatsapp berichten waren er 254 dus je kan je voorstellen hoe dit heeft uitgepakt.  

Op 15 juni bezoek gekregen van agenten bij mij thuis. Na een gesprek van 2,5 uur met inhoudelijke vragen heb ik vier overvolle ordners meegegeven met de gevraagde documenten. 

Een week later mail van politie. Ik had alle transacties vanuit mijn eigen bank (prive en zakelijk) uitgezocht geordend en meegegeven maar....men heeft ook de transacties, transactie ID's en bankgegevens nodig van de rekeningen die ik bij andere banken heb moeten openen en de crypto platformen waar ik crypto heb moeten kopen en overmaken. Ik dacht....als men ziet waar mjjn geld van mijn eigen bank naartoe is gegaan is dit voldoende. 

Gevolg....opnieuw aan de slag. Weer de confrontatie met alles wat me afgenomen is. Ik ben uiteraard heel blij dat men als politie grondig is maar wat een energie kost dit. Je zou kunnen zeggen....het zelf opschrijven van het verhaal (aangifte) werkt helend. Ik heb het niet zo ervaren. Momenteel ben ik nog steeds bezig met alle informatie aanleveren en is het eind nog niet in zicht. 

Wat ik als extra zwaar ervaar is dat ik geen keus heb in tijd voor mezelf nemen. Er moet geld op de plank komen want er is helemaal niets meer. Rekeningen stromen binnen en ik kan ze niet betalen. Dus werk ik me te pletter als zzp'er, ik typ en zoek om alle info bij de politie te krijgen en ik slaap, (tenminste dat probeer ik)

Ondertussen denk ik....waar is het goed voor. De pakkans van de criminelen is heel laag en de mannen in mijn zaak hebben geen sporen achter gelaten. Vervolgens denk ik....als het mij niet helpt dan hopelijk iemand anders. 

Meest pijnlijke vind ik de klap na die ik diep voel en niet te verteren vind. De bank die simpelweg aan geeft dat ze geen enkele cent compenseren en niets voor me kunnen doen. Dat voelt zo hard als eigen schuld dikke bult. Als zakelijk bedrijf begrijp ik de bank, als persoon doet dit zo ontzettend veel pijn. 

Daarbij heb ik nog gedacht...mjjn zaak is niet doorsnee. Het gaat verdorie om 3 maanden, een bende die geraffineerder is dan gebruikelijk (heb ik niet zelf bedacht) en er is zo ongelooflijk veel geld weg....niets van dit alles telt mee. De bank zegt...jammer maar helaas. 

En even voor de duidelijkheid. Elke oplichting is verschrikkelijk en ik voel me werkelijk betrokken bij iedereen, grote of kleinere zaak. 

Tot slot wens ik iedereen of het nu lang geleden is of recent ontzettend veel sterkte. Wat zijn we met zijn allen toch ongelooflijk de klos.