Eerste bericht
Hoi allemaal,
Het is nu iets meer dan twee weken geleden dat het is gebeurd en ik merk dat ik het er met eigenlijk niemand over kan hebben binnen mijn bekende kringen. Het helpt niet dat de dader een goede vriendin van me was, waarmee ook veel gedeeld heb. Weinig voelt veilig. Zelfs in isolatie keert ze terug met hoe ik haar nagels op mijn rug voel, en hoe ik haar stem nog hoor zeggen dat ik "gewoon stil moest liggen". Het was op mijn eigen bank. Hoe gaan jullie ermee om, om weer op die plekken te kunnen zijn of mensen weer te kunnen vertrouwen?
Bezig met laden...
2 Reacties
Wat moet je een eenzaam gevoel hebben. Het is ook nog wel heel kort geleden en wat naar dat je dit moest meemaken.
Het enigste maar ook cliché antwoord is tijd. Langzaam in je eigen tempo de regie weer nemen.
Heb je helemaal niemand die je vertrouwd want dat een soort van startpunt kunnen zijn, vanwaaruit je voorzichtig je wereldje weer wat vergroot.
Misschien professionele hulp of vind je dat een te grote stap?
Je kunt Slachtofferhulp zelf bellen of naar de site van Centrum Seksueel Geweld voor misschien wat advies.
Zelf ben ik als kind misbruikt maar had ook in mijn volwassen leven meerdere ervaringen van seksueel geweld. Maar ook al wat ouder dan de meesten hier.
Dus misschien is jouw ervaring toch wat anders, met hoe dan ook, vaak dezelfde gevolgen.
Ik hoop dat er nog meer lotgenoten willen reageren, dat is vaak ook helpend en geeft (h)erkenning.
In ieder geval heel veel sterkte!
Hoi Daavh,
Wat dapper dat jij je verhaal hier deelt. Wat erg dat je dit is overkomen.
Uit je verhaal maak ik op dat je in je eigen sociale kring geen mensen hebt die je voldoende vertrouwd om te vertellen wat je is overkomen? Heb je melding gedaan bij de politie? Of is deze stap nog te groot om te zetten?
Wellicht is contact met een live lotgenotengroep iets voor jou? Via onderstaande link kun je hier meer informatie over vinden.
https://www.slachtofferhulp.nl/emotionele-hulp/contact-met-lotgenoten/#…
Om mensen weer opnieuw te vertrouwen heeft tijd en geduld nodig. Niet iedereen is er op uit om je pijn te doen. Heb je al overwogen om er met een professional/psycholoog over te praten?
Groetjes,
Henriek