Terugval.
Goede dag allemaal.
Na een voor mij depressieve start van jaar. Ging het wel weer redelijk vooruit. Begon weer wat mobieler te worden. Leek snel weer te kunnen fietsen en auto rijden. Begon me geliefde wandelen weer wat op te pakken.
Helaas heeft een hardnekkige en aanhoudende spier blessure roet in eten gegooid. Terug met krukken lopen. Weer thuis zitten, been rust geven. Geen fiets en wandelen meer. Zowel fysio als (huis)arts kan er niets mee.
Waar net weer even lekker ging. Leuke vooruitzichten, wordt je na 2.5 jaar weer terug geworpen. Ik weet het is een proces van vallen en opstaan.
Herkennen jullie je hierin? Heeft het voor gezorgd dat je ergens mentaal ook een klap heb gehad?
Hoop dat het verder allemaal goed gaat met jullie.
Groetjes stefan.
4 Reacties
Hoi Stefan,
Heel herkenbaar, ik zou als ik jou was weer eens contact opnemen met je arts van het ziekenhuis.
Heb ik ook gedaan nadat ik weer pijn begon te krijgen na 2 jaar, helaas daardoor weer geopereerd en weer revalideren. Maar ook daarna niet van de pijn af, doorgestuurd naar de pijnpoli.
Na 2x behandeld te zijn aan een zenuw, ben ik grotendeels van de pijn af.
Mijn advies blijf niet met pijn rond lopen en laat je doorverwijzen naar een pijnpoli.
Heel veel sterkte en succes 💪💪😘
Liefs Ilonka
Hai STefan,
Wat ongelovelijk waardeloos zeg!
En ja, dat zoiets mentaal een klap terug geeft herken ook ik wel.
Misschien is dat wel logisch ook.
Toch besef ik dat ik eigenlijk altijd wel ergens de moed heb kunnen vinden om weer vrij snel "op te staan" geestelijk. Vallen, opstaan en weer door is jouw motto heeft een vriendin van me wel eens gezegd. Maar dat moet je kunnen en ik ben me er heel erg van bewust dat dat niet iedereen gegeven is. Want makkelijk is het soms alles behalve.
Mijn advies, blijf in verbinding met jezelf en je omgeving. Praat erover, vraag advies, vraag doorverwijzing.
Probeer te stappen uit het machteloze gevoel wat je soms overvalt, en kijk wat nog wel mogelijk is, in plaats van alles wat niet lukt.
Makkelijk?
Nee zeker niet!
Heel veel succes en sterkte,
Lieve groet, Nel
Hoi Stefan
Ja, zo herkenbaar (wil net mijn stuk erin zetten als nieuw stuk).
Het is op zo'n moment zo moeilijk om positief te blijven
Ik wens je heel veel kracht
XOX Chantalle
Hoi Stefan,
Ik ken het, dat gevoel dat het even goed gaat en dan na een tijdje gebeurd er weer iets weer een terugval, weer terug naar die verrekte krukken het belemmert je gemoedstoestand zo erg, het is erg moeilijk om er weer vol voor te gaan ondanks dat je weet hoe het proces werkt voelt het alsof je extreem veel stappen terug doet. Ik hou me vast aan de woorden: Er komt altijd weer iets goeds op mijn pad en misschien moet ik maar gewoon accepteren dat ik 1 van de zoveel mensen ben die constant pech hebben en je jezelf gaat afvragen of je dat hebt verdiend en misschien zelfs waar je het nog allemaal voor doet, is het de pijn waard. Ik heb een ernstig auto ongeluk gehad 3 jaar geleden en daarbij mijn onderrug en bekken aan beide kanten doorgebroken en daarbij blijvende zenuwschade in mijn ischiadicus. Wat er voor zorgt dat ik niet meer kan wandelen. Ik kies ervoor omdat niet te geloven, het zorgt ervoor dat ik met krukken blijf lopen en niet meer de rolstoel in wil. Het is een zwaar proces en niemand begrijpt je gevoel op dat moment. Ik hoop dat er momenten komen in je leven waarvan je kan zeggen ondanks alles ben ik toch zo blij dat ik dit nog mag mee maken. Die dagen gaan er komen. Ze vallen minder op doordat het negatieve zo beïnvloedbaar is en de onzekerheid over niet weten wat er nog gaat komen, of het weer goedkomt en of de pijn niet leidend is. Het kan uiteindelijk alleen maar beter gaan. Focus je op de leuke dingen die nog wel mogelijk zijn nu, je hebt het nodig om verder te komen. Ik wens je het allerbeste Stefan