Verwarring
In min adolescentie (15-25 jr) heb ik helaas een aantal incidenten meegemaakt van seksueel grensoverschrijdend gedrag.
De jaren na die eerste keer merkte ik dat ik steeds meer dacht dat ik geen relatie wílde. Dat niemand aan mijn wensen voor een partner voldeed. Dat ik het niet waard was. Dat ik te kritisch was, te bang, te onervaren of te verlegen. Ik had simpelweg geen idee dat mijn weinige seksuele ervaringen daar niet door kwamen. Dat ze afkomstig waren van die nare ervaringen.
Bij gebrek aan relaties en de jaren die voorbij gingen, vorderde ook mijn leeftijd. Vriendinnen kregen kinderen, mijn zusjes kregen kinderen, collega’s kregen kinderen.
Als meisje dacht ik dat dit ook voor mij was weggelegd, maar niets is minder waar. Ik begon aan het idee te wennen dat ze er niet zouden komen en, inmiddels de 40 net gepasseerd, die kans ook klein wordt. Ik heb nog steeds geen vriend, maar ben ook oké met het idee dat ik zelf geen kinderen ga krijgen. Alleen wil ik het niet en al dat ‘gedoe’ en ‘geloer’ door verloskundige, verpleegkundige of gynaecoloog tijdens zwangerschap en bevalling staat me sowieso al tegen.
Dit is ook de reden, besef ik nu, dat ik vanaf mijn twintigste zei: als ik zwanger word, wil ik een keizersnee onder algehele narcose. Maar dat terzijde.
Hoewel ik dus weet dat er geen kinderen komen en intussen besef dat dit met mijn ervaringen te maken heeft, merk ik sinds een aantal maanden ook boosheid. Dat dit van mij afgenomen is door de jongens/mannen die gezorgd hebben voor de ervaringen. Tegelijkertijd vind ik dat ik hem niet de schuld moet geven, het is iets van mij. En ergens ben ik echt oké dat het is zoals het is. Maar er is tevens rouw. Om iets wat er niet is en zal komen.
Verwarring, schuld en rouw. Het gaat door elkaar heen.
Herkennen anderen hier dit? Al die lagen? Die tegenstrijdigheden? Hoe zijn jullie hiermee omgegaan?
3 Reacties
Nu je hebt genoeg meegemaakt helaas.
Waarom zou je de verantwoording niet bij die jongens mogen leggen?
Het woord schuld is zo beladen.
Wat maakt het dat je zo streng bent voor jezelf?
Logisch is het ook rouw en dat je er oké mee bent neem ik aan van je en kunnen deze aspecten naast elkaar (be)staan.
Toch is het een van de gevolgen van seksueel misbruik al heb je een en ander aanvaard en keuzes gemaakt.
Zoiets heeft toch, al dan niet bewust door de tijd heen best veel invloed.
Het is heel herkenbaar voor mensen met seksueel misbruik ervaringen.
Je kunt het voor jezelf gaan onderzoeken, al die lagen, die verwarring, door te schrijven, misschien te praten met anderen al dan niet deskundig.
Wat wil je?
Zelf doen, hulp erbij?
Dat zijn de eerste vragen om mee te starten lijkt me.
Het is echt al heel dapper het hier te delen, ook dat je al over veel hebt nagedacht en juist vandaaruit keuzes hebt gemaakt.
Ga er maar aanstaan.
Het lijkt me dat je in ieder geval al goed op weg bent.
Zeker herken ik dit, Anne! Al die complexe lagen horen bij jou en bij de ervaringen die jou gevormd hebben. Hoe minder ik tegen die verwarring begon te vechten, hoe meer acceptatie ik voelde en hoe rustiger het ook werd. Door erover te praten en schrijven is er op de een of andere manier toch meer helderheid in gekomen. Heb je mensen met wie je over je gevoelens kan praten? Groetjes, Cindy
Hallo Anne,
Wat naar van de grensoverschrijdende ervaringen die je hebt meegemaakt.
Voor mij ligt het allemaal wat anders maar ik heb denk ik wel de herkenning over de gelaagdheid die je noemt. De tegenstrijdigheden. Misschien het idee dat als bepaalde dingen anders waren gegaan in je jeugd/ adolecentie dat dan je leven anders had kunnen zijn.. zoiets..
De vraag hoe ermee om te gaan of hoe ik ermee omga.. die vind ik moeilijk te beantwoorden eigenlijk..
🌼