Ik ben nog te jong

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld’
22 januari 202349 reacties499 weergavenPublieke groep
Default profile image
Vraag

Ik kan er niet zo goed over praten nog. 
 

ik ben nog te jong en merk dat dit lastig is want niemand kan je helpen zonder je ouders.

 

ik voel me zo slecht en alleen.

 

veel lees ik nu dat je al ouder bent als je er over schrijft.

 

ik ben bang dat ik die leeftijd niet ga redden zoveel pijn dat ik heb.

 

Hoe zoek je hulp wie heeft het meteen gedurfd en wat gebeurd en als je hulp zoekt. Ga je je dan wel beter voelen of wordt het juist erger.

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

Inloggen

Geen account? Account aanmaken

49 reacties

Edwin | Ambassadeur

Hoi, goed dat je hier je verhaal doet. Hoe moeilijk ook, maar deze stap is al een heel belangrijke stap om te gaan praten over wat je overkomen is. De les die we allemaal denk ik geleerd hebben is dat er over praten je ongelofelijk helpt. Alleen een trauma doormaken en een plek geven lukt niet. Praat er over. Dan kan je het gaan verwerken en dan kan je het een plek geven. Praten kan me de professionals van Slachtofferhulp Nederland. Je kunt ze bellen. 09000-0101 en daar kun je vertellen wat jij wilt en luisteren ze naar je. Of kijk of je in je omgeving iemand hebt die je vertrouwt. Ik snap dat ouders in sommige situaties heel lastig is, maar misschien is er een familielid die jij vertrouwt, of een vriendin of vriend? Iemand die luistert en je kan helpen. Je kunt ook altijd met je verhaal naar de huisarts. Die kan je verhaal ook in alle vertrouwen aanhoren en met je meendenken. Ik hoop dat je iemand vindt met wie je je verhaal durft en kunt delen. Dat mag ook hier op de community. We zijn er om je te helpen. Ik wens je heel veel sterkte. Je staat er niet alleen voor. Ik snap dat je dat gevoel wel hebt, maar we zijn er voor je. Heel veel succes. Edwin

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Hoi Edwin

Ik heb het eerst zelf geprobeerd bij de vertrouwenspersoon van mijn sportschool. Hierna mocht ik een maand niet spelen en nu ben ik uit de selectie gezet.

Daarna was ik zo van slag de reactie van mijn sportschool was dat ik het te laat had gemeld.

Hij weet denk ik dat ik heb gesproken want de club heeft met hem gesproken.

Ik heb geprobeerd te spreken maar iedereen heeft het over meldplicht en mijn ouders.

Huisarts ben ik geweest alleen durfde ik hem niks te zeggen je zit zo dicht tegenover elkaar ik zei dat ik nachtmerries had en niet meer kon slapen daarvoor kreeg ik pilletjes maar die heb ik allemaal achter elkaar ingenomen omdat ik eerst dacht die pilletjes helpen me niet maar daarna hielpen ze en toen voelde dat zo rustig. Rust in mijn hoofd rust in mijn lichaam. Het was zo’n fijn gevoel.

Nu mag ik geen pilletjes meer.

Ik wil niet dat mijn ouders het weten. Ik wil niet hun reactie voelen dat kan ik niet aan. Ik wil niet dat ze anders naar me kijken. Ik wil niet dat ze me zielig vinden of boos op me zijn. Ik wil niet dat ook zij verdriet hebben.

Vriendinnen ook zelfde verhaal ik draag het nog liever jij me als geheim ik wil gewoon weer ik kunnen zijn.

Nu die ene keer dat ik wilde dat het stopte en ik die brief heb geschreven heeft zoveel akelige reacties gegeven

In België mag je vanaf 12 jaar hulp zoeken zonder je ouders hier niet.

Ik weet dat ik hulp nodig heb maar ik weet niet meer hoe.

Login om te reageren
Default profile image
Mo

Iedereen hier op dit forum weet precies welke pijn jij bedoeld. En ook precies hoe groot en overweldigend die pijn is. Praten doet ook pijn. Maar daarna lucht het op. Een heel klein beetje. Telkens weer een klein beetje meer opluchting.
Ik lees hoe zwaar je het hebt. Hou vol. Niemand is te jong om geholpen te worden. Er is hulp voor iedereen. Inderdaad via je huisarts of Slachtofferhulp. Maar ook heel goed om iemand dichtbij je in vertrouwen te nemen: een vriend of vriendin, een familielid, een leraar of lerares. Je vraag kan heel helder zijn: "wil je me meehelpen hulp te vinden? Ik heb iets dat ik niet alleen kan". Desnoods schrijf je dit op een papiertje en geef je het op een rustig moment.

Veel succes! Veel sterkte. Wil je hier delen hoe het gegaan is?
In gedachten sta ik naast je. In gedachten antwoord ik alvast voor die persoon: "natuurlijk help ik je, zullen we samen gaan?"

Liefs

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Geen idee hoe dat werkt mo om te delen hoe het is gegaan. Ik zoek voor nu heel erg mijn weg en probeer mijn hoofd boven water te houden en dat is best lastig als je zoveel moet huilen.

Login om te reageren
Default profile image
Mo

Ik bedoelde dat je op ditzelfde forum weer een berichtje kan sturen als je iemand hebt gevraagd voor hulp en hoe dat gegaan is. Positieve, maar ook negatieve ervaringen mogen gedeeld worden. Dan huilen we met je mee. Ik zou het zo graag van je overnemen en je helpen! Wat had ik graag iemand gehad die de telefoon oppakte om voor mij een afspraak te maken en zelfs mee zou gaan naar een afspraak. Dit forum is daarvoor helaas te anoniem. Ik was 15 toen het gebeurde en op mijn 18e in mijn eentje en trillend aan de telefoon met een psycholoog.
Ook jij zal jouw weg vinden. Het zal tijd kosten. Goede hulp vinden heeft nu eenmaal ook tijd nodig. En in de tussentijd kun je alles met ons delen. Graag zelfs. Ik voel me dan ook minder eenzaam. En samen kunnen we meer dragen.

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Ok ik denk dat ik het snap mo. Ik ben jullie sowieso allemaal heel erg dankbaar voor vandaag.

Het is een enorme steun voor me.

Om te weten dat wat ik nu voel in mijn lichaam niet gek is.

Ik hoop zo dat ik er ooit vanaf kom.

Tuurlijk wou ik dat iemand met me meeging of voor me belde maar als je te jong bent lijkt het alsof iedereen voor je beslist. Alhoewel ik het niet durf te zeggen nog.ik heb het alleen tegen de mevrouw van 113 gezegd.
die meldplicht en je ouders maken het voor mij echt super lastig.

Ik ga nadenken wat ik kan doen. Voor nu lig ik nog even in het ziekenhuis en kan ik volgens mij vrij weinig

Maar jullie begrip en reacties zijn het meest helpende wat ik afgelopen tijd heb gehad.

Heel erg bedankt allemaal.

Login om te reageren
Default profile image
Bethany

Wat moedig dat je de stap zet om hier jouw kwetsbare gevoel te delen!

Hoewel ik geen professional ben, kan ik alleen maar spreken vanuit eigen ervaring. Het luchtte mij op toen ik mijn verhaal kon vertellen aan slachtofferhulp en vrienden. Mijn ouders weten het ook niet, dat is een bewuste keuze geweest voor mij. Want ook al ligt mijn verhaal al een tijdje achter mij, het blijft een deel van mij; waar ik het tot op de dag van vandaag nog steeds moeilijk vind om mij open te stellen naar mijn familie toe. En dat is oké! Ik ben heel dankbaar voor het contact met SOH. Ik zie het als een cadeau dat ik die hulp aangeboden krijg, zonder er iets voor te 'moeten' doen.

Ik hoop en wens je dat jij iemand vind die je mag vertellen over jouw situatie en dat er begrip en vertrouwen zal zijn. Wat je mee maakt is niet niks en dat mag je weten. En als je ooit besluit het hier in de community te delen, weet dan dat wij je zullen supporten!

Login om te reageren
Strand foto
Noorrr

We staan inderdaad allen achter je!

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Dank je bethany, ik ben blij dat ik iemand gevonden heb die ook het niet met z’n ouders wilde delen. Ik was al bang dat iedereen me gek vond😔 ze blijven maar vragen hoe is je relatie met je ouders…

Zelf denk ik niet dat het daaraan ligt. Ik kan het zelf nog geen eens vertellen als ik het op wil schrijven gaat mijn lichaam vreselijk pijn doen. Alsof ik alles opnieuw beleef.

Ik heb dan zoveel buikpijn alsof iemand er heel hard op druk en mijn adem wegpakt.

Dit krijg ik ook met mijn nachtmerries ik kan bijna niet meer slapen en dan opeens komt hij in mijn dromen maar hij lijkt er niet echt op maar ook weer wel. Ik kan die dromen niet stoppen het is net alsof ik ze opzoek.

Oh vreselijk jullie zullen me vast heel dom vinden.

Sorry voor alles maar voel me zo alleen

Login om te reageren
Default profile image
Bethany

Een ding, wil ik dat je weet; Jij bent niet dom! En wij vinden het niet vervelend dat jij deelt wat je op je hart hebt, maar juist onwijs knap van je. Iedereen in deze community kan zich dat gevoel namelijk voorstellen. Het angstige gevoel voor wat anderen van je vinden of denken, het gevoel van alleen op de wereld te zijn, het (on)realistische gevoel van de dader in zijn ogen te moeten kijken (in je dromen), het beangstigende gevoel van geen adem meer te krijgen. En hoewel wij allemaal wel een of meerdere van deze gevoelens herkennen, hebben wij één ding gemeen en dat is dat wij allemaal slachtoffer zijn geworden van iemand die iets heeft gedaan wat hij/zij/die niet had mogen doen.

Je zoekt ze niet op, die dromen of de situaties waarin je je angstig, alleen of verdrietig voelt. Het is een reactie van je lichaam op wat er gebeurd is. En hoe naar dat ook klinkt, je lichaam zal dit blijven doen, totdat je de keuze maakt om het te gaan verwerken. Om zo een verwerkingsproces in te gaan, zal je de dappere stap moeten zetten om het met iemand te delen. Ik weet niet wie die persoon voor jou mag zijn, maar ik geloof oprecht dat er iemand is die je wilt helpen zonder dat je ouders betrokken moeten worden in dit alles.

Hoe moeilijk het nu ook lijkt om op iemand anders te moeten vertrouwen hierin, wil ik je dit zeggen; Vertrouw op jezelf! De eerste stap heb je gezet, en de volgende gaan komen.. echt waar!

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Dank u bethany, u woorden zijn fijn om te horen.

Het op mezelf vertrouwen vind ik zo lastig omdat mijn eerste stap naar het vertellen meteen zo verkeerd uitpakte.

Ik hoop dat iemand me wil helpen anders zal ik moeten wachten totdat ik oud genoeg ben.

Ik hoop dat ik kan slapen vannacht🙈

Login om te reageren
Strand foto
Noorrr

Ach lieve schat,
Ik herken je woorden en je pijn zo erg!
Toen ik een melding binnen kreeg van "misschien ik ben nog te jong" werd ik metteen al getriggerd je verhaal te lezen, ik ben zelf nu 16, vind zelf dat dat nog best jong is haha, maar ik was 15 toen ik voor het eerst iets over m'n misbruik verleden uit sprak! En ik weet niet hoe oud je bent, maar dat maakt ook geen ene flikker uit, want weet dat ieder op dit forum jouw pijn kent, we hebben allemaal iets gemeen en dat is dat we weten hoe het is dat je lichaam van je af genomen is, hoe vies we ons voelen en walgen van onszelf, hoe we ons schamen en schuldig voelen, hoe de beelden aan ons voorbij flitsen, en we bang zijn om te gaan slapen omdat dan alles levens echt voelt... die pijn kennen we allemaal hier op dit forum!
Maar iets wat we ook allemaal gemeen hebben is lef, het lef om ons verhaal te delen! We zijn allemaal moedig en dapper, dat we doorzetten en vechten voor ons verhaal en bestaan, hoe moeilijk dat soms ook voelt. Want we kunnen niet veranderen wat er gebeurt is, alleen hoe we daar nu mee om gaan, en hoe oud je ook bent, of hoe jong je ook bent, we zitten in hetzelfde schuitje en hebben allen het recht om te spreken, ons verhaal te delen, te Helen en om hulp te vragen! Dus ook jou lieverd!
Echt ik gun je het zo, ik zou je het liefst door elkaar willen schudden tot het tot je door dringt dat je er toe, jij en jouw verhaal, met alle mooie en afschuwelijk lelijke kanten mogen er zijn!
En ik zou je het liefst een knuffel willen geven en zeggen dat we er samen uit komen, maar ik ken je niet, en jij moet iemand zoeken waar je je bij vertrouwd die je kan helpen, en anders slachtofferhulp lijn!
Ik hoop dat dit bericht je steun geeft!
Heel veel liefs toegewenst, hele dikke knuffel!

Ps: laat nooit iemand je vertellen wat je wel of niet kan en waard bent, je bent nooit te jong om te mogen spreken!

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Dank je wel moet er van huilen😭 ik ben echt te jong. Maar zo dankbaar dat er iemand reageert die 16 is

Login om te reageren
Strand foto
Noorrr

Het is oké echt! Ik snap dat je het moeilijk hebt, je bent niet gek of dom, alles wat je omschrijft in je berichten herken ik! Ik wilde het ook nooit aan m'n ouders vertellen! Ik denk dat het vooral belangrijk ik om iemand te vinden aan wie je alleen kan laten weten dat het niet goed gaat, bijvoorbeeld vertrouwenspersoon op school (die mag ook officieel niks aan je ouders doorvertellen) of de huisarts, die begrijpt het, en heeft al zo vaak dit soort verhalen gehoord en ik snap ZO GOED wat je bedoelt met dat je het gewoon aan niemand kan vertellen omdat het dan pijn doet aan je lichaam, ik heb soms het gevoel dat ik flauw ga vallen als ik het wilde vertellen aan iemand, of er over nadenk. Mijn lijf die wilt weer uitschakelen, en die buikpijn en adem weg genomen worden enzo, ik herken het allemaal! Je lichaam is van slag en kan het niet verwerken, het is te heftig, je kan het niet alleen! Je hebt iemand anders nodig die het samen met je kan dragen, want het is lood zwaar!
Dus je bent echt niet gek, dom of raar of de enige!
Ga naar de huisarts, al schrijf je het op een briefje "er is iets maar ik kan het niet zeggen, het doet te veel pijn", dat schrijf je ook hier op t forum, tuurlijk is face to face enger, maar je kan het aan, 100%, de huisarts is zo veilig!

Liefss, you got this echt

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Ach lieverd, ik snap je wel. Ik ken die gevoelens. Ik ben 85 en heb het pas recent aangepakt. Ik vind het echt super dat jij je nu blootgeeft. Dat betekent dat jij er over heen kunt groeien en dat is een groot voorrecht. Dus in deze gemeenschap kun je echt delen en oppikken waar je goed aan doet. Schaamte is begrijpelijk, maar echt niet nodig. Bovendien is het hier anoniem. Ik ben diep onder de indruk van deze site. Zo mooi dat dit mogelijk wordt gemaakt.,.

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Dank u mevrouw voor uw reactie. Ik vind het heel erg voor u.

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Echt je hoeft je niet om mij te bekommeren. Nu sta jij centraal ! Trouwens: ik ben een man, ook mannen kunnen deze pijn hebben!! Ik begrijp best dat jij mij mevrouw noemt. Eigenlijk denk ik dat jij warme moederliefde mist, maar besef dat ik mijn bericht schreef puur om jou te helpen. Dus kun je ook je realiseren dat er ook mannen zijn die niet de intentie hebben om je te gebruiken. Ik hoor tot die soort. Volhouden hè

Login om te reageren
Default profile image
12345

Hoi dappere dame,

Ik ben moeder van een meisje die dit op jonge leeftijd (6jaar) heeft meegemaakt. Zij heeft het uiteindelijk aan ons durven te vertellen. Dit vinden wij heel knap van haar (hadden het uiteraard niet mee willen maken). Ik snap dat het voor jou lastig is om te vertellen. Ik wil je meegeven dat ik heel erg blij ben dat onze dochter het ons heeft verteld, juist omdat ze het niet alleen hoeft te dragen en wij haar kunnen helpen, zodat dit haar niet (nog) ergere problemen bezorgd. Snel hulp zoeken is beter dan jaren wachten. Ik ken jouw ouders uiteraard niet en kan mij ook voorstellen dat dit heel erg spannend is om te vertellen. Ik wil hier alleen mee zeggen, dat het vertellen tegen je ouders (op wat voor manier ook) ook helpend kan zijn. Dit is niet iets wat je alleen kunt dragen.

Veel liefs voor jou!

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Oh ik ben een beetje sprakeloos van uw woorden. Het spijt me heel erg voor uw dochter.

Ik zou u haast honderd vragen willen stellen maar weet dat dit vast niet netjes is.

Ik ben helaas niet zo dapper mevrouw als uw dochter.

Ik ben sowieso niet zo dapper ik heb het gewoon laten gebeuren. Totdat ik de moet had om iemand in vertrouwen te nemen.

Maar ik weet niet of me dat geholpen heeft.
De eerste reactie is nee niet hij hij is onze top vrijwilliger.

Dus ik ben helaas het lastige kind

Login om te reageren
Default profile image
12345

Je bent niet het lastige kind hoor! Dat moet je echt weten. Het was niet jouw schuld en had nooit mogen gebeuren. Ook onze dochter had last van schaamte en schuldgevoel (dit hebben denk ik alle slachtoffers). Wat jij beschrijft heet bevriezen, dit wonderlijke proces doet jouw lichaam om jezelf ‘uit’ te schakelen bij traumatische ervaringen zodat het minder heftig wordt op dat moment. Begrijp ik goed dat dit op een (sport)club of iets dergelijks is gebeurd? Heb je liefdevolle ouders? Ik zou je zo graag willen zeggen als dat zo is? Praat met ze.
Je mag alle vragen stellen die je wilt. Als ik zo mijn steentje bij kan dragen doe ik dat met liefde omdat ik weet hoe belangrijk het is dat dit traumatische eruit mag komen en je er woorden aan leert geven (hoe moeilijk dat ook is). Weet je wat ik het lastigst vind van wat er met onze dochter is gebeurd? Dat ik niet weet wat de toekomst ons brengt, maar gelukkig waren we er redelijk snel bij. Waardoor we hopen dat zij met hulp kan herstellen. Ik gun jou dit ook enorm!

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Mevrouw ik voel me wel schuldig. Ik had het misschien eerder kunnen stoppen. Ik weet niet. Ik heb tegen mijn ouders gezegd dat ik bang ben en die hebben ook gesproken met de club maar ik denk ook met mijn coach want eerst mocht ik een maand niet spelen en daarna werd ik uit de selectie gehaald.

Mijn ouders zeggen gewoon ga daar weg maar al mijn vriendinnen zitten daar ook en ik ben echt wel goed in mijn sport.

Als ik alles aan mijn ouders vertel mag ik denk ik nooit meer terug.

Ik weer niet wat liefde volle ouders zijn mevr ik denk dat mijn ouders ok zijn maar zijn ook heel druk met werk en mijn vader is ouderwets en mijn moeder emotioneel en ik heb ze al veel stress gegeven door dit en dan heb ik ook nog een zusje die altijd erg ziek is chronisch ziek dus ik kan mij. Ouders niet met nog meer problemen opzadelen

Mag ik vragen welke hulp u voor uw dochter heeft geregeld.

Denkt u dat ik die hulp alleen kan aanvragen

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Misschien moet ik dat hier niet kwijt, maar het doet mij gewoon enorm goed om te ervaren dat we met zijn allen om dit meisje heen willen staan. Die goede intentie is helend voor mijzelf. En besef “Vraag” hoe mooi dat is; dus dat er goede mensen zijn die veel van jou begrijpen, die aanvoelen wat jij nodig heb. Die jou gewoon warmte en beschutting en veiligheid willen geven. Misschien kun jij je daarop oriënteren. Dat geeft hoop. Dit is liefde in optima forma. Probeer wat rust te vinden en proef en herkauw die liefdevolle aandacht. Dat heb jij nodig !

Login om te reageren
Default profile image
Mo

Ik heb het ook laten gebeuren. Maar inmiddels begrijp ik dat dat inderdaad de freeze is. Het schuldgevoel zal wel nooit helemaal weggaan. Maar dat zegt niets over dapperheid of het verdienen van de aandacht van je naasten.

Login om te reageren
Default profile image
12345

Hoi dappere meid!

Een volwassene die sexuele dingen doet bij kinderen is altijd degene die fout zit (bovendien ook strafbaar!!!). Je zegt ik ben jong, dus ik ga er vanuit dat je nog niet volwassen bent. Wat deze persoon heeft gedaan is niet jouw schuld, ook al is het misschien langer doorgegaan zoals je vertelde. Er is sprake van ongelijkheid (volwassene/kind) en misschien zelfs wel een afhankelijkheidsrelatie (als deze persoon bijv. Jouw trainer was).

Voor jouw beeld, ik was (ben) ook een emotionele moeder, maar hou heel veel van mijn kind. Het is uiteraard verschrikkelijk om te horen dat iemand iets met jouw kind gedaan heeft en het daardoor beschadigd heeft, maar ik zou het nog veel erger vinden als ik het niet zou weten en mijn kind daardoor steeds ongelukkiger wordt omdat ze er alleen voor staat.

Onze dochter heeft schrijftherapie en EMDR gehad, dit heeft haar enorm geholpen het ‘zware’ er vanaf te halen. Het gaat nu goed met haar. Dit soort gebeurtenissen wil je wegstoppen en voor wegrennen, maar als je dat doet worden de problemen alleen maar groter. Je hebt dit meegemaakt en zal een modus moeten vinden hiermee om te leren gaan (met hulp). Als moeder maak ik mij best wel zorgen om jouw eerste bericht. Ook jezelf ‘verdoven’ met pillen (of drank/drugs) hoort bij reacties om om te gaan met misbruik, maar kan ook ernstige verslavingsproblemen met zich meebrengen op latere leeftijd. Google maar eens op het reptielen brein. Dit neemt de overhand bij je bij trauma. Vluchten (ook verdoven), vechten en bevriezen zijn heel natuurlijke reacties, maar je lichaam moet ook weer in normale stand komen om goed te kunnen functioneren. Hier kan hulpverlening bij helpen.

Liefs!

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Klopt mevrouw ik ben echt nog jong en ik denk dat hij wel 50 is ofzo.

Ik denk ook wel dat mijn moeder het erg zal vinden net als u maar mevrouw ik weet zelf nog geen eens wat ik moet vinden. Ik weet zelf nog geen eens wat ik moet zeggen. Ik weet soms zelf nog geen eens wat er is gebeurd en dat klinkt misschien heel gek want eigenlijk weet ik heel goed wat er is gebeurd.

Mevrouw ik ben echt niet dom mijn ouders hebben me echt wel geleerd wat wel ok is en niet ok is maar ik heb het wel laten gebeuren of het gebeurde gewoon en werd het steeds erger.

Dat ik nu uit mijn team ben gezet vind ik ook heel erg want ik mis mijn vriendinnen en ik vind het zo oneerlijk dat ik gestraft word.

Ik denk wel dat ik sterker had moeten zijn om eerder te reageren of beter te reageren en ik weet echt niet waarom ik dat niet heb gedaan.

Heel erg bedankt voor uw tips ik ga eens kijken naar die schrijfmethode of emdr.

Ik hoop dat het goed gaat met uw dochter. Ik vind het echt heel erg voor jullie.

Login om te reageren
Default profile image
Wassima-70

Ook jij mag bestaan. Je hebt recht op je eigen leven, en ruimte voor je eigen gevoel. Je hoeft je niet klein te maken voor een ander. Jouw stem telt. Je gevoelens mogen er zijn. En twijfelen mag. Ik hoop echt dat je jouw weg vindt.
PS Ik heb niet alle reacties helemaal gelezen, maar ik worstel ook met een 'freeze'. Inmiddels denk ik dat bij mij de freeze oa komt doordat erover praten juist meer problemen gaf, inclusief gedoe met mijn ouders. Ik denk dat dat me onbewust afschrikt. Het is ook niet makkelijk. Er zijn verschillende manieren van ergens mee omgaan. Er zijn ook verschillende manieren van 'praten'. En verschillende manieren van doorgroeien. Ik hoop nogmaals echt dat je jouw weg vindt.

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Dank u wassima, voorlopig kan ik alleen met jullie erover praten en dat maakt me wel rustiger. Ik kan helaas nog niks zelf ondernemen zonder mijn ouders. Ik ben zelf ook heel bang voor een confrontatie met mijn ouders.

Ik vind het erg voor u van de freeze dat moet vast vreselijk voelen ook al weet ik niet precies wat het is het klinkt eng.

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Ik blijf het volgen; ik vind het zo sterk van je. Het is volkomen begrijpelijk dat jij het niet kunt plaatsen. Dat gebeurt bij iedereen die dit overkomt en juist omdat je jong bent en je brein nog moet verder groeien is er iets gebeurd in je hersenen wat maakt dat jij hier nu zo inzit. De laatste jaren is veel bekend geworden door nieuw onderzoek vanuit de neurobiologie. Ook weten we nu dat je als het ware je hersensysteem weer op orde kunt brengen. Dat kun je helaas niet alleen doen. Je moet het wel zelf doen, maar met hulp en ondersteuning. Als jij je huisarts vertrouwt zou ik het daar aankaarten

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Sorry meneer ik heb u al een keer beledigd.

Mijn huisarts is een man en het lukte me niet om het te vertellen.

Daarbij val ik onder een leeftijd dat ze verplicht zijn om mijn ouders in te lichten

Ik ben blij om te weten dat mijn hersenen nog moeten groeien ik hoop dat ze de juiste kant op groeien meneer want nu is het een aardig zooitje daarboven.

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Komt tijd komt raad en intussen kun je hier terecht. Dat is veel waard. Dit is een veilige ruimte. En ik vind ook dat je een vrouw moet zoeken als begeleider. Dat voelt toch veiliger

Login om te reageren
Daniëlle | Ambassadeur Slachtofferhulp Nederland

Hulp vragen is voor de beste onder ons ( ook de oudere mensen) nog altijd lastig.
Hoe kwetsbaar jij je op durft te stellen hier hoe moeilijk dit voor de meesten nog is.
Jij neemt de stap om er over te praten nu hier met ons. Ik vind het zo ongelooflijk dapper van je!
Ik denk dat we allemaal weten hoe jouw pijn voelt wie hierop reageren. Je hebt al veel prachtige berichtjes gekregen zo te lezen maar wil toch nog iets kwijt namens mij:

Lief kind . Ik geef om jou ook al ken ik je niet.
Jij bent zo belangrijk en je mag er echt zijn ik hoop dat je dat ziet.
Zo alleen jij je soms voelt , hebben mensen die van jou houden, nooit bedoeld.
Zo dapper jij nu durft te zijn. Hou vol lief kind , de toekomst wordt écht anders dan nu , heeft tijd nodig , voor nu ondenkbaar maar het wordt zeker fijn.
Laat je als je tijd of zin hebt ons wat weten? Wij denken met jou mee en zullen jou in ieder geval niet vergeten.
Sterkte en knuffels Daniëlle

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Dank u mevrouw. Ik heb nog nergens zoveel steun gevoeld als hier.

Dank u wel

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Mag ik nog iets delen met jullie?

Ik snap namelijk iets niet wat ze schrijven.

Ik had dus via vertrouwenspersoon van de club een brief gestuurd naar het bestuur.

Daarna ben ik uit mijn team gezet.

Hun reactie was

het niet dan wel veel te laat melden van in haar ogen onveilig gedrag van een coach, leidt tot een onveilig klimaat op onze club

Kan iemand me uitleggen wat ze precies bedoelen wat ik dan niet goed heb gedaan?

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Ik vind dit de omgekeerde wereld. Zijn ze nu helemaal geworden bij die club?!? Misschien moet je beslissen om daar sowieso weg te gaan. Nu moet jij voor jezelf kiezen hoor. Zou het zo erg zijn om dat voor een tijdje op te geven? Als je tot rust bent gekomen kun je kijken wat en waar je gaat doen op dat gebied…

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Je moet niet willen blijven bij een club met zo’n maf bestuur. Ik vind dit een zaak voor hogerhand! Wat vind de vertrouwenspersoon er van? En hoe is de procedure eigenlijk?

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

U gebruikt soms ook moeilijke woorden meneer 🙈

Hogerhand ?

Ik weer niet wat ik er zelf van moet vinden omdat ik niet weet wat ze bedoelen.

Het voelt alleen alsof ze willen zeggen dat het mijn schuld is.

Maar het al dan niet? Wat is dat wel of niet ? Ik snap het geloof ik niet zo goed.

Voor de rest zegt iedereen ga van die club af. Dat zal ik ook wel gaan meneer.

U zult me vast stom vinden maar mijn vriendinnen zitten daar.

Plus woon ik in een dorp er is geen andere club en vind ik het ook wel spannend om ergens anders te beginnen en in welk team dan…..

Ik ben best wel goed meneer in mijn sport en ik vind het heel erg leuk.

Login om te reageren
Default profile image
An-14

Ik ben zelf misbruik door mijn sportleraar. Ook ik heb mijn ouders toen niets verteld. Achteraf gezien heb ik daar wel spijt van. Ik had mijn ouders in vertrouwen moeten nemen.
Het enige advies wat ik je kan geven is, schrijf ze veel mogelijk op. Over wat er gebeurd is, maar ook wat er daarna gebeurt met je.
Wat je weet, wat je voelt, waar je over twijfelt, deel alles met het schrift waar alles in staat. Het positieve en het negatieve. Vriendinnen die er nog voor je zijn ondanks dat je nu niet meer in de selectie zit.
Schrijf ook positieve dingen op. Als je later in je schrift terug leest dan kun je trots zijn op jezelf. Schrijf op papier. Dat helpt beter.
Sterkte.

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Oh wat erg voor je An. Het klinkt misschien gemeen maar soms denk ik dat ik de enige ben.

Heb je het later wel verteld?

Ik probeer ook te schrijven nu maar vind het moeilijk om iets te schrijven.

Plus iets positief heb ik nu nog niet voor mijn gevoel ben ik alles kwijt.

Ik merk dat ik het vooral wil begrijpen en dat ik heel erg zoek naar iemand die me kan helpen maar omdat ik te jong ben moeten eerst je ouders toestemming geven.

Login om te reageren
Default profile image
Mo

Echt ongelofelijk de reactie van de sportclub! Ze willen het niet horen. Nu is er juist een onveilig klimaat!

Tips om hiermee aan de slag te gaan:

https://www.nji.nl/seksueel-grensoverschrijdend-gedrag/waar-kan-ik-tere…

CSG en slachtofferhulp zijn heel goed. Maar misschien ook fijn voor jou is de kindertelefoon, waar je heel laagdrempelig je verhaal kwijt kan en kan overleggen over wat te doen.

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Bij csg snapte ik er niks van via de chat. Veels te veel moeilijke woorden.

Bellen sta je in de wacht en dan hang ik op durf ik niet te praten.

Kindertelefoon zei ga weg bij die club en ga naar de politie.

Slachtofferhulp weet ik eigenlijk niet meer wat die zeiden🙈 wrs dat ik te jong ben en naar chat met fier moest 😭

Wat bedoelt u met ongelooflijk die reactie weet u wat ze hier zeggen dan?

Login om te reageren
Default profile image
Wassima-70

De Kindertelefoon is een goede optie.
En ik weet niet of je ooit van het JIP hebt gehoord (Jongeren Informatie Punt) die zijn ook speciaal bedoeld voor jongeren die vragen hebben die ze niet met hun ouders kunnen bespreken, vanaf 12 jaar oud.
En de Rutgers Stichting is er ook nog. Volgens mij kan je daar ook nog steeds terecht met je vragen en zorgen.
Ik vind het heel goed dat je de stap naar Slachtofferhulp hebt gezet.

Login om te reageren
Default profile image
An-14

Ik heb het later mijn ouders wel verteld. Ze hebben me toen heel erg geholpen. Ik kom het niet zeggen. Daarom heb ik het toen op een briefje geschreven. Omdat ik me schaamde.
Achteraf zou ik willen dat ik het meteen aan mijn ouders had verteld.

Jij hebt niets verkeerds gedaan.

Hij had van jouw af moeten blijven. Hij heeft misbruik gemaakt van dat dat jij nog maar een kind bent. Jij weet niet hoe het allemaal zit.

Iets goeds opschrijven is dat je het hier gemeld hebt. Dat je het in ieder geval met iemand deelt.

Iets goeds is ook dat je verder gaat. Dat je er over na denkt. Dat je na denkt of je je ouders het gaat vertellen.

Blijf volhouden.

De huisarts heeft ook een (vaak vrouwelijke psycholoog) waar je mee kunt praten.

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Oh dank u mevr.

Ja ik probeer verder te gaan.

Ik denk wel dat het mijn schuld is mevrouw. 😔 ik heb het laten gebeuren.

Ik denk ook dat de club dit zegt dat het mijn schuld is.

Ik denk dat mijn club het liever niet weet ofzo.

Login om te reageren
Default profile image
An-14

Jij hebt het wel laten gebeuren, maar er niet om gevraagd. Jij bent echt onschuldig. Daarom kun je ook hulp gaan zoeken bij je ouders.
Hij had zijn verstand moeten gebruiken. En iemand van zijn eigen leeftijd zoeken.
Wat de club er van denkt hoef jij je nu niet druk om te maken.
Denk eerst aan jezelf.

Jij bent helaas niet de enige.

Als je kunt praten met wie dan ook, doe dat. Het helpt.

Geef niet jezelf de schuld. Jij bent slachtoffer.

Nogmaals sterkte. Je kunt het.

Houd vol.

Login om te reageren
Default profile image
Mo

Ik zal de reactie van de sportclub voor je opschrijven in makkelijker woorden:

het niet dan wel veel te laat melden van in haar ogen onveilig gedrag van een coach, leidt tot een onveilig klimaat op onze club

Betekent:
Het niet melden of veel te laat melden van wat er gebeurd is, maakt de club onveilig.

Wat dan onveilig is, kan 2 dingen zijn: onveilig voor de coach (dat hij het niet direct hoort en dus niet kan reageren) of onveilig voor de andere leden van de club, omdat de coach het ook bij hen kan doen. Maar dan is het natuurlijk raar dat jij niet meer mag komen maar hij wel. Echt vreemde reactie dus!

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Oh ja nu snap ik hem.

Dat is wel heel erg vreemd want hij is nog steeds coach.

Login om te reageren
Default profile image
Vraag

Ik had het wel eerder gemeld alleen toen was ik 12 en toen had ik gezegd dat ik bang voor hem was. Dit was in Corona toen ouders niet mee mochten 😭

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

Wat doet de Kinderombudsman?
Organisaties controleren

De Kinderombudsman helpt de rechten van kinderen en jongeren te beschermen. De Kinderombudsman controleert of de Nederlandse overheid zich houdt aan de kinderrechten. Hij controleert dit ook bij organisaties die geen overheid zijn, zoals scholen, kinderopvang, jeugdzorginstanties en de gezondheidszorg.
Kinderen adviseren

De Kinderombudsman adviseert kinderen en jongeren over hoe ze voor hun rechten kunnen opkomen. De Kinderombudsman vertelt kinderen en jongeren hoe ze dit alleen of met een groep kunnen doen.
Onderzoek

De Kinderombudsman doet eigen onderzoek naar overtreding van kinderrechten. Hij kan ook een onderzoek beginnen als er klachten binnenkomen over individuele gevallen.
Parlement en organisaties adviseren

De Kinderombudsman adviseert gevraagd en ongevraagd het parlement en organisaties. Hij probeert blijvende oplossingen te vinden voor problemen die met kinderrechten te maken hebben.
Positie van kinderen verbeteren

De Kinderombudsman maakt kinderen, jongeren, hun ouders, scholen, de overheid en instanties bewust van kinderrechten. Het is belangrijk dat iedereen weet dat er kinderrechten zijn en wat deze inhouden. Zo verbetert hij blijvend de positie van kinderen en jongeren in Nederland.

Op www.kinderombudsman.nl vindt u meer informatie over wat de Kinderombudsman doet en wat hij voor u kan doen.

Login om te reageren
Default profile image
pieterke

lieverd, jij vroeg wat ik bedoelde met hogerhand. trouwens heel goed dat jij om opheldering vroeg over dit woord. ik doelde op een toezichthouder met bij wet geregelde taken en bevoegdheden. achteraf schoot mij te binnen dat er een ombudsman voor kinderen is. ik heb dat voor je opgezocht. hij of een van zijn medwerkers zou moeten ingrijpen bij het bestuur van je sportvereniging

Login om te reageren