Verborgen narcisme, zowel vader als later hulpverleenster(communal narcissism/maatschappelijke narcisme)- ouders heeft misbruikt/bezig was met breken.

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van geweld’
30 juli 20228 reacties303 weergavenPublieke groep
(niet gecontroleerd)

Ik ben het zwarte schaap geweest van de familie. Het begon bij mij op jonge leeftijd met ook fysiek geweld door mijn vader die ''verborgen narcisme" heeft. Hij heeft woede-uitbarstingen/agressie gehad wanneer ik bijvoorbeeld zijn trucjes van rekenen niet had opgepakt, dit zo rondom 6/7 jarige leeftijd waar hij met zijn vuist geslagen heeft op mijn arm. Later heeft hij mij op rondom 8 jaar een keelgreep gedaan bij visite in een kamertje apart vanwege dat ik met mijn buurjongen niet snel genoeg een game afsloot op computer, de buurjongen was al weg op dat moment en de deur was dicht, ik ben toen al huilend en vernederend door de visite gelopen en vanaf dat punt brokkelde mijn zelfvertrouwen af. Mijn vader/ouders hebben toen een projectie op mij gedaan door mij naar sociale vaardighedencursus te sturen en het probleem bij mij te leggen. Mijn vader is dominant en heb op jonge leeftijd ook angst gezien bij moeders vanwege een stuiterbal die ik in de woonkamer mocht stuiteren en toen kwam mijn vader al geheel dominant thuis van werk en was gelijk kwaad waardoor mijn moeder zich inslikte en zei 'ik heb dat niet gezegd dat het mocht' waardoor ik gestraft werd, ik heb mijn moeder toen in elkaar zien duiken. Doorgaans is het psychische/emotionele mishandeling doorgegaan, er werd niet gekeken naar wie ik ben, het was vanuit hun ik en het slaan van mijn vader ging door. Ik had eens heimwee op 14jarige leeftijd en had een weekenduitje en werd er gezegd op terugweg in auto 'het zou jouw wel weer niet wezen' en had hij agressie met slaan achteruit bij mij naar de achterbank waar ik zat. Mijn vader doet niet altijd agressie met fysiek geweld overigens, het gaat soms heel subtiel met gezichtuitdrukkingen of woorden die verborgen naar mij worden getoond zoals glad gezicht trekken om mij te laten weten dat ik straf moet hebben, hij heeft vaak alleen gebalde vuisten en ontblote tanden en kan mij dagen negeren. Ook legt hij het zorgen bij mijn moeder neer dat het haar kant is. Ik heb op mijn 16jarige leeftijd mijn vader buiten de cirkel gezet en niemand die dit heeft opgepakt maar wel gestuurd naar een instelling. Dit heeft hij later tegen mij misbruikt toen ik jongvolwassen was, hij weet er dus van en stuurt dit op een gemene manier terug waarvan ik blokkeerde. Ook ben ik kort daarvoor weggelopen als tiener(16) voor een dreigende vader die mij dreigde te sturen naar een internaat om angst in te boezemen, dit gebeurde tevens weer met onblote tanden en gebalde vuisten en door agressie liep ik de kledingkast in, daarna ben ik gevlucht naar toentertijd een internetvriend om weg te wezen.

Ook heb ik terugkerend nachtmerries gehad over de keelgreep waardoor ik een keer mijn ex heb geslagen in mijn slaap uit zelfverdediging naar vader in droom en hij mij wakker maakte. Later nog op jongvolwassen leeftijd mijn nachtkastje heb geslagen waar ik wakker van werd.

Verder ben ik geschetst bij familie dat ik een labiele dochter ben, hebben ze mij gezet als iemand met een laag-IQ waar ik nu problemen mee heb (anderzijds zeggen ze 1 op 1 dat ik mavo-niveau wel aankan en heb ik ook een diploma van niveau 3/4) - ook naar de buitenwereld idem dito, dit is gekomen omdat ik een nierziekte (werkten 3%) heb gehad op 12jarige leeftijd wat zij misbruikt hebben op latere leeftijd. Ook mijn moeder heeft nu narcistische gedragingen en ik denk weleens dat ze stockholm syndroom had en een verlengstuk is geworden en nu kwetsbare narcisme heeft ontwikkeld. Mijn ouders hebben ook 'achter de rug om' mijn vriendjes verteld dat ik kinderachtig ben waardoor ik oncomfortabele vriendjes aan mijn zijde heb gehad die niet wisten wat te doen. Mijn ouders bellen 'achter de rug om' instanties zonder mijn weten om. Mijn moeder experimenteerde aan medicatie en toen ik op jonge leeftijd nieuwe medicatie nodig had kreeg ik op mijn kop 'dat dit wel benzine kost' en daardoor kon ik moeilijk zeggen dat ik iets niet kon verdragen/of hielp, mijn moeder negeerde dat, luistert dan niet naar mijn lichaam. Het moeilijke is dat mijn moeder ook liefde gaf en later weer kon afbreken (ook soms zijdelings vanuit vader) en dit heeft mij vaak heen en weer geslingerd in gevoel, verward gemaakt, verbouwereerd achtergelaten en ook smijt ze met vernederende dingen zoels 'misschien heb je wel borderline' en bekritiseerd mijn uiterlijk zonder na te denken over hoe het voelt en zegt daar geen 'sorry'op. Ook mijn broer en zus staan vast aan mijn ouders kant en veroordelen mij met vooral mijn zus die ook weer dominant is en bijvoorbeeld op mijn depressie zegt 'dat ik negatief mens ben en dat ze dat niet wil doorgeven aan haar kinderen' geen steun of interesse. Ook mocht ik met mijn oma niet een geschreven tekst neerzetten, het is 'haar weg of anders niet' ik heb toen mijn eigen bloemen moeten kopen.

Ik heb mij altijd al van jonge leeftijd aangepast aan ouders en heb daardoor codependentie als overlevingsmechanisme ontwikkeld, daardoor zocht ik ook altijd bevestiging bij ouders en sprak wat hun wilden horen. Daarnaast ben ik zowel empatisch als HSP'er en ben stil/kalm/teruggetrokken ook als persoonlijkheid. Inmiddels heb ik gebroken met ouders omdat ik veel geprobeerd heb. Ik heb bij de psycholoog brieven getoond met mijn hele verhaal tegen mijn vader en moeders een aparte brief dat ik me door haar in de steek gelaten voel en dat het pijn doet en er werd geen sorry of gesprek daarna aangeknoopt, het werd opzij gezet, sterker nog, mijn vader zei binnen 2 maand ineens 'dat hij zijn handen allang van mij afgetrokken heeft' daarna heb ik nog eens geprobeerd om 'meer open te zijn'omdat ze mij hiervoor beschuldigde maar geen enkel vooruitgang. Ook wilden ze geen familietherapie aangaan die ik voorstelde want vanuit mijn moeder kreeg ik ineens 'nee, jij moet het alleen doen, wij kunnen niets betekenen' Het is later heel erg misgegaan, ze belden nog steeds achter mijn rug om en ik mocht niet mijn eigen volwassen keuzes maken om bij 'oud en nieuw' bijvoorbeeld niet bij hen te willen zijn omdat ik moe was van te weinig energie ze stonden ineens aan de deur en "ik had toen ook een narcistische hulpverleenster waar ik een depressie van had' en dringden mij op om een opname of wel bij hun te komen terwijl crisisdienst al had gezegd 'opname niet goed voor mij zal zijn' ik kreeg de vraag 10x voorgelegd en treiteringen zoals 'wij hebben wel de vloer voor je gelegd{totaal uit context} en ook 'hoe kom je er dan' toen ik moest zwichtten en zei, dat ik liever dan voor opname ging, dit deed mijn moeder dan op gemene toon. Ik ben toen overstuur uit huis gerend in mijn pyama en mijn moeder had de politie gebeld (mij al gauw aan de schandpaal willen leggen' en mijn vader kwam als een dominant autoritair persoon achter mij aan lopen waardoor ik flipte en mijn hand om zijn keel legde, hoe voelt dit? niet fijn hé van je eigen dochter (ik kneep niet maar ik wou dat hij het voelde) ik kreeg daarvoor het antwoord 'dat ik hem maar eens moest vergeven'. Mijn moeder kreeg geen politie maar moest crisisdienst bellen en hun moesten vertrekken uit mijn huis en ik moest kalmeringsmedicatie hebben. Ik schrok hier enorm van, ben ook jarenlang bang geweest zoals mijn vader te worden en dus was dat het moment dat ik brak met ouders.   Maar toen ...

Daarnaast ging mijn narcistische hulpverleenster nog door, achter de rug om'  nog mijn ouders bellen waardoor de 'psychische mishandeling is teruggevorderd'. ik heb dus twee gekruiste dingen door elkaar waar ik van de hulpverleenster extra PTSS heb ontwikkeld bovenop complex-trauma en zij maar bleef doorgaan en geen wederzijds gesprek willen/monddood via mail/bellen-eenzijdig..- Begon met liefdesbombarderingen (binnen 3 maanden 'ik voel zo'n vriendschapsgevoel met je' zeggen), medelijden wekken, grensoverschrijdend gedrag (worstelen op grond), al gauw in het begin ook vriendschappelijk zijn bij ouders maar bij mij soms neerhalend was over ouders(ik heb daar toen niets op uitgedaan) cadeaus en waardoor ik al snel traumaband had (gevoel verliefdheid), kus op het raam/ik heb wel 300 euro voor je over/ neem je mee naar Ameland, toen ik zei het te persoonlijk te vinden/tevens net na mijn openbaring verliefd te voelen, gaf ze stiltebehandelingen, daarna vernederingen, kleineren bij weggaan en draaide ze het om 'dat ik teveel kritiek gaf vanuit dat 'te persoonlijk te zijn' opmerking'. Werd tevens daarnaast ook nog afhankelijk gemaakt, ze had geen grens in werk & privé (in de avond bellen en op vakantie wat ze ook weer een jaar later misbruikt heeft tegen mij). Ook andere clienten misbruiken om gelijk te halen maar vertelde ze ook over privacy-dingen die persoonlijk waren en geheel over familie gingen (gemeld over privacyschending jeugdzorg, werd niets mee gedaan want wij geven lessen en wil je meer weten over dit, mail maar) Ook mij voor detective neerzetten om een client in de gaten te houden die toevallig mijn overbuurman was, dit geschaadt heeft in omgevingsgevoel, ook dit aangekaart bij haar persoonlijk en kreeg ik een krengerige 'dan doe je het toch niet', pauzes daarna met mij opzij schuiven, triangulatie (hulpverlening/ouders), devaluatie (na ineens een adempauze te willen een maand lang, ondanks ze heletijd al pauzes had gedaan, daarnaast mij monddood maken (bellen had geblokkeerd en mail negeerde wat ik tevens daarna ook deed want pikte niet dat het eenzijdig ging, dit ging maandenlang door en ben ik ook een keer boos op geworden) en ook 'verder 'achter de rug om' in vorm van lastercampagne met valse beschuldigingen en ik heb toen door PTSS mij zelfverdedigd maar openbaar omdat ik ook niet meer doorkwam en ben ik bestraft op smaadschrift omdat mevrouw dat heeft aangegeven ondanks ik inmiddels alles verwijderd had (ook via politie wat ik netjes heb verwijderd dezelfde dag) en daardoor heb ik angst voor de brievenbus gekregen omdat ik dit alleen hoorde via al de rechtbank brief, hier mij niet op is gewezen. Tevens was die brievenbusangst er al ondanks ze mij cadeautjes stuurde (ook in de stiltebehandelingstijd) zoals chocolade en fuet maar waar niets bij was, dus geen naam. Niemand gelooft mij, instantie ernaast niet en werd 'flying monkey' en werd de tweede mishandelaar daarna en is niet wezen getuigen, later ook over mijn grenzen heen ging en stiltebehandelingen kreeg ondanks deze hulpverlener de hulpverleenster ernaast mij 'psychologisch verward maakte en keuzes moest maken om te stoppen/keuze te maken, mocht ze 'achter de rug om'wel doorgaan en was zelfs opgefokt na 4 maanden stilte tegen haar. ook belde ze zelf naar mij 'of ik kopje koffie wou drinken'en kwam niet opdagen (kruimels) Daardoor ook wantrouwen gehad naar andere hulpverlening wat ook niet altijd goed ging met traumaresponses wat niet begrepen werd. Dit dus ook door narcistische slachtoffer syndroom/PTSS.

Denk ook dat het wraak is want heb melding gedaan bij instantie (nog geeneens neerhalend) en waar ze op het matje is geroepen bij de baas, daarna belde ze weer 'achter de rug om' naar ouders om te melden wat ik wel niet doe en heb ik hier opnieuw de instantie van op hoogte gebracht en zou het wel kunnen wezen dat ze vermoedelijk is ontslagen, niets van gehoord maar ze werkte er niet meer toen ik mij dit afvroeg of het opgepakt is. Ik had geen contact meer met ouders, die wisten dus van niets, ik kreeg smsje van moeders.

Zowel mijn vader als hulpverleenster (communal narcissism) is 'verborgen narcisme ' dus geweest en de buitenwereld zien dus van beiden niets omdat ze daar hun vredelievend- neppe-zelf voortzetten.

De rest van de familie heb ik ook op laagdrempelig manier ingelicht dat er echt iets gebeurd is, niemand van de familie vraagt mijn kant en negeert mij helemaal.

Ik ben nu helemaal alleen met PTSS, ik heb schrikachtigheid en krijg van omgeving secundaire traumatiseringen en victimisatie, willen mij niet helpen omdat ik te complex zou zijn zonder mij gezien te hebben of gesproken (moest van zorg in de buurt maar ineens naar forensisch zorg gaan), huisarts had al via reclassering gehoord geen crimineel te zijn, hier heb ik wat over geschreven op ander draadje/PTSS door politie.. Krijg ook stiltebehandelingen van GGZ/{huis}artsen, krijg letterlijk streepjes toegestuurd en klachtenfunctionaris GGZ wil dat niet oppakken en sta als 'iemand wil geen hulp' niemand lijkt mij te geloven of wil het echt aanpakken, komt niet verder als 'goh wat een heftige situatie' en nemen onvoldoende tijd voor herstel en mijn emoties. waardoor ik nu in het nauw ben gedreven, helemaal alleen, gevoel dat hen juist mij weer drijven tot de armen van mishandeling want ik ben ook weer een possje teruggeweest om hetzelfde weer tegen te komen en weer brak. Onveilig voelen in omgeving, ook vanwege secundaire victimisatie politie die 'psychische mishandeling'niet heeft opgepakt. Hyperalert voor situaties/mensen. Ook trouwens bij de arts wil de klachtenfunctionaris de stiltebehandeling niet oppakken, ik word dus weggeworpen. Niemand durft dus te zeggen/bekritiseren dat stiltebehandeling kwalijk is, dit opnieuw voor angst/verdriet/depressie kan geven en zelfs boosheid. Overlapping dan ook is van narcistische mishandeling. Ik ervaar veel verdriet bij het opstaan en heb vlagen van boosheid dat naarboven komt en ben uitgeput en ook heb ik eerder al burn-out gehad.. Ook werd al eerder PMT gestopt na 4x ondanks advies ziekenhuis en kreeg ik geen traumatherapie (ondanks 4 a4tjes over mijn vader geschreven wat ze ook nog hebben complimenteerd) en kon ik niet akkoord gaan met sociale fobie en werd gauw gezet naar bemoeizorg (wil geen hulp) ook had die de doelen niet uitgevoerd en werden er dingen gedaan die niet als doel waren gezet (dat was de hulpverlener die flying monkey werd) ik heb met een reden 'sociale fobie'afgewezen omdat ik genoeg sociale vaardighedencursussen heb gehad, er werd helemaal niet gecommuniceerd en zoals je leest heb ik reden genoeg om voor traumatherapie te willen gaan. Ook door spanningen jeugd heb ik PMDD ontwikkeld (wat niet te bewijzen is want daarvoor wordt niets gevonden maar wel MRI gehad(niets) darmen(niets) gynaecoloog(niets).

- Ik voel mij inmiddels buiten de maatschappij maar dan echt werkelijk en ben geisoleerd geraakt en heb niemand/geen vrienden.

Reageren op dit verhaal?

Als lid van de Lotgenoten Community kun je in gesprek gaan met andere leden. Deel jouw eigen ervaringen, ondersteun andere slachtoffers of stel vragen.

8 reacties

Anoniem (niet gecontroleerd)

Ik heb geen hulp hierbij. Krijg vaak te maken met secundaire traumatiseringen daarna. Ik heb ook de melding niet gehad dat er smaadschrift lag, er is mij niet gewezen op dit en niet gewezen op rechten en plichten en kreeg maar anderhalf maand de tijd dus werd ineens geconfronteerd door de brief van het rechtspraak/reclassering. Ben niet naar rechtzaak geweest vanwege uitputting en geestelijke/lichamelijke klachten. Heb ook een Wajong en ook niet gewezen op pro-deoadvocaat en moest dit dus helemaal alleen doen zonder netwerk. Er is wel eerder gemeld dat ik een review moest verwijderen door politie die ik ook die avond gelijk verwijderd had vanuit een anonieme tip want anders kon het als smaad... maar daarna dus helemaal niets.

Laat staan dat ik letterlijk streepjes kreeg vanuit huisarts zowel arts, waardoor ik dus ook geen bewijs kreeg van mijn lichamelijke staat omdat ik al jaren niet naar ziekenhuis kan door uitputting (burn-out) en migraine-aanvallen. Doordat ik ook te maken heb met verwerking kindermishandeling/heden narcistische opvoeding. De migraines liggen bij oorzaak psychische geweld en ik werd echt letterlijk ziek van omgang ouders, ik heb hierdoor jarenlang spanning ontwikkeld binnenslijf en PMDD ontwikkeld en door de hulpverleenster kreeg ik ook migraine-aanvallen en dus depressie, dus dat het niet goed met mij ging had alles te maken met de hulpverleenster want was eerst juist heel sterk om mijzelf te ontwikkelen en grenzen aan te geven, het voelt dus ook als een dubbele trauma ondanks ik ook weer opnieuw psychische/emotioneel geweld kreeg van ouders door de hulpverleenster aansluitend (ze wist van kindermishandeling) Laat staan dat mevrouw ernaast bij de jeugdzorg werkte en begin al opmerkte toen ik kindermishandeling zei 'dat is gebeurd, dat kun je niet veranderen' een begeleider die in jeugdzorg werkt weet best dat kindermishandeling diepe sporen achterlaat. Ik weet wat mij is overkomen want ik weet gehele patroon en niemand lijkt mij te geloven of echt willen horen.

Zou dus echt wel met iemand willen praten maar ook met kennis van 'verborgen narcistisch mishandeling' dat is mij nog niet gelukt, ook niet bij GGZ die ook opnieuw de stiltebehandeling inzet wat erg veel opnieuw doet, angst/verdriet/depressie maar ook boosheid na lang wachten op feedback. Alles wat ik wou was handvatten, ik opende mijn emoties en twijfels die je uit narcistische mishandeling krijgt maar kreeg geen handvatten of feedback waardoor ik niet geholpen werd en ik stopte uiteindelijk, toen werd ik bij huisarts neergezet als 'iemand die geen hulp wil'en kreeg ik weer secundaire traumatisering van huisarts die mijn kant van het verhaal niet hoorde en gelijk zei 'jij haakt af' wat tevens weer een overlapping is qua trauma ouders/moeders.

Ik heb geen enkele keer met grote letters gestrooid, geen scheldwoorden dus het conflict liep dus ook niet hoog op. Ik gaf mijn gevoelens weer en visies en waarom ik vond dat het niet hielp en ik mij overweldigd voelde. Dus er was geen geldig reden om die stiltebehandeling. ik werd genegeerd om mijn "ik-persoon' voor mijn gevoel.

ik heb daardoor problemen gehad omdat de mishandelaar doorging met lastercampagne/triangulatie en doordat ik NSS/PTSS en overal monddood werd gemaakt waardoor ik er niet doorheen kwam/kon zelfverdedigen reviews geplaatst online, meer voor zelfverdediging en 'hoor mij nou wat je doet' zij heeft dit als smaadschrift aangifte gedaan en nu ben ik bestraft (ondanks ik reviews later ook verwijderd had) Ik heb door dit terugkerende zelfmoordgedachten en heb geen netwerk en dus lichamelijke/geestelijke klachten. Dit ging dus ook over 'verborgen narcisme door een hulpverleenster' waar die 'getuige' een ander hulpverlener was die zij constant 'achter mijn rug om' belde en ineens een 'flying monkey werd en later zelfs meedeed (ook mishandeld ben door haar). Maar dat zij ook een tipje terugplaatste (focus teruglegde) en twee politiemensen voor mijn deur stond, erg in shock hierdoor geweest en hierop ook niet kon zelfverdedigen omdat ik de inhoud niet kwam te weten maar alleen 'dat ze zegt dat het niet goed met mij gaat' Het heeft dus veroorzaakt dat de mishandelaarster doorkon en mishandeling erbij kreeg. Nog steeds een onveilig gevoel omdat er niet gewezen op haar is en ik ook brak met ouders, ook vanwege narcistische opvoeding en zij dit ook had misbruikt met triangulatie/lastercampagne, ook bij hun doorging 'achter de rug om'

Reclassering trouwens adviseerde om te 'seponeren' dit mij hoop gaf omdat zij ook 'gaslighting' in het systeem hadden.

Aanpassing 24-7-2022: ik zag op tv vandaag over het niet oppakken van zaken tevens dus ook mishandeling, ik ben daar dus bij maar mij is ook niets uitgelegd hoe & wat. Persoonlijk vind ik dit bij mishandeling totaal niet passen, ik had te maken met 'lichte coercive control' in de zin, de hulpverleenster deed aan monitoren hoe commicatie verliep door mij monddood te maken in vorm van blokkering bellen en neger mail en 'achter de rug om' naar andere hulpverlening lastercampagne/triangulatie en daardoor ging mijn mishandelaar door omdat ze er ook dus niet op werd gewezen, daarbij wordt dan ook niet rekening gehouden met dat het slachtoffer in trauma is (niet bij mij althans) en geen bescherming wordt geboden, hierdoor voel ik mij nu na 3 jaar nog steeds onveilig. Beetje dubbel tekst maar het zit ook heel diep en geeft aan hoelang een slachtoffer zich onveilig voelt, maakt niet uit of het te bewijzen is, er had wel wat kunnen gedaan worden doormiddel van 'wijzen op' en veiligheid bieden 'als de hulpverleenster het weer deed' ...

En heel eerlijk gezegd 'faalt het nederlandse rechtsysteem' er wordt helemaal niet aan waarheidsvinding gedaan anders onderzochten ze wel mijn hulpverleenster met PGB (wat ik letterlijk heb aangekaart bij reclassering en had dus ook geen advocaat), dan konden ze zien dat er veel pauzes in zitten, precies juist een teken van narcistische mishandeling (pauzes/intermittent) de tijden dat ze mij steeds opzij schoof. Onderzochten ze wel GGD waar het doel niet opgeschreven is, waar ze het al hadden over 'hulpverleenster die mij psychologisch verward maakte en de keuzes kreeg dat zij haar verantwoordelijkheid moest nemen' maar vervolgens wel 'achter de rug om' naar diezelfde hulpverlener mocht praten en ik dus monddood werd gemaakt en mevrouw dus helemaal niet luisterde naar professionelen. En ik gewoon een zelfstandige vrouw ben en eigen mond had en waar ze dus gewoon toestemming aan hoort te vragen naar wie ze toe mag en als het over mij gaat dat gewoon met mij moest bespreken. Er wordt ook erg onderschat wat 'verborgen narcisme' doet.

Hoe dan ook... Hoe zit het met mijn zwartmaken? daar hoor je niets over. De lastercampagne, de hulpverlener die vals geschetst beeld van mij kreeg, zonder dat ze mij gesproken had {want monddood maakte}, dat het doorsijpelt naar andere hulpverleners. De wantrouwen die ik heb door de hulpverleenster voor verdere hulpverlening? Dat wordt niet meegerekend, dat gaat wel door want dat staat in dossier.

Dit kan ik niet alleen en moest ik alleen doen. Ik heb alles gemeld, zowel PTSS, uitgeput , migraines.. Er kan wel gemeld worden, ga naar de hoge raad maar dit is te moeilijk voor een slachteroffer met uitgeput zijn en geisoleerd gemaakt. Ik heb aangegeven een andere rechter te willen en dat werd niet opgepakt, heb niet mogen zelfverdedigen en alleen kan ik het niet. Laat staan dat ik door dit alles terugkerende zelfmoordgedachten heb. - Sorry moet mijn verhaal echt even kwijt -

Ps: Ik ben ook heel erg voor een onafhankelijke klachtensysteem bij zorginstellingen/instanties want in het instanties/organisaties/stichting zelf is te wankel. Toch handen boven het hoofd houden, collega's die elkaar niet durven te wijzen, laat staan klachtenfunctionaris van de instelling/instanties. Zowel overheidsinstanties als organisaties hebben hier een deel aan. Dit is best een groot probleem omdat het recht op eigen leven hiermee word geschaad omdat het daar mee te maken heeft, iedereen mag zijn eigen visies/doelen/dromen voor eigen leven bepalen en hier gaan sommige instanties echt de grens over qua bepalen voor de klant/client

Login om te reageren
Liz-8

Ik ben teruggekomen. Dit zijn mijn verhalen. Merk toch dat ik steun nodig heb dus ben weer terug.

Login om te reageren
Default profile image
Athena

Wat dapper dat je je verhaal op hebt durven schrijven. Überhaupt over je hele levensverhaal na durven denken, ondanks alle chaos en pijn, vind ik erg knap. Inzien wie je ouders werkelijk zijn, vervolgens de rode draad door kunnen trekken naar de dag van vandaag. ❤️

Het zwarte schaap benoemt de dingen waar het gezin en de maatschappij nog niet klaar voor is. Je krijgt alle agressie over je heen, omdat je met deze waarheid mensen (onbedoeld) uit hun luchtkasteel trekt. Ze worden plots geconfronteerd met hun eigen levensverhaal en hebben dan niet jouw moed om te blijven kijken.

Je vecht niet tegen enkel een individu, familie of een groep, maar tegen een heel systeem. Dit systeem heeft niet voor niets zo veel jaren stand kunnen houden.
En hoe verdrietig het ook is, je kan dit niet in je eentje veranderen.

Er wel hoop nu de termen als institutioneel verraad en de tegenhanger institutioneel moed meer bekendheid krijgt. Toch hebben we nog een lange weg te gaan. Er zijn geen duidelijke wetten tegen psychische mishandeling en een rechter zal daarom niet snel een straf hieraan koppelen. Daaruit volgt dat politie niet veel kan doen, huisartsen het slachtoffer mede-schuldig maken en veel therapeuten zien ( bij ptss ) niet het verschil tussen een psychisch letsel en een psychische ziekte.

Mijn leven is uiteraard niet precies gelijk aan die van jou, maar ik ken het gevoel van het zwarte schaap zijn. Met het inzicht in mijn familie rol heb ik mij een weg proberen te wanen uit een web, die daardoor juist steeds groter en groter werd.
Je staat er uiteindelijk geheel alleen voor. En dan is er nog het in innerlijke gevecht van zelf stigma, willen weten wat je fout hebt gedaan, je lichaam die niet meer meewerkt en de hoop die steeds minder hoop geeft.

Ik zou niet weten wat ik anders had kunnen doen, buiten verraad plegen aan mijzelf. Ik weet daarom ook niet zo snel hoe ik jou nu verder kan steunen in jouw proces.

Mijn beste vriend is tegenwoordig de natuur. Aarden met dat wat echt is en puur en mij ziet voor wie ik werkelijk ben.
Een andere en iets concretere stap is voor mij brainspotting therapie geweest. Ik heb meer overzicht in mijn hoofd. Zie sneller wat goed en slecht is, vertrouw meer op mijn intuïtie. Hoef boven alles soms even niet meer te vechten, kan me even laten gaan. Rouwen. En heel nederig blij zijn met mezelf. :)

Wees trots op jezelf, want dat kan je zeker zijn! Liefs Athena

Login om te reageren
Liz-8

Hallo Athena,
Ja, helaas is psychische mishandeling in de wet niet duidelijk en heeft weinig zin gehad. Had alles uitgelegd met art 300 en 284(dwang) en 285(bedreiging) - de politierechter heeft dit niet opgepakt.

Het is ook niet alleen maar dat, arts die met streepje gooit wordt verder ook ineens passief-agressief, gaat mij ineens doodleuk vertellen wanneer ik overga naar ander ziekenhuis dat ik daar wel moet komen opdagen op controles (ze heeft een bazige toon hiermee en dus overlapt dat ook weer met narcistische mishandeling/de dominantie). Ik bloedprik momenteel thuis wegens uitgeput zijn en heb duidelijk vermeld dat ik met kindermishandeling, het breken/ervaar en te maken mee heb gehad en narcistische mishandeling ervaar ernaast hulpverleenster waardoor ik dus klachten heb. Zij is ook diegene die dus niet mijn lichamelijke staat wou opschrijven (ze zei ineens 'ik snap niet wat je daarmee wil' terwijl ik daar gewoon recht op heb als patient, ik uitlegde maar later klapte ik totaal dicht toen ze een streepje gooide op mijn uitleg). Ook zet ze vooroordelen in dossier zoals mevrouw komt niet opdagen op afspraak 'en wil denk ik ook niet' terwijl ik dat al had uitgelegd. Er zijn dus meerdere dingen gaande waar GGD medewerker meedeed met mishandeling maar arts "en huisarts gooide bovendien ook met een streepje" ook niet rekening houdt met situatie ondanks ik dit al heb uitgesproken en beiden passief-agressief blijven doen. Dat mensen "dat doen" is iets wat ik ook dader-achtig/secundaire victimisatie vind, tenminste ik snap dat ook niet. Dit is dus in het heden ook nog steeds gaande, dit maakt ook dat je het gevoel hebt nog steeds in de mishandeling te zitten ondanks de dader al weg is.

P:S, Dit is ook waarom ik tegen de uitspraak "geweld tegen hulpverleners" ben, andersom gebeurt het ook degelijk maar dan meer psychisch/emotioneel geweld. Ik ben tegen eenzijdige uitspraken omdat je daarmee de andere kant van het verhaal weer verliest. Dit gebeurd namelijk ook bij andere instanties, het wordt commercieel op 'nieuwsverhalen 'gezet waardoor je onderhuids bij medewerkers een terughoudende houding krijgt/kweekt en ik dus genegeerd wordt wanneer in deze zin het dus andersom gebeurd. Heel eerlijk, vroeger heb ik dit namelijk ook meegemaakt, dat een hulpverlener machtsvertoning is gaan vertonen door afspraak niet door te laten gaan zonder overleg te plegen waardoor jij moet wachten. Ik ben daar toen opgekomen voor mijzelf maar echt een 'sorry' is er nooit gekomen ondanks dat andere collega's toen zeiden tegen mij dat ik gelijk had. Later heeft dat degelijk effect gehad want woont dichtbij en kwam de hulpverlener weer in beeld maar ze heeft mij verzwegen.

De laatste hulpverleenster was narcistische mishandeling, dat was nog erger omdat het verborgen was, ik ben na zoveel maanden kwaad geworden, nadeel is dat jij geen spel speelt in hoe communicatie verloopt en dit dus op een gewone manier doet. Nu kan zij het bewijzen en wat zij deed was allemaal verborgen 1 op 1 of ze gooide brievenbus cadeautjes(zoals chocolade & fuet) zonder naam maar wel met cadeaupapier terwijl ze mij de stiltebehandeling gaf, deze kruimels gaven mij een gevoel besmettelijk te zijn en een gevoel van onwaarde, psychische klappen die een gevoel van verdriet en vlagen van boosheid geven. Wanneer ik zei dit niet te waarderen via mail gaf ze gewoon verder weer de stiltebehandeling. Ook toen ze grensoverschrijdend gedrag deed door op de grond te worstelenen al aardig in het begin(binnen een halfjaar) Maar op dat moment wist ik niet geheel waar ik inzat vanwege traumaband, was later ook steeds bezig met steeds wederzijds gesprek te willen, uitleggen, bezig met dat ze moest stoppen(waar ik dus niet meer doorkwam) dat ik deze mails ook niet bewaard heb maar aan de andere kant is stilebehandeling ook niet te bewijzen, het was soms eenzijdig waar 'ik' niet meer op mocht antwoorden(zij blokkeerde mij). Later gezegd haar geblokkeerd te hebben want ik wil het niet eenzijdig doen en zij heeft dit misbruikt in zeggen 'ja jij laat het niet toe , jij blokkeert. Verborgen narcisme is zo venijnig en subtiel en projecterend en verdraaiend, schuldgevoel geven- Daarom is het van groot belang dat hulpverleners meer van "verborgen narcisme' weten en dus 'achter de rug om praten' van een andere hulpverlener absoluut niet moeten accepteren als je gewoon mondig genoeg bent en idem dito geen afspraak was. Ze heeft echt een lastercampagne daardoor kunnen voeren en mij monddood gemaakt waardoor die andere een 'flying monkey' werd en dus meedeed. Laat staan dat de narcistissche hulpverleenster dus ook in die tijd ongevraagd over emoties van mij sprak waar ik geen feedback op kon geven en dus valse beschuldigingen, dit is ook onderdeel van coercive control. Ze heeft ook zoveel kansen gehad om het goed te doen, niet alleen maar in het begin omdat ik dat haar meerdere keren vroeg maar later ook, nadeel dat ik dat niet kan bewijzen, qua woord of dat het (vanwege monddood) via-via ging, of mail die gewoon niet beantwoord werd (stiltebehandeling)

- Het lijkt me overigens een prima plan om bij 'ambulante begeleiding' (ook PGB) vaker te vragen hoe de omgang in traject met hulpverlener bevalt. Ook van PGB die ik abrupt stopte maar ook na zolang stilte werd niet opgelet of nagekeken. Dit had mij zeker kunnen helpen om aan te geven dat mevrouw maar niet een keuze maakte terwijl dat door professionals werd gevraagd en maar niet stopt. Dat dit loos inhoud is waar ik tegen de muur kwam te staan omdat ik voor de rest ook niets meer met PGB deed, dit een gevoel gaf van fraude plegen, ik dus daarom ook PGB moest stoppen. Vangnet is te weinig. Dat omgangsregels zijn overtreden, zoals cadeaus(omkoping) en regel: onnodige aanraking in omgang (grensoverschrijdend gedrag). Ik denk dat wij meer transparant in dat soort regels moeten zijn.

Dankjewel voor je woorden en je steun, dat is al heel fijn! (en ik ben het trouwens eens met het verschil psychisch letsel en psychische ziekte {bij ptss/narcistisch slachtoffer syndroom} dit is ook waar ik veel tegenaan loop want trauma-responses worden daardoor niet begrepen/gehoord.

Login om te reageren
Liz-8

Het rechtssysteem is ook zo ingesteld dat deze mensen er nog mee wegkomen en niet voldoende kijken dat je slachtoffer bent van jarenlange treiteringen/kleineringen/narcistische mishandeling en door diegene NSS/PTSS hebt ontwikkeld. Ik vind de stelling - bij voorhand al geen onderzoek - een slechte benadering, ondanks {wat ik boven geschreven heb} PGB had, maar mevrouw ernaast ook bij de jeugdzorg werkt en clienten naar mij smeet met privacyschending wat ook strafbaar is, waarheidsvinding. Dit soort mensen komen ermee weg en niet te vergeten kunnen ze zo ongestoord verder slachtoffers maken en zelfs jonge en/of kwetsbare slachtoffers.

Rechtbank zie ik ook niet als "rechtvaardigheid" en wantrouwen voor politie heb gekregen in omgeving..

Login om te reageren
Liz-8

De secundaire traumatiseringen + victimisatie hebben er voor gezorgd dat ik weer een terugval Burn-out heb. Ikzelf wil zo erg knokken maar wel met datgene wat ik aankan, wat zorgt voor dat ik geen migraine-aanvallen krijg omdat ik daar lang ten onder aan ga omdat dat gelinkt is aan PMDD (ook dus door narcistische mishandeling ouders en opgebouwde spanning jeugd) waardoor ik dus de week voor ook depressie & geirriteerd kan zijn. Maar ze willen gewoon niet van hun eigen denken af dat ik trauma aan huis nodig heb zodat ik veilig in mijn huis zit met eigen sfeer en minder spanning, later kan ik dan wel weer zien. De huisarts weet dit dus, maar komt totaal niet voor mij op maar slachtofferd mij juist door te zeggen 'jij haakt af zonder mijn mening/kant van het verhaal gehoord te hebben. Het is zo stug en vastzittend in protocol allemaal, dat ik dus ook niet meer naar GGZ kan die ook nog niet narcistische mishandeling erkennen. en dus onderkennen. Complex-trauma hebben ze maar meer gericht op Oplichting, auto-ongeluk, PTSS vanuit andere dingen. En het gaat te vaak alleen over jou, dat jij dingen accepteerd terwijl de narcistische handelingen jouw een traumaband hebben gegeven en jij gemanipuleerd bent, praten over de daden van de mishandelaars is juist herstellend en verwerkend, langzaam herstel in veiligheid.

Ook, gaat dit vanuit ouders veel verder. Die hebben mijn ziekte misbruikt, vanwege toen destijds IQ plaatje op zwakbegaafdheid belandde vanwege 3% werking nieren. Ik probeer met man & macht dat nu eraf te halen omdat dat veel voor onderschatting heeft gezorgd en nog steeds want verstandelijke beperking wordt ook nog verkeerd gezien, dus op laag niveau en daardoor wordt ik soms bazig behandeld ondanks ik mondig genoeg ben en dit enorm schadelijk is geweest ondanks ik hoger niveau heb ook als diploma (niemand die let op hoelang geleden dat IQ plaatje ook was en ook dus niet let op dat ik vaders buiten de cirkel had gezet, als je codependentie hebt als overlevingsmechanisme is dat een eerste stap van zelfverdediging, net zoals ik eind tienerleeftijd pas wat mijn grenzen aangaf maar 'ouderschap wordt gebruikt als macht' Maar waarom kunnen wij daar niet flexibel in wezen? ik krijg het voor geen mogelijkheid eraf en dat voelt alsof ik vast blijf zitten in mishandeling ouders. Ik wil breken, echt breken! Het is zo giftig! Ook mijn moeder misbruikt mijn ziekte op het laatst om hun mishandeling te ontkennen. Nu heb ik ineens volgens haar een stoornis gedrag vanwege nierziekte ' ja hé, daar heb je veel geleden' terwijl ik al daarvoor mishandeld ben zoals je leest, mijn nierziekte is pas ondekt op mijn 12 jarige leeftijd.

Login om te reageren
Liz-8

Kunnen jullie misschien respect tonen . Nu wordt alleen een ander geliked en ik overgeslagen, is niet erg beschaafd op een draadje waar het over mij gaat. Denk aan je medemens die het verhaal vertelt, ik heb het al moeilijk genoeg nu om ook hier nog stiltebehandeling te krjgen! !!!

Login om te reageren
Default profile image
Athena

Hey Liz,

Sorry ik wil de hele week al op je reageren, maar wil er echt even voor gaan zitten en de tijd ervoor nemen. En wat je schrijft doet ook iets met mij en de inzichten die daarbij komen. Het klinkt misschien raar, maar jouw verhaal zit in m'n hoofd. 🙂 Ik zal morgen op je reageren. 😘

Liefs Athene

Login om te reageren