Mijn kind vermoord en ik ben zelf geestelijk en lichamelijk mishandeld door mijn ex.

Naar de lotgenotengroep ‘Voor slachtoffers van geweld’
3 januari 20221 reactie110 weergavenPublieke groep
Viv
Vivke26

Ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen. In 2014 is het begonnen t/m 2018..

Eerst begon het met een duw, scheldwoord daarna gooide hij dingen na me zoals een strijkijzer, telefoon..Die telefoon raakte mijn oog waardoor ik een blauw oog had..Overal leugens verteld dat het kwam door een bal tegen mijn oog..Ik werd er goed in om dingen te verbergen en overal ja op te knikken bang om weer geslagen te worden of geschud te worden.. Bang te zijn dat hij zou knakken en mij iets zou doen.. De scheldwoorden waren dagelijks van val dood, hoer, kutwijf enz.. Toen hij me een keer wilde stampen omdat ik iets verkeerd had gedaan met het eten volgens hem deed hij zijn eigen knie uit de kom stappen..Heb ik de ambulance moeten bellen..Toen heb ik gezegd je gaat hulp zoeken..Bij een psycholoog zijn we toen gestart en heeft hij pillen gekregen..Op het begin nam hij die en zag k verschil.. Ik was op dat moment hoog zwanger van isa mijn dochterje en ben bij hem gebleven..Ik had toen al een oudere zoon nick uit een vorige relatie.. Hij werd steeds vaker jaloers op mij en op de kinderen..  Dat hij geen aandacht kreeg..Het gescheld werd erger en ook weer meer lichamelijk.Toen mijn dochtertje 4 maanden was bleek ik weer zwanger te zijn en dit werd een keizersnede.. Ik was bang omdat ik dan minder kon en mocht doen in het huis dat hij het ging uitwerken op mij.. Mijn jongste zoon werd geboren en hij was een huilbaby met veel last aan zijn darmpjes en had last van reflux..Ik ga niet helemaal vertellen van die dag staat ook in de kranten..Maar op 28 juli is daantje Dood geschud  en gegooid door zijn eigen papa.Dat is in 2018 gebeurd..Ik heb onder tussen een nieuwe relatie hij heeft ook een kind afgegeven aan moord.We hebben elkaar leren kennen door de groep van vermoorde kinderen.. Ik hou ontzettend veel van hem.. waarom ik nu contact zoek is hoe doen jullie dat met de littekens omgaan en dat niet mee te nemen in je huidige relatie? Hoe kan ik me terug goed voelen van ik mag er zijn.. of hoe vertrouw je iemand opnieuw dat hij echt van je houd? Ik wil hier graag over praten..ook omdat ik mijn vriend te kort doe en hem opzadel met mijn problemen en gewoon kan genieten zonder ik altijd maar dingen invul met mijn gedachten... grt vivian 

Reageren op dit verhaal?

Members of the Lotgenoten Community can join into the conversation with other members. Share your experiences, support other members or ask questions.

1 reactie

Thijs | Ambassadeur

Beste Vivke 26,

Wat een afschuwelijk traumatische ervaring heb jij mee moeten maken. De geestelijke en lichamelijke terreur dij jij en jouw kinderen hebben mee moeten maken en het verlies van jouw kind, een baby nog maar.

Ik ga ervan uit dat je al in trajecten van hulpverlening zit en waarschijnlijk jouw kinderen ook, want hoe moet iemand dat op zijn eentje doen.

Fin dat je een nieuwe liefde gevonden hebt, die hoe erg ook een soortgelijke ervaring heeft meegemaakt, het verlies van een kind.

Gedeelde smart is halve smart, maar dat neemt niet weg dat de puzzel in je hoofd en je emoties nog totaal in onbalans zijn.

Natuurlijk zal jouw nieuw liefde begrip hebben zoals hij dat ook voor jou heeft. Ook al is het moeilijk, het bespreekbaar maken van alles waar jij en jouw nieuwe relatie mee zitten kan jullie dichterbij elkaar brengen. Als jullie dit niet of nog niet doen of gedaan hebben zou ik in ieder geval gezamenlijk kijken of er hulp is zodat jullie samen hier mee aan de slag kunnen.

Heel veel sterkte,

Met vriendelijke groet,

Thijs

Login om te reageren